๑. หนทาง @Sansai Chiangmai
บนถนนสายแห่งความรัก
“ระยะทาง”....เพียงทำให้รู้สึก “ห่างไกล”
แต่...
“ระยะใจ”....ที่ทำให้รู้สึกแสน “ไกลห่าง”
ระยะทางที่สุดไกล....มิเป็นไร
ขอแค่เพียงใจ....ที่ใกล้กัน
...
๒. กลมกลืน @Sungei Buloh Nature Reserve
ในหลายความรู้สึกที่ไม่อาจปิดบังได้
หนึ่งในนั้นคือ “ความรัก”
แม้จะพยายามแค่ไหนที่จะอำพราง
แต่ความรักก็ยังฉายอานุภาพให้คนคนนั้นได้สัมผัส…รับรู้ได้เสมอ
...
๓. เปลี่ยน @Upper Seletar Reservior
ความผิดหวังจะเกิดขึ้นในทันที
เมื่อเราคิดจะเปลี่ยนคนอีกคน
ให้เป็นดังที่เราอยากให้เขาเป็น
ในโลกของความรัก คงไม่อาจมีเพียงใบเดียวได้
โลกของฉัน...ในบางเวลา
โลกของเธอ...ในบางครั้ง
และโลกของเรา...ในยามที่อยู่ด้วยกัน
...
๔. เปลือก @Sims Avenue
ภายนอกของเปลือกที่แตกกร้านด้วยกาลเวลา
เก็บรักษาความเปราะบางของลำต้นไว้ภายใน
ภายใต้ผิวหนังที่เหี่ยวย่นของเขาและเธอ....ผู้เฒ่าที่บ้าน
คือความรักความหวังดีต่อลูกหลาน…ที่ไม่มีวันสิ้นสุด
...
๕. สายฝน @Sungei Buloh Wetland Reserve
ความรักที่เกิดขึ้นแล้วจบลง
ก็เป็นดังฝนที่โปรยปรายลงมาแล้วหยุดตก
ที่เหลือไว้คือความชุ่มชื่นของหัวใจ
ว่าครั้งหนึ่งเคยได้รัก
แล้วเราก็เฝ้ารอ….ว่าเมื่อไหร่ฝนห่าใหม่จะมาเยือน
...
๖. จูงมือ @Saraphee Chiangmai
ใครคนหนึ่งกล่าวว่า...
ช่องว่างระหว่างนิ้วมีไว้
เพื่อให้นิ้วมือของใครอีกคนมาประสาน
แล้วเดินจูงมือไปด้วยกัน
การสัมผัส...การใส่ใจ...ทำให้รักนั้น...พิเศษ
...
๗. พระจันทร์ @Admiralty Park
พระจันทร์เปล่งแสงนวลขึ้นเรื่อยๆ
เมื่อแสงอาทิตย์อันเจิดจ้าอ่อนแรงลง
ทั้งดวงดาวและดวงจันทร์ต่างก็เปล่งแสงทั้งกลางวันและกลางคืน
แต่ด้วยความร้อนแรงของพระอาทิตย์เราจึงมองไม่เห็นแสงเย็นๆ
นุ่มนวลของดวงจันทร์และดวงดาว
ในทุกจิตใจที่แข็งกร้าว มีความรักแฝงไว้เสมอ
รอเวลาที่ความร้อนแรงจะบรรเทาลง
ให้แสงแห่งรักสาดทอ...
๘. คู่กัน @ WatPalad Chiangmai
คุณค่าของความรัก
อยู่ที่ว่าใครได้มันมา
และได้มาเพื่อใคร
เพราะบ่อยครั้งที่คนที่ได้อาจไม่พร้อมที่จะรับ
and Vice versa...
...
๙. ภาพถ่าย @Admiralty Park
ภาพแห่งรักนั้นสวยงามเสมอ
แม้ในบางครั้งมันอาจจะไม่ใช่ความสุขเสมอไป
ฉันไม่ได้ไร้เดียงสาจนกว่าจะมองไม่ออกว่า
ความรักมีสองด้านเสมอ...ทั้งสุขและทุกข์
แต่ในเมื่อเลือกที่จะมีความรัก
ฉันก็จะทำทุกๆ วันแห่งรักให้ดีที่สุด
เพื่อภาพความทรงจำอันงดงาม...ในวันหนึ่งข้างหน้า
...
๑๐. วิสาขา @WatPalad Chiangmai
รัก ๑๐๐ ทุกข์ ๑๐๐
รัก ๕๐ ทุกข์ ๕๐
รัก ๑๐ ทุกข์ ๑๐
ไม่มีรัก ไม่มีทุกข์
แต่ในเมื่อเลือกแล้วที่จะรัก
คงต้องรักให้เป็น...และวางแผนรับความทุกข์ให้ดีที่สุด
เพื่อวันที่ความทุกข์มาเยือน เราจะรับมือมันได้
โดยไม่ทุรนทุรายมากนัก
ด้วยรัก,
ปริม ทัดบุปผา
@ Home - เมืองสิงห์โตตัวเล็กๆ
๓ มิถุนายน ๒๕๕๕
...
จากวันนี้...จะมีเธอ...จะมีฉัน...และจะมีกันตลอดไป
มีกันตลอดไป - แอมมารี่
งดงามมากค่ะ..รู้โลก..รู้ใจ..รู้แจ้ง..แสงส่องธรรม..
ขอบคุณนะปริมเพลงเพราะภาพสวย เนื้อหาบรรยายเต็มไปด้วยความหมาย อ่านบันทึกปริมแล้วมีความสุขทุกครั้ง
ถ่ายทอดได้งดงาม ก้าวเดินจนเข้าถึงความสงบของวิสาขา
ใกล้วิสาขะบูชาพอดี บทความนี้ส่งความสุขวันพุทธชยันตีได้ดี
มากๆเลยในแบบหวานๆ ขอบคุณกับความงามที่แบ่งปันต์และ
สุขสันต์วันวิสาขาครับ
ภาพสวย บรรยายได้ลงตัวค่ะ อ่านแล้วรู้สึกคล้อยตามเลยทีเดียว เสียงเพลงที่ไพเราะเสียจริงค่ะ อรุณสวัสดิ์@เมืองไทยค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณปริม
เช้านี้อิ่มใจกับบันทึกนี้ คู่กับชาเขียวอุ่นๆ ได้กลับหลังหันไปทบทวนเรื่องของตัวเอง วันวานนี้เราเคยมีความรักที่มีความสุขนะ ... แม้มันจะจากไปแล้วในวันนี้
ประคองรักแท้นาน
น้ำตาลหวานลิ้นใจสิ้นซาก
ไม่รักไม่ชัง...กลาง
......สุขสันต์วันหยุดนะคะคุณปริม..... ^_,^
("ไม่รัก ไม่ชัง" ฟังมาจากหลวงพ่อ วัดป่าห้วยแถลง จ.นครราชสีมา ค่ะ)
สวัสดียามสายค่ะคุณพี่ใหญ่,
ขอบพระคุณที่กรุณามาเจิมความงดงามให้บันทึกนี้แต่เช้าค่ะ
เคยอ่านมาจากที่ใดที่หนึ่งบอกว่า เรารู้รอบตัวมากมาย แต่ไม่รู้ภายในจิตใจตัวเอง นานๆครั้งได้กลับมานั่งดูความคิดของตัวเองก็ดีเหมือนกันค่ะ เผื่อจะทำให้เรามีความสุขขึ้นค่ะ
สุขสันต์วันอาทิตย์ค่ะคุณพี่ใหญ่ ;)
ขอบคุณคุณชลัญธรค่ะที่แวะมาให้กำลังใจ
ชอบภาพไหนเป็นพิเศษไหมคะ?
;)
สวัสดีวันหยุดค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ Sarapee,
สุขสันต์วันวิสาขบูชา ล่วงหน้าก่อนหนึ่งวันค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะคุณดอกหญ้าน้ำ,
ชอบเพลงนี้เช่นกันค่ะ ฟังแล้วให้ความรู้สึกอิ่มใจไปกับความรัก
ขอบคุณคุณดอกหญ้าน้ำที่มาทักทายกันแต่เช้านะคะ มีความสุขในวันหยุดนะคะ
;)
งดงามทั้งภาพ และเรื่องราวครับ...ขอบคุณครับคุณปริม
สวัสดีค่ะคุณอิงจันทร์,
ตอนอ่านวิสาขาสูตรก็เข้าใจที่พระพุทธองค์ทรงสอนนางวิสาขาให้ตัดใจจากความทุกข์จากการพลัดพรากเพราะหลานสาวที่เสียชีวิตลง
แต่วันนี้หัวใจยังเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักค่ะ ตัดยังไม่ได้ เลยรักต่อไปค่ะ ;)
ขอบคุณค่ะคุณครู
สวัสดีค่ะคุณ Bright Lily,
เช้านี้ปริมก็อ่านบันทึกของคุณพร้อมจิบกาแฟอุ่นอุ่นค่ะ
ความรักที่เกิดขึ้นแล้วจบลง ก็เป็นดังฝนที่โปรยปรายลงมาแล้วหยุดตก ที่เหลือไว้คือความชุ่มชื่นของหัวใจ ว่าครั้งหนึ่งเคยได้รัก แล้วเราก็เฝ้ารอ….ว่าเมื่อไหร่ฝนห่าใหม่จะมาเยือน
ขอให้มีความสุขในระหว่างที่ฝนยังไม่ตกด้วยนะคะ ;)
ธรรมสวัสดีต้อนรับวันงดงามของชาวพุทธค่ะ ชอบภาพนี้มากๆ ชอบทุกถ้อยคำที่สื่อสารมาค่ะคุณปริม
สวัสดีค่ะคุณหมอธิรัมภา
ขอบคุณธรรมะที่นำมาฝากแต่เช้าค่ะ
คงอีกนานกว่าจะเดินทางไปถึงจุดนั้นค่ะ จุดที่ไม่รักไม่ชัง
ค่อยเป็นค่อยไป ในวันนี้ค่ะ
สุขสันต์วันหยุดค่ะคุณหมอ.....;)
สายตาคม คารมนุ่ม ครับ ;)...
รู้สึกดีมากๆเลย.. เกินบรรยาย.. เก่งมากค่ะ "น้องปริม"
ทุกภาพ ทุกตัวอักษร แถมด้วยเพลง โอ้โห..
ชอบภาพนี้ค่ะ ส่วนตัวชอบภาพขาวดำ เพราะได้จินตนาการต่อว่าสีแท้จริงคืออะไร
ขอบคุณบันทึกที่เติมความอ่อนโยนให้ชีวิต ทุกครั้งนะค่ะ :)