เคยไหม ที่ช่วงหนึ่งในชีวิตการทำงานของคุณสะดุด
แล้วมีความรู้สึกคล้ายกับท่อนหนึ่ง ของเพลงร้องโดย Kelly Clarkson
"Trying hard to reach out
But when I tried to speak out
Felt like no one could hear me
Wanted to belong here
But something felt so wrong here
So I prayed I could break away" 

...
ฉงนกับแนวคิดการเร่งผลิตแพทย์สาขาหนึ่งที่ข้าพเจ้าเกี่ยวข้องโดยตรง
การเพิ่มผลิตนั้นดีแน่
แต่เกรงกระบวนการ "เร่งรัด" ผลิต แบบไม่คำนึงถึงความยั่งยืน 
กล้าไม้ ที่โตด้วยสารพัดสารเร่งดอก เร่งราก เร่งใบ
จะแข็งแกร่ง ยืนหยัด เป็นพันธ์แท้ ได้เพียงไร
บทเรียนในอดีต จะซ้ำรอยไหมหนอ?

แพทย์ประจำบ้านที่ผ่านการอบรมจะได้รับ 
ว.ว. ย่อมาจาก วุฒิบัตรเพื่อ แสดงความรู้ความชำนาญในการประกอบวิชาชีพเวชกรรมสาขา  
วุฒิบัตร : คำว่า "วุฒิ" แปลว่า ความเป็นผู้ใหญ่ สามารถปรับตัวและเรียนรู้การปฏิบัติงาน 
เวชกรรม : คือการปฎิบัติงานในสาขา
หากตีความตามเจตนารมณ์นี้
การเรียนจากเคสกระดาษ,การเรียน online, การเรียนในห้อง 
โดย "เวชกรรมในสาขา" มีน้อยเหลือเกิน
จะสร้าง "วุฒิ" ให้กับผู้เข้าฝึกอบรมได้อย่างไร? 
.
ข้าพเจ้าเฝ้ามองตาปริบๆ ด้วยความสะเทือนใจ
สะเทือนพอ ที่ครั้งหนึ่งเคยถามตัวเอง "พอแล้วดีไหม?"
แต่สุดท้าย เมื่อได้หยิบหนังสือเข็มทิศชีวิต มาอ่าน

" ในมหาสมุทรแห่งความท้าทายในชีวิต
มีจุดที่คุณยืนถึงเสมอ
อะไรที่ทำแล้วไม่ได้ผล
หยุดว่ายตามความเคยชิน
...
 ทุกอย่างที่เกิดขึ้น
เพื่อส่งชีวิตเราไปอยู่ในจุดที่ดีที่สุดเสมอ
สิ่งต่างๆ ไม่ได้ดีหรือร้ายในตัวเอง
มันต้องการให้เราตอบสนอง
จากด้านที่ดีที่สุดของเรา
ไปเหนือกว่าระดับการโต้ตอบตามสัญชาตญาณ"

จาก เข็มทิศชีวิต 3 โดย ฐิตินาถ ณ พัทลุง
###

                  ภาพจาก :board2.yimwhan.com

นำมาสู่การปล่อยวาง 
ให้เป็นไปดั่งที่มันจะเป็น

GMO อาจดีก็ได้ ข้าพเจ้ามิควรเสียแรงไปวิตก
เก็บเรี่ยวแรง มาทุ่มเทให้กับ "กล้าไม้ธรรมชาติ ที่อยู่ตรงหน้า"
โดยต้อง "หยุดว่ายตามความเคยชิน"

.
บ่ายวันศุกร์ที่ผ่านมา คือจุดเริ่มต้นเล็กๆ ของการ
" Take a chace, Make a change"
ที่ "เรา" ต้นกล้า-น้องๆ แพทย์ประจำบ้าน

ได้มา ร่วมคิด และ "ร่วมรู้สึก" ถึง
ความจำเป็นของเรียนรู้จากการปฎิบัติจริง
แม้เป็นการปฎิบัติที่เคยอยู่นอก comfort zone
เช่น การรับปรึกษา Palliative ผู้ป่วยในวอร์ด
ทำโครงการวิจัยในชุมชน

ความตั้งใจ ความเป็นนำ้หนึ่งใจเดียวของน้องๆ
ทำให้ข้าพเจ้าคิดได้ว่า
หน้าที่ข้าพเจ้าไม่ใช่ไปตัดสินอนาคต
หน้าที่คือทำปัจจุบัน ให้มีจุดยืนที่มั่นคง และสง่างาม 

เมื่อทำหน้าที่เสร็จแล้ว
ก็เป็นอิสระ..อยู่ หรือ จะไปก็ไม่สำคัญ

" I'll spread my wings
And I'll learn how to fly
Though it's not easy to tell you goodbye
I gotta take a risk
Take a chance
Make a change
And breakaway "
....