เมื่อเช้าตื่นขึ้นมาเดินไปเปิดประตูหลังบ้านก็พบความตื่นเต้นสุดสุด

ที่จู่จู่ก็มีกระต่ายน้อยหนึ่งตัวมาเดินเคลียคลอกับกระต่ายสองตัวที่เลี้ยงไว้

เออ...มันมีลูกน้อย

ไม่รู้มันท้องเมื่อไหร่

แล้วคลอดเมื่อไหร่

แล้วตัวไหนคือ

แม่มันล่ะ

เราแยกไม่ออกว่าตัวไหนตัวผู้ตัวไหนตัวเมีย

 

แต่ที่น่าตื่นเต้นคือจู่จู่มันก็โผล่มาให้เราเห็น

มันมาได้อย่างไร

มันยังไม่คุ้นกับเราจึงเข้าไปใกล้มันไม่ได้

ได้แต่ยืนมองห่างๆ

มันน่ารักมากมาก

เป็นสิ่งที่น่ายินดียิ่งนัก

หลังจากเดือนที่แล้วเจ้ากระต่ายน้อยตายไปหนึ่งตัว (บันทึกอนิจจัง...กระต่ายน้อย)

แต่นี่เราก็เหมือนได้มันกลับมาแล้ว

ดีจังเลย

 

 "ครอบครัวกระต่าย"

มีอยู่กันสามตัวแล้ว

กระต่ายพ่อแม่ดูแลลูกน้อยอยู่ห่างห่าง

ลูกน้อยก็กระโดดโลดเต้นหากินผักกินหญ้าไปตามประสา

ดูมันสดชื่นร่าเริงมาก

ว่างว่างก็มานอนคลอเคลียซบไออุ่นกัน

ไออุ่นนี้แหละสร้างครอบครัว

มันเป็นความสุขเกินกว่าที่จะอธิบาย

ไม่ต้องดิ้นรนไขว่ขว้า

ขอเพียงมีหญ้ามีผักให้กิน

เพียงเท่านี้ก็พอแล้วสำหรับครอบครัวกระต่าย

เพียงเท่านี้

จะเอาอะไรอีกล่ะ