...

การเริ่มต้นของชีวิตใหม่ในวันต้นเดือนนี้มีสิ่งที่น่าตื่นเต้นพอสมควร  ขณะออกไปเดินวิ่งเจองูเห่าตัวยาวเมตรกว่าเห็นจะได้  เจ้างูตัวนี้กำลังจะข้ามถนนต้องหยุดชะงักเพราะผมกำลังวิ่งผ่านหน้าไป  ทำเอาเจ้างูต้องหันหัวกลับเข้าป่าข้างทางอีก  สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ทำให้ได้มุมคิดว่าบางครั้งเราอย่ารีบเร่งลงมือกระทำการ  แต่จงรอคอยจังหวะและโอกาสอันเหมาะสมแล้วลงมือกระทำการตามใจปรารถนาเถิด  แต่ขอเป็นทางกุศลหรือทางถูกต้องดีงามนะครับ

 

        ยามเช้าวันนี้ผมวิ่งไปท่ามกลางเสียงจักจั่นเกือบตลอดเส้นทางที่ผ่านไปฟังเหมือนเพลงบรรเลงไปตามธรรมชาติดีแท้  และบรรยากาศก็เย็นสบาย ๆ เพราะยังเช้าอยู่เห็นคอการเมืองเขาเดินคุยกันผ่านหูแล้วสงสารประเทศไทยนะครับ  สิ่งที่ไม่เคยพบก็มาเจอเกี่ยวกับการทะเลาะกันในเรื่องปรองดอง  ผมว่าการปรองดองมันต้องออกมาจากภายในจิตใจคนที่มีศีลธรรม 

 

 ถ้าไม่อย่างนั้นแล้ว  ก็เหมือนเราอยู่ในแดนเถื่อนใครมีกำลังมากกว่าก็มีอำนาจใครมีพวกมากกว่าก็มีอำนาจไปทำอะไรก็ถูกใจไปหมด  พวกเด็ก ๆ ก็เอาอย่างเกิดเป็นลัทธิเอาอย่าง มีการประชุมที่ไหนก็มีการปะทะคารมคมหอกคมปืนกันไปทั่ว  ถามว่าแล้วใครจะมาเป็นตัวกลางประสานใจกันในเรื่องนี้ละ..?

 

        วันนี้ผมเองและครอบครัวตั้งใจจะเดินทางขึ้นไปยังภาคกลางของประเทศไทยกะว่าจะไปเครื่องบินท้ายสุดใช้พาหนะตนเองดีกว่าเดินทางไปค่ำที่ไหนก็นอนที่นั้นชีวิตก็ไม่แตกต่างนกขมิ้นเหลืองอ่อนเท่าไหร่คือจะไปร่วมงานประชุมนานาชาติเกี่ยวกับวันวิสาขะด้วยละ ตั้งใจจะนอนในเมืองอยุธยาสักสามสี่วันครับ

 

        พอกลับล่องใต้อีกทีก็ได้เวลาทำหน้าที่สอนหนังสือด้วยนิสิตรออยู่แล้วแล.

แง่คิดประจำวันนี้...ชีวิตคนเราอย่าทำอะไรแบบรีบ ๆ แต่จงรอคอยจังหวะและโอกาสที่จะผ่านมาถึง...  

.................................

ขอบพระคุณภาพจากฝ่ายประชาสัมพันธ์  งานวิถีไทย  วิถีอาเซียน...ม. ทักษิณ