คนอื่นๆจึงช่วยกันทำให้ฤดูใบไม้ผลิมาถึงเร็วขึ้น ด้วยการเป็นหยดน้ำที่ฉุ่มฉ่ำ และแสงแดดอันอบอุ่น เพื่อให้ความดีงามแบ่งบานในใจคน

       

 

 จิตสันติพีโชทก ท่านอาจารย์นิมิตร มาคุยเรื่อง DiaLogue ให้ฟังในวงชาภาคใต้ที่สุราษฎร์  ผู้เขียนรับ - รู้- เรียน- เรื่อง  ไดอะลอ็อก  จากการอ่านบันทึกของท่านผู้รู้ใน GotoKnow แล้วไปลองหัดลองฝึก ลองปฎิบัติ ในวงเวที ที่ตัวเองเป็นเจ้าภาพ รับรู้ได้ถึงการเปลี่ยนแปลงในการพูดคุย  

 

      วงชาภาคใต้เป็นเวทีแรกที่ได้เรียนรู้อย่างเป็นทางการ ผ่านการสนทนา วิถีแห่งดอกไม้บาน ของอาจารย์นิมิตรแห่ง รพ ลำพูน เป็นการต่อยอดเรียนรู้ที่เติมเต็มความรู้ที่ตัวเองอ่านเรียนรู้ เข้าใจเอาเองได้อย่างวิเศษ  

 

     อาจารย์ นิมิตร ในมาด   นิ่ง  สะอาด สงบ  เรียบ ง่าย สมถะ มองไม่เหมือนมาดอาจารย์จากภายนอก แต่พอได้มาเรียนรู้ มาดง่ายๆ ยิ่งงดงามยามเมื่อท่านแลกเปลี่ยนความรู้  ยิ่งสุดยอดเมื่อได้สนทนาหน้าโถส้วมในห้องน้ำชาย จนผู้เขียนลืมฉี่  อาจารย์ใจดีบอกให้ ฉี่เสียก่อน

 

     สุขที่ได้เรียนรู้ สุขที่ไ้แลกเปลี่ยน สุขที่ได้พบปะ เป็นสุขที่แสวงหาได้มาพบเจอกัน บันทึกนี้คารวะแด่อาจารย์ นิมิตร อินปั๋นแก้ว แห่ง จิตสันติพีโชดก  

   

 ด้วย"ความดีงามเหมือนหัวใจของดอกไม้ที่ฝังดิน  

รอคอยเวลาที่จะผลิบาน

และที่ยังไม่เบ่งบานเป็น

ด้วยว่ายังไม่ถึงฤดูกาล

 หรือขาดน้ำ

ขาดแสงแดด

คนอื่นๆจึงช่วยกันทำให้ฤดูใบไม้ผลิ มาถึงเร็วขึ้น

 ด้วยการเป็นหยดน้ำ ที่ชุ่มฉ่ำ

และแสงแดดอันอบอุ่น

เพื่อให้ความงามแบ่งบานในใจคน

 

 

 (ประภัสสร เสวิกุล "มงกุฎดาริกา ที่อาจารย์ นิมิตร นำมาโปรยหัวเรื่อง)  

น้องๆจากรพควนขนุนพัทลุง

ด้วยความขอบคุณความงามจากรพ.กะเปอร์ระนอง