กลางเดือนพฤษภาคมของทุกปี อยู่ในช่วงที่ผู้ปกครองต้องเตรียมรับมือกับความวุ่นวายสับสน กับลูกๆหลานๆ ที่ว่าวุ่นวายก้เพราะอาจมีลูกหรือหลานหลายๆ คน จะต้องสาละวนกับของใช้ การเดินทางพร้อมทั้งกะตังค์ แต่หากครอบครัวใดมีเพียงคนสองคนและมีการเตรียมตัวไว้เป็นอย่างดี ก็อาจจะไม่ต้องเหนื่อยมาก อย่างไรก็ตาม ความยากตรงนี้คืออนาคตของเขาในภายหน้า ขอแต่เพียงคุณพ่อคุณแม่ต้องมีความอดทน พร้อมทั้งเป็นต้นแบบที่ดีให้แก่เขาเท่านี้ สำนึกดีๆของลูกจะต้องถูกปลูกฝังไว้เป็นอย่างดี
วันนี้ล่วงมาแล้วหนึ่งสัปดาห์ ทุกอย่างกำลังลงตัว แต่คนที่ต้องปวดหัวอีก ๖ เดือนคือคุณครูนั่นเอง ที่ปวดเพราะไม่ได้เตรียมตัว หรือเตรียมไว้แต่ไม่ดี แต่หากได้เตรียมไว้อย่างดีแล้วย่อมเป็นเรื่องธรรมดา จะมากี่ทิสทางก็สามารถรับมือได้ แต่น่าเป็นห่วงครูไทยอยู่ประเด็นหนึ่งคือสอบไม่ได้ก็ต้องไล่ให้จบ "เวรกรรม" ครูไทยพันธุ์ใหม่ ต้องเข้าในเสมอว่าจะสอนศิษย์ให้คิดเป็นได้อย่างไร สอนตามตำรา สอนตามหนังสือทำมามากแล้ว จงเปลี่ยนวิธีบ้างน่าจะดี เพราะเทอมนี้กับเทอมหน้า ว่าโดยสาระก็ไม่แตกต่างกัน
ความต่างอยู่ที่ผู้เรียน ต่างวิชาและต่างที่เรียน จะเปลี่ยนได้มากน้อยขึ้นอยู่กับครูที่จะป้อน.
