เกร็ดวิถีชีวิตอันน่าทึ่ง ชวนให้รู้สึกลึกซึ้ง อบอุ่น ของคนสองวัย พาให้แอบหวังว่า ส่วนนี้จะสามารถเชื่อมรอยต่อแห่งยุคได้ หากเรา พร้อมเปิดใจรับรู้ และเข้าใจ วิธีคิดแบบใหม่ ที่เริ่มโละ กรอบคิดหนักๆแบบเดิม ลงไปบ้าง... บางที...คลื่นลูกใหม่ อาจต้องอาศัยความว่าง เบา จากกรอบเก่าอันหนักอึ้ง นั้น เพื่อให้ไปได้ไกลกว่าเดิม... ก็เป็นได้

          ...ช่วงที่ฉันอยู่ดูแลแม่ที่ต่างจังหวัด ออน หรืออรอุมา หลานสาวคนเล็กของฉัน เธอเปรยกับฉัน หลังเข้ามาชมบันทึกใน GtK.ทีเล่นทีจริงว่า 

“ป้า...เขียน แนวโลกสวยด้วยมือเรา ตอน ...ออน อึน ย็องมั่งสิ อิอิอิ”

 ฉันรู้อยู่ว่า เรื่องเล่า บ้านนี้ยาวววว แต่จะนำตอนไหนมาเล่าก่อนหลัง ให้พอฟัง(อ่าน)ได้ มิใช่เรื่องง่ายนัก

 เธอคนนี้ มอบโจทย์ที่เยี่ยมยอดมาให้ฉันได้มีโอกาสถอดบทเรียน ตั้งแต่เธอเรียนอยู่ชั้นอนุบาลแล้ว ดังที่เคยบันทึกไว้ในบันทึกนี้

 บทเรียนพื้นฐานที่สาว ... ออน อึน ย็อง เธอถ่ายทอดให้ฉันเป็นหลัก คงไม่พ้นเรื่องการ... “อยู่กับยาย...มาตั้งแต่เล็ก อยู่กับยาย...มาตั้งแต่เด็ก” ผ่านการเล่าต่อโดยแม่ของสาวออน คือน้องสาวของฉันเอง

ช่วงเด้กหญิงออน เธอเรียนอยู่ประถมปลายนั้น ยายยังเดินไหวอยู่ แต่ต้องมีไม้เท้าช่วยค้ำ เป็นขาที่สาม!

ทุกเช้า เธอจะมีหน้าที่ประจำ  คือนำกระโถนฉี่คุณยายไปทำความสะอาด

และแน่นอน...บางวันคุณยาย พลาด!

แต่เธอสามารถโอบอุ้ม คุณยายได้อย่างอารมณ์ดีเสมอ...

...เช่นเหตุการณ์วันนั้น...

“โอ๊ะ... ยาย...ยายรู้อะไรไหม...” ยายหยุดไม้เท้า รอฟังเจ้าหลานสาวแทบทันที

“ช่างรับเหมาเจาะบ่อบาดาล  เวลาเขาจะสำรวจหา ตาน้ำนี่นะ เขาก็เดินหาที่พื้นดิน ที่เราเหยียบเดินนี่แหละ ถ้าตรงไหน เท้าเราสัมผัสดินตรงนั้นแล้วรู้สึกอุ่น จนออกร้อน ใต้พื้นดินตรงนั้นแหละจะมีตาน้ำ!”

...ยายยังคงหยุดรอฟังเจ้าหลานต่อ...

“...ตอนนี้...เหนียง(หนู,นาง) เจอ...ตาน้ำแล้ว...” ยายหันควับไปมองที่เท้าเจ้าหลานสาว ก็พบ “ตาน้ำ” คุณยาย นองออกนอกกระโถน อยู่ที่พื้นเสียเกินครึ่ง!!!

คุณยายหัวเราะ ชื่นอกชื่นใจกับ “ตาน้ำ”ของเจ้าหลานสาว จนน้ำหู น้ำตาไหล เลยทีเดียว :)

......................

บางครั้ง เธอแซวยายแรงงง มากกก ช่วงเธออยู่ม.ต้น

ขณะเธอปฏิบัติภารกิจเดิม วันนั้น...

... ยายวางไม้เท้าลง พร้อมกับเท้าแขนทั้งสองข้างลงที่พื้น

ใช้สองมือช่วยยัน แล้วโหย่งตัวขยับก้าวออกจากห้อง

เจ้าหลานสาวอุ้มกระโถนฉี่เดินตามยายไปช้าๆ พร้อมด้วยการบูรณาการถอดบทเรียนกับคุณยายเช่นเคย...

“ยาย...!” แน่นอน เสียงเรียกของเธอมักหยุดคุณยายได้เสมอ

“เหนียงเรียนวิชาประวัติศาสตร์มานะ เขาว่ามนุษย์... มีวิวัฒนาาการมาจากสัตว์สี่เท้า เพราะสมองดีกว่าจึงสามารถเรียนรู้จนเดินด้วยสองขาได้” ...ยายยังคงรอฟังต่อ

“แต่ยาย...กำลังวิวัฒนาการย้อนศร!”

ยายนิ่งคิดนิดหนึ่ง ก่อนระเบิดเสียงหัวเราะร่วน ชอบใจในความช่างคิดของเจ้าหลานสาวจนน้ำหูน้ำตาไหลเช่นเคย

เรา...ผู้เป็นลูก หรือคนยุคก่อนๆ คงไม่กล้าแซว “ฉีกออกนอกกรอบ” ปานนั้นเป็นแน่แท้ หรือถ้ากล้า ก็อาจได้ บทเรียน "ในกรอบ" จากคุณยาย คือไม้เท้าลอย หรือฟาดน่องเข้าให้เป็นแน่แท้ :)

แต่เด็กรุ่นใหม่ ที่ไม่ได้มีเจตนาลบหลู่ ผู้ใหญ่ “ใจต่อใจ” คงสัมผัสกันได้ จึงไม่มีริ้วรอยแห่งการถือสา ถือโทษแต่อย่างใด

 เกร็ดวิถีชีวิตอันน่าทึ่ง ชวนให้รู้สึกลึกซึ้ง อบอุ่น ของคนสองวัย คงสามารถเชื่อมรอยต่อแห่งยุคได้ หากเรา พร้อมเปิดใจรับรู้ และเข้าใจ วิธีคิดแบบใหม่ ที่เริ่มโละ กรอบคิดหนักๆแบบเดิม ลงไปบ้าง... บางที...คลื่นลูกใหม่  อาจต้องอาศัยความว่าง เบา จากกรอบเก่าอันหนักอึ้งนั้น เพื่อให้สามารถไปได้ไกลกว่าเดิม ก็เป็นได้... ฉันกำลังเรียนรู้อยู่


(ออน กับ แอน สองพี่น้อง เิปิดร้านก๋วยเตี๋ยวมะระไก่ตุ๋นและอาหารตามสั่งบางอย่างพร้อมเรียนรู้ การทำเค้กนานาชนิดไปตามแต่จังหวะและโอกาสที่เหมาะสม ที่น่าชื่นชมอย่างยิ่ง สำหรับหลานสองคนนี้ คือทั้งคู่ ไม่เคยทะเลาะกันเลยมาตั้งแต่เด็กจนพี่สาวแต่งงานแล้ว ทั้งสองก็ยังเป็นเงาตามตัวกันตลอดเวลา )

ปีนี้ ฉันมีโอกาสได้อยู่ใกล้ชิดหลานสาวทั้งสองคนนานที่สุดในชีวิต คือสามเดือน วันหนึ่ง เป็นวันครบรอบวันเกิดของแอน พี่สาวของเธอ เธอจึงลงมือประดิดประดอยของขวัญเป็นพิเศษ โดยการเรียนรู้ทางอินเตอร์เน็ต เธอตั้งใจทำ “สตรอว์เบอรี่เครปเค้ก” เสร็จค่อนข้างดึก ซึ่งฉันกับยาย ปิดไฟเข้านอนกันแล้ว จึงนำ เครปเค้ก จานนั้นเข้าตู้เย็นทั้งจาน



 ...รุ่งเช้า ฉันชงโอวัลตินร้อนๆ พร้องเครปเค้กจานนั้นมาเสริฟคุณยาย สองสาวบอกกล่าวฉันเสมอว่า ยายชอบอะไร ไม่ชอบอะไร บางครั้งฉันก็คิดไม่ถึง ว่าแม่ของฉันเคยชอบน้ำพริกเป็นชีวิตแท้ๆ บัดนี้แปรผัน ไปนิยมเค้ก ขนมปัง อาหารฝรั่งได้อย่างไร

 ความ “งึด” ของฉัน ทำให้ต้องจับกล้องมาเก็บทุกอิริยาบถของคุณยาย ไว้เพื่อยืนยันว่า ความเคยชินของคนนั้น เปลี่ยนได้ ไม่เกี่ยงวัยด้วย!



จึงขอนำภาพชุดที่ฉันประทับใจในการถอดบทเรียน “ความเคยชินของคน เปลี่ยนได้ ไม่เกี่ยงวันวัย” ในวันนั้น มาไว้ที่นี่ค่ะ :)

 ออน... หลานสาวของยายคนนี้ เธอเล่นดนตรีไทยบางอย่างได้ ฉันอยากหาขิมไปฝากเธอ ตีให้คุณยายฟัง แต่ตอนนี้ คงต้องขอฟังฝีมือครูอ้อมทาง Youtubeไปก่อน



ในโอกาสนี้ ฉันคงต้องขอใช้พื้นที่นี้ ฝากความในใจถึงหลานรักทั้งสองคนว่า...

...ป้าต้องขอขอบคุณ หลานทั้งสองเป็นอย่างมาก ที่ช่วยเป็นหลักในการดูแลยายมาตลอด

ขอกุศลผลบุญทุกส่วนเสี้ยวของหลานทั้งสอง จงดลบันดาลให้หลานป้า จงประสบความสุขความเจริญในชีวิตทุกๆด้านเถิดเทอญ


 

ขอมอบความสุขเล็กๆชุดโลกสวยฯชุดนี้ สำหรับทุกท่านที่แวะเข้ามาอ่านค่ะ

ด้วยความขอบคุณยิ่ง