เชิญร่วม ลปรร. เรื่องจ้ำบ๊ะ..นะจ๊ะ

     ใครมีประสบการณ์เรื่องจ้ำบ๊ะ... 
จะเป็นจ้ำบ๊ะชนิดเต้น.....หรือจ้ำบ๊ะชนิดกิน...
ช่วยให้ข้อมูลป้าเจี๊ยบหน่อยนะคะ

     เพราะป้าเจี๊ยบหาเรื่องใส่ตัวอีกแล้ว วว...

     เหตุเกิดเนื่องจากไปอ่านข่าวใน นสพ.ประชาชาติธุรกิจว่า
มีหนุ่มเมืองจันท์ (ที่ไม่ใช่นักเขียน) วัยสามสิบ
จดลิขสิทธิ์การค้าคำว่า “จ้ำบ๊ะ” ที่เป็นน้ำแข็งใสใส่ขนมปัง ราดน้ำหวาน โรยนมข้น เรียบร้อยแล้ว!

     หนุ่มให้สัมภาษณ์ว่าเป็นผู้คิดค้นการกินน้ำแข็งใสหรือขนมปังเย็นแบบนี้ขึ้นมา?!?
ไม่ต้องการให้ใครมาเลียนแบบ  จึงไปจดลิขสิทธิ์...ซะงั้น!

     ป้าเจี๊ยบก็เกิดอาการกระตุกอยู่ไม่สุขขึ้นมาทันที
เพราะรู้จักกินจ้ำบ๊ะ... น้ำแข็งไสใส่ขนมปังมาก่อนเจ้าหนุ่มจะเกิดซะอีก
จึงหาเรื่องใส่ตัวด้วยการขอทุนมหาวิทยาลัยทำวิจัยเรื่องนี้ 
เพื่อจะได้บันทึกจ้ำบ๊ะฉบับป้าเจี๊ยบอย่างเป็นทางการสำหรับคนรุ่นหลังได้รู้ไว้

     สำนักวิจัยฯออกจะงงๆ แต่ก็ยอมให้ทุนมานิดๆหน่อยๆ เพื่อลองดูก่อน  ถ้าไปไหวก็บอกว่าให้ขอทุน สกอ. ต่อไปอีก

     กะว่าถ้างานนี้ไปรุ่ง ก็จะวิจัยเรื่องอื่นๆ  ที่คนทั่วไปเห็นเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ จนไม่มีใครใส่ใจ จนวันหนึ่งดันมีคนมาตีตราจองเป็นเจ้าของ “สามัญนาม” ที่ชาวบ้านใช้มานานซะนี่

     โจทย์สำคัญคือ ความเป็นมาของวัฒนธรรมการกินน้ำแข็งไสแบบไทยๆ กับความเชี่อมโยงระหว่างน้ำแข็งไส อันเป็นจ้ำบ๊ะชนิดกินได้กับจ้ำบ๊ะชนิดเต้นได้...หุ หุ หุ

     ป้าเจี๊ยบจึงถือโอกาสลาพักร้อนช่วงพฤษภาคม ตะเวนไปตามจังหวัดต่างๆ ทางภาคเหนือกะอีสาน พูดคุยคนโน้นคนนี้  เก็บข้อมูลมาสะสมไว้  คงต้องใช้เวลาต่ออีกพักใหญ่ 

     แล้วก็ปลื้มมากที่เมื่อ 8 พฤษภาคมที่ผ่านมา ป้าเจี๊ยบได้ “กบไสน้ำแข็ง” เป็นของกำนัล
คุณลุงใจมา ระวังทรัพย์ ผู้ใหญ่บ้าน บ้านดอกบัว ที่พะเยา ยกของเก่าที่ท่านเก็บไว้ให้ฟรีๆ ระหว่างตามรอยจ้ำบ๊ะ

     ใครมีประสบการณ์เรื่องจ้ำบ๊ะ  ช่วยกรุณาให้ข้อมูลป้าเจี๊ยบด้วยนะคะ ...

จ้ำบ๊ะถ้วยนี้ กินเมื่อ 9 ก.พ.2555 ที่ร้านส้มตำในซอยใกล้บ้าน