เรามีใจให้กัน ผูกพันทางความคิด เป็นมิตรที่สนิทกันเหมือนญาติ
ทาง สรพ."(สถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล(องค์กรมหาชน) ")ได้ชวน(แยบ) ให้เข้าร่วมอภิปรายในหัวข้อ
"ทำอย่างไรให้หัวใจมีชา"
ผู้เขียนก็อาสาตั้งแต่ เขาชวนทั้ง ที่ยังไม่ได้เชิญ จนกระทั่งทาง สรพ.มีหนังสือเชิญมา.....
อ่านเนื่องตามหนังสือบอก ก็พบว่า "สรพ.ทำโครงการแนวคิด จิตปัญญากับระบบบริการสุขภาพ เพื่อมุ่งสู่ความยั่งยืนของการพัฒนาโดยนำมิติจิตใจ จิตปัญญา ความเอื้ออาทร สร้างความตระหนักในคุณค่าของคนทำงาน เพื่อให้เกิดความสุขทั้งผู้ให้และผู้รับบริการ"
" เพื่อ แลก-เปลี่ยน - เรียน - รู้ สร้างเครือข่ายการบูรณาการมาตรฐานและจิตวิญญาณ ในวันที่ 21 - 22 พฤษภาคม 2555 ที่ โรงแรมแก้วสมุยรีสอร์ท .....
.ชา...SHA เข้ามาในสถานบริการโรงพยาบาล ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ได้ตามรอย แต่ผู้เขียนรู้จัก "ชา" จากการเข้าไปทักทาย เจ้าของบันทึกนามน้องน้ำชา เมื่อ 4 ปีที่ผ่านมา จากนั้นก็มักแวะเวียนไปจิบชาตามโรงพยาบาลต่างๆ ชาหนองจิก ชารามัญ ชากะพ้อ ชาพะโต๊ะ และตามชิมตามเวทีต่างๆ ที่พรพ.ขณะนั้น จัดนัดชิมชา เกือบทุกเวที มีน้องพรทั้งหล้า เป็นคน"ยอน"
ณ.ที่ โรงพยาบาลแก่งคอย ทั้งน้องน้ำชา และน้อง jaja สองบล็อกเกอร์สาว ให้ความกรุณา เล่า บอก เรื่องราวให้ทราบ จนแลกเปลี่ยนเรียนรู้เรื่อง ฮา ชา สปา จากสองสาวจนคุ้นชิน ถึงขั้นไปมาหาสู่ถึงถิ่นที่ สระบุรี ทั้งที่ไม่รู้จักชื่อจริงและตำแหน่งหน้าที่ แต่เรามีใจให้กัน พันผูกทางความคิด เป็นมิตรที่สนิทกันเหมือนญาติ คอยเติมเต็มให้กำลังใจกันผ่าน ตัวอักษร เป็นคนนอนดึก และตื่นดึก เพื่อมาศึกษาเรียนรู้กัน ที่ผู้เขียนมองว่านั้นคือการสร้างเครือข่ายการพัฒนาคุณภาพ และบูรณาการความคิด ที่มีจิตวิญญาณ
มาถึงวันนี้ทาง สรพ.ชวนไปคุย "เรื่องทำอย่างไรให้หัวใจมีชา"เสวนาร่วมวงกับ สองนายแพทย์ หนึ่งเภสัช กับหนึ่งคนงาน ผู้เขียนมองเห็นว่าเป็นการบูรณาการ เครือข่ายคนทำงานมาคุยกัน สิ่งที่ผู้เขียนอยากคุยในเวทีวันนั้นคือ
"เปลี่ยนแปลงสังคมจากฐานราก เปลี่ยนแปลงพัฒนาโรงพยาบาลด้วยองค์กรลูกจ้างอย่างยั่งยืน"Sustainable Health Promotion And Hotpital Accreditation"
สุดยอด ผู้เฒ่าแห่ง GTK ข้าผู้น้อยขอคาระวะจากใจจริง
วอญ่า "หัวใจมี sha" แต่ ชลัญ "หัวใจด้านชา" อิอิ
เรียน น้องชลัญธร ...ชีวิตต้องสู้ เฒ่าวอญ่าเป็นไม่มีดี...
เป็นนิ่วในถุงน้ำดี ผ่าดีทิ้ง ใส่ท่อ พกถุงอยู่สองปี เฉียด....มาแล้ว
วันนี้ที่เหลือจึงเพื่อสังคมที่ตัวเองทำแล้วตัวเองมีสุข
ขอบคุณที่มาส่งกำลังใจ
เรีนยคุณแสงแห่งความดี คุณครูทิพย์ น้องอุ้มถาวร น้องทืมดาบ......
ยังไม่มั่นใจว่าจะร่วมวงสนทนากับท่าน นพ.และเภสัชได้แค่ใหน แต่ก็ตั้งใจไปคุยในมุมที่เห็นคนงานทำงาน หลายครั้งที่ระดับ ผอ.มีโนยายไม่ชัดในงาน HA แต่เราคนหลังเขายังปฎิบัติอย่างต่อเนื่อง มีงานนวัตกรรมหลายชิ้นของคนงานที่ได้รับรางแห่งความสำเร็จ
สวัสดีค่ะท่านพี่
สวัสดีน้องครูอิง..
หนนี้เดินทางกับครัวมีหลานๆตามไปด้วย เริ่มที่ ชะอำ แล้วไปสวนผึ้ง ขึ้นเขากระโจม ลงมาราชบุรี มาหัวหิน มาชุมพร เดินทางที่หลายคืน ไม่ค่อยมีโอกาสได้เดินทางกับภรรยาบ่อยนัก ในรอบหลายปีครั้งนี้ถือว่ามาพักผ่อนกับครอบครัว
"เปลี่ยนแปลงสังคมจากฐานราก เปลี่ยนแปลงพัฒนาโรงพยาบาลด้วยองค์กรลูกจ้างอย่างยั่งยืน"
หัวข้อฟังคล้องจองและความหมายดีจังค่ะ สงสัยแต่ว่า เปลี่ยนแปลงพัฒนาโรงพยาบาลด้วยองค์กรลูกจ้างอย่างยั่งยืน จะต่างจาก เปลี่ยงแปลงโรงพยาบาลด้วยองค์กรลูกจ้างอย่างยั่งยืน
เรียนอาจารย์ คุณหมอ ป. (หัวข้อฟังคล้องจองและความหมายดีจังค่ะ สงสัยแต่ว่า เปลี่ยนแปลงพัฒนาโรงพยาบาลด้วยองค์กรลูกจ้างอย่างยั่งยืน จะต่างจาก เปลี่ยงแปลงโรงพยาบาลด้วยองค์กรลูกจ้างอย่างยั่งยืน) เปลี่ยนแปลง การเปลี่ยนแปลง บางครั้งก็ไม่ได้พัฒนาอะไรเลย
ดังนั้นการเปลี่ยนไปสู่การพัฒนาย่อมแตกต่าง...
โรงพยาบาลการเปลี่ยนงหัวหน้ามักขึ้นกับอาวุโส หนึ่ง มักขึ้นกับพยาบาลด้วยกันเลือกขึ้นมาหนึ่ง ..
แต่ ที่รพ.ปากพะยูนเราเปลี่ยนแปลง หัวหน้าฝ่ายการ ฯโดยการเลือกตั้งจากสมาชิกฝ่ายการทุกคน ทั้งพยาบาลและลูกจ้าง โโยความคิดของคนฐานรากคือลูกจ้าง การตั้งกลุ่มกิจกรรมต่างๆเราก็คิดและทำจากลูกจ้าง คนงาน และอยู่มาอย่างยั่งยืนถึง 30 ปี มีผอ.และผู้บริหารบางคน จะยุบยกลิก แต่พลังความคิด พลังแห่งการเรียนรู้ที่สั่งสมมา ก็สามารถเจรจาตกลงกันได้ ล้วนอาศัยพลังลูกจ้าง
ดังนั้นทุกการเปลี่ยนที่นำไปพัฒนา ย่อมดีกว่าการเปลี่ยนอย่างเดียว
(ด้วยความเคารพอาจารย์คุณหมออ ป.)
It is good to see "recognition of all parts" as important for any organization. It is not the head. It is not the legs and feet,... that move the body. The whole body must go together and get there in 'one whole piece'.
I have talked about "sanitation warriers" (street sweepers, rubbish collectors,...) everyone who works (and risks life to save ours) to keep our world clean are all important. They all need looking after and supports.
(There are examples to show that the head often turns into the wrong areas and makes 'hard work' for the rest to follow (often to a dead-end).
;-)
มาให้กำลังใจค่ะ..
สวัสดีค่ะคุณตา
เรียนท่าน sr ความเห็นของท่านพอดำน้ำ แต่มาเจอความเห็นคุณสุธี นี้งงใหญ่
แวะมาให้กำลังใจนะคะ
ขอบคุณพี่ใหญ่ ที่มาให้กำลังใจคนทำงาน
จัดตั้งกองทุนลูกจ้างขับเคลื่อนงานอาสาในโรงพยาบาล
รวมไปถึงจัดสวัสดิการดูแลไปถึงพนักงานของรัฐ
ใช้กองทุนเป็นเครื่องมือในการร่วมคุย ร่วมคิด ร่วมพัฒนาคุณภาพบริการ
ขอเป็นกำลังใจให้ท่านวอญ่า-ผู้เฒ่าด้วยอีกคนครับ
-มากราบที่ตักพี่ชาย..
-ระลึก และสืบสาวหาต้นสายธารธรรม..
-พี่บังเขียนได้แน่นขึ้นมาก ๆ เลยนะครับ..
-อธิษฐานแล้ว ...ขอให้จะได้มาบีบ กด นวด ให้พี่บังหายเมื่อยสักวัน...
-เพราะก็เป็นหมอพื้นบ้านกับเขาด้วยน่ะครับ...
-น้องบาย...ชยพร แอคะรัจน์
สวัสดีคุณยาย....ด้วยเชื่อมั่นและศรัทธา รพ.เป็นหนี้ 28 ล้าน แต่เราก็สู้ฝ่าฟัน รับรู้ช่วยกันทำงานคุณภาพให้ได้มาตรฐาน
เพื่อพี่น้องผู้มารับบริการได้รับการรักษาที่มีคุณภาพ
ขอบคุณกำลังใจจากคุณยาย
ขอบคุณคนนอนดึกที่ช่วยคิดชวนคุยให้เกิดปัญญา เกิดแรงศรัทธา เป็นพลัง
ขอบคุณท่านเขียว ที่มาให้กำลังใจ... งานในพื้นที่มีหลายเรื่อง ทุกเรื่องเราต้องเกี่ยวข้อง โดยเฉพาะกระทรวงหลัก เกษตร ศึกษา สาสุข และพัฒนาสังคม
จึงต้องบูรณาการงานกับชีวิตเข้าด้วยกัน
ต้องประสานตัวเอง ให้ได้ก่อนไปประสานคนอื่น
ขอบคุณท่านสุธี ที่แวะมา ให้ภาษาลิงค์ไว้เข้าไม่ถูก
ขอบคุณกำลังใจจาก....
Bright Lily