กันดูลาเพื่อนแก้ว

 

 

ภาพวาดภาพแรกในศรีลังกา

 

ห่างหายจากการวาดภาพเป็นงานอดิเรกมานานตั้งแต่ไปอยู่บนเกาะศรีลังกา จนมาถึงวันที่ 78 วันพอดี และด้วยความที่ประทับใจในเรื่องของช้างพระราชทานกันดูลา ซึ่งผมได้มีโอกาสตามหาจนเจอและได้พบกับกันดูลาในงานแห่เปราเฮราถึง 2 งาน http://www.gotoknow.org/blogs/posts/486383 ทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะหยิบปากกาลูกลื่นมาวาดกันดูลา กันดูลาเป็นช้างที่สง่างามมาก ด้วยรูปร่างที่ใหญ่โต งาที่ยาวได้สัดส่วนทำให้กันดูลาได้รับการเลือกให้ทำหน้าที่สำคัญมาโดยตลอด มากกว่า 100 ครั้งแล้วในรอบเกือบ 10 ปี

 

ผมชอบการวาดโดยใช้ปากกาลูกลื่นเพราะให้ความรู้สึกแบบติดดินดี การใช้อุปกรณ์วาดภาพโดยเฉพาเช่นพู่กันบางครั้งก็ต้องเป็นเรื่องเป็นราว เป็นงานเป็นการนิดนึง แต่การใช้ลูกลื่นเป็นธรรมชาติดี มีไม่กี่สีและอาจจะเพราะถูกดี เราใช้เขียนอยู่ทุกวัน เป็นอุปกรณ์ในการแสดงออกทางศิลปะของคนจนก็ว่าได้ ขณะวาดน้องเต้มานั่งดูด้วยความตื่นเต้น ทำนองให้กำลังใจแต่ก็ทำให้วาดไม่ถนัด ต้องรอจนกว่าน้องเต้จะนอนหลับจึงมาวาดต่อจนเสร็จในคืนนั้น

จากกระดาษว่างเปล่าๆ ลากเส้นไปมา จิตใจว่างๆ เดี่ยวเดียวก็ได้ช้าง 1 เชือก เป็นความผูกพันเหมือนเพื่อน ช้างกันดูลาทำหน้าที่เหมือนผมคือเป็นผู้แทนประเทศซึ่งทำได้ดีมาก ทุกครั้งที่เห็นกันดูลาในงานแห่ ผมจะต้องทักทายควาญช้างอย่างดีใจซึ่งควาญช้างก็จำได้และจะดึงกันดูลาให้เข้ามาหาผมเป็นพิเศษทุกครั้งไป ผมตั้งใจจะหาเวลาไปเยี่ยมกันดูลาอีกในอนาคตอันใกล้

เจริญสุขทุกท่านครับ