คุณสมบัติของคนที่จะได้เป็นท้าวสักกะ

                มีเรื่องเล่าว่ามาณพผู้หนึ่งชื่อมาฆะ ในบ้านอจลคาม แคว้นมคธ ในรัชสมัยของพระเจ้ามคธราช เป็นบัณฑิตเฉียบแหลม มีความประพฤติเยี่ยงโพธิสัตวจริยา(ความประพฤติของพระโพธิสัตว์) ได้บำเพ็ญวัตบท ๗ ประการนี้ตลอดชีวิต คือ

                ๑.เราพึงเป็นผู้เลี้ยงมารดาบิดาตลอดชีวิต

                ๒.เราพึงเป็นผู้ประพฤติถ่อมตนต่อผู้ใหญ่ในสกุลตลอดชีวิต

                ๓.เราพึงเป็นผู้มีวาจาไพเราะอ่อนหวานตลอดชีวิต

                ๔.เราพึงเป็นผู้ไม่กล่าวคำหยาบตลอดชีวิต

                ๕.เราพึงมีใจปราศจากความตระหนี่อยู่ครองเรือน เป็นผู้บริจาคทาน มีมือสะอาด ยินดีในการเสียสละ ควรแก่การขอ ยินดีในการจำแนกทานตลอดชีวิต

                ๖.เราพึงเป็นผู้มีวาจาจริงตลอดชีวิต

                ๗.เราพึงเป็นผู้ไม่มักโกรธ แม้หากว่าความโกรธพึงบังเกิดขึ้นไซร้ เราพึงรีบกำจัดเสียโดยพลันตลอดชีวิต

 

ส่วนกัณฑ์ที่ ๖ เป็นเรื่องเบ็ดเตล็ด  

     ประกอบไปด้วย ๗ เรื่องใหญ่ ๆ ดังนี้

     ๑)เรื่องอายุของมนุษย์ เทพ สัตว์นรก เป็นต้น 

     ๒)เรื่องอาหาร 

     ๓)เรื่องการคำนวณภพภูมิต่าง ๆ 

     ๔)เรื่องต้นไม้(สำคัญ ๆ) 

     ๕)เรื่องโลก 

     ๖)เรื่องโลกธาตุ  และ 

     ๗)เรื่องความไม่มีที่สิ้นสุด