รูปาวจรเทพ(พรหม) ๑๖ ชั้น
ชั้นที่ ๑ ปาริสัชชะ
ที่ชื่อว่าปาริสัชชะ แปลว่าเป็นสมาชิกของบริษัท ดังนั้นต้องเติมคำว่า พรหมปาริสัชชะ จึงหมายความว่า เพราะตั้งอยู่ในฐานะผู้รับใช้ของมหาพรหม หรือผู้รับใช้ของมหาพรหม
ชั้นที่ ๒ พรหมปุโรหิต
พรหมปุโรหิต ดังนั้นที่ชื่อว่าพรหมปุโรหิต เพราะตั้งอยู่ในฐานะปุโรหิตของมหาพรหม
ชั้นที่ ๓ มหาพรหม
ที่ชื่อว่ามหาพรหม เพราะเป็นพรหมผู้ใหญ่กว่าโดยความเป็นผู้มีพรรณะ(วรรณะ-ผิวพรรณ) และความเป็นผู้มีอายุยืนนาน
ชั้นที่ ๔ ปริตตาภะ ที่ชื่อว่าปริตตาภะ เพราะมีรัศมีน้อยกว่าเทพชั้นอาภัสระ
ชั้นที่ ๕ อปมาณาภะ ที่ชื่อว่าอปมาณาภะ เพราะมีรัศมีไม่มีประมาณ
ชั้นที่ ๖ อาภัสระ
ที่ชื่อว่าอาภัสระ เพราะรัศมีซ่านออกราวกะว่า หยาดหยดตกไปอยู่จากสรีระของพรหมเหล่านี้ ดุจเปลวไฟซ่านออกจากคบเพลิง หรือรัศมีซ่านออกข้างนี้และข้างนั้นราวกะสายฟ้าในเวหก เพราะพรหมเหล่านี้ เป็นผู้มีขันธสันดานเกิดแต่ฌานอันปีติ
ชั้นที่ ๗ ปริตสุภะ ที่ชื่อว่าปริตสุภะ มีรัศมีอันงามแต่น้อย
ชั้นที่ ๘ อัปมาณสุภะ ที่ชื่อว่าอัปมาณสุภะ มีรัศมีอันงามไม่มีประมาณ
ชั้นที่ ๙ สุภกิณหะ
ที่ชื่อว่าสุภกิณหะ เพราะเรี่ยรายกำจายด้วยรัศมีอันงาม เจิดจ้าด้วยพรรณรัศมีสรีระอันงาม คือประกอบด้วยสิริเสมอด้วยก้อนทองอันสุกสว่างที่ตั้งไว้ในหีบทอง
ชั้นที่ ๑๐ อสัญสัตตะ
ที่ชื่อว่าอสัญสัตตะ สัตว์ที่เว้นจากสัญญา หรือเพราะเป็นเพียงรูปสันตติอันเกิดเพราะภาวนาเป็นเครืองสำรอกสัญญา
ชั้นที่ ๑๑ เวหัปผละ
ที่ชื่อว่าเวหัปผละ เพราะมีผลอันไพบูรณ์ที่เกิดแล้ว เพราะอำนาจแห่งฌาน หรือเพราะเป็นผู้มีผล เช่น ความสุข อายุ วรรณะอันเป็นผลไพบูลย์
ชั้นที่ ๑๒ อวิหะ
ที่ชื่อว่าอวิหะ เพราะไม่เสื่อมทรามจากสมบัติของตน หรือ เพราะไม่ละฐานะของตนโดยกาลอันน้อย
ชั้นที่ ๑๓ อตัปปะ
ที่ชื่อว่าอตัปปะ เพราะไม่เดือดร้อนด้วยเหตุไร ๆ หรือเพราะไม่เดือดร้อนสักน้อยหนึ่ง
ชั้นที่ ๑๔ สุทัสสะ
ที่ชื่อว่าสุทัสสะ เพราะมีทัสสนะ(รูปารมณ์) อันงาม คือมีรูปงามนำมาซึ่งความเลื่อมใส หรืออันบุคคลพึงดูได้โดยความสุข เพราะมีรูปงามอย่างยิ่ง
ชั้นที่ ๑๕ สุทัสสี
ที่ชื่อว่าสุทัสสี เห็นโดยความสุขเพราะมีทัสสนะบริสุทธิ์ด้วยดี
ชั้นที่ ๑๖.อกนิษฐะ
ที่ชื่อว่าอกนิษฐะ เพราะเป็นผู้เจริญที่สุดโดยคุณทั้งปวงทีเดียวและโดยภวสมบัติ และเพราะไม่มีความด้อยในชั้นนี้ หรือไม่มีสมบัติอันด้อยเพราะประกอบด้วยสมบัติอันอุกฤษฎ์
