Go Inter
Go Inter
และแล้วสิ่งที่ผู้เขียนไม่เคยคิด ไม่เคยนึก ไม่เคยฝัน ก็กลายมาเป็นความจริง คือ การได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยให้ไปศึกษาดูงานที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ที่มหาวิทยาลัยรัฐอินเดียนา เพราะก่อนหน้านี้ ประมาณ 2 สัปดาห์ ผู้เขียนก็ได้รู้จักกับอธิการบดี + ภริยาของท่าน มาแล้ว...โดยทางมหาวิทยาลัยรัฐอินเดียนา ทำหนังสือเชิญให้คณะผู้บริหารของมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม เดินทางไปศึกษาดูงานได้ ซึ่งมหาวิทยาลัยดังกล่าวกับมหาวิทยาลัยของเราได้เป็นเครือข่ายกันในด้านการศึกษากันอยู่...
แต่ในช่วงเวลาที่ผ่านมา ผู้เขียนต้องเตรียมตัวทำหนังสือเดินทาง + วีซ่า + เคลียร์งานในหน้าที่ที่ได้ปฏิบัติอยู่ให้สำเร็จลุล่วงไปให้ได้เสียก่อน ผลปรากฎว่า Passport (เล่มสีน้ำเงินเรียบร้อย) Visa มีกำหนดอายุถึง 10 ปี เป็นอันว่า เอกสาร 2 สิ่งนี้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี
การไปครั้งนี้ คณะผู้บริหารจะเดินทางไปยัง SAN FRANCISCO - LAS VEGAS - lOS ANGELES - INDIANAPOLIS
สิ่งที่สำคัญและดีใจมากที่สุดในครั้งนี้ คือ ผู้เขียนจะได้พบกับพี่ไชสุวันและพีนีนาถ (พี่ชาย + พี่สาว) ซึ่งอยู่ที่รัฐ UTAH แต่เราก็ได้ติดต่อกันทาง mail แล้วและพี่ทั้งสองจะมาหาผู้เขียนที่ LAS VEGAS แล้วเราก็จะได้พบกันในช่วงเย็นนับจากที่ผู้เขียนไปถึงที่นั่นแล้ว...เป็นสิ่งที่คาดไม่ถึง และก็คิดว่า นับจากที่ำพวกเราได้รู้จักกันทางโลก Online และจากการเขียนบล็อกใน Gotoknow.org. เราเคยคิดแต่ว่า คงมีสักวันที่พวกเราจะได้เห็นหน้ากันจริง ๆ อาจมาที่เมืองไทย สำหรับต่างประเทศนั้นคงเป็นไม่ได้...และก็คงไม่มีวัน ๆ นั้น เป็นอันขาด...แต่ในครั้งนี้ เหมือนความฝันของพวกเราเคยคิดคิดไว้นั้น "มันมาเร็วมาก ๆ...เรียกว่า ความฝันเป็นจริง" อีกไม่ถึง 10 วัน พวกเราจะได้เห็นหน้ากันจริง ๆ แล้ว"...
คงเป็นไปตามสวรรค์ลิขิตกระมัง ที่จะทำให้พวกเราได้มาพบกันจริง ๆ ใช่แต่เีพียงบนโลก Online เท่านั้น...สำหรับพวกเรา 14 พฤษภาคม 2555 พวกเราก็จะได้เห็นหน้ากันจริง ๆ เสียที คงไม่ใช่เห็นกันแค่ทาง FB, mail หรือฟังเสียงกันจากทางโทรศัพท์แล้วล่ะ...นี่คือ...สิ่งที่พวกเราไม่คาดคิด ไม่นึก และไม่เคยฝันมาก่อนเลยว่า "มันจะสามารถเป็นความจริงได้"
"โลกปัจจุบัน เหมือนเป็นโลกของความฝันเสียจริง ๆ...
สิ่งที่เป็นไปไม่ได้...แต่กลับเป็นไปได้...
แต่สิ่งที่เป็นไปได้...อาจกลับเป็นไปไม่ได้...
ดูแล้วเหมือนเป็นเรื่องตลกเสียจริง ๆ "...
เหมือนโลกนี้ คือ "ละคร"...

น่าเรียนมาก
ขออวยพรให้มีความสุขในการเดินทางครั้งนี้นะคะ..หลานฟ้าครามคงคิดถึงคุณย่ามาก..
สวัสดีค่ะอาจารย์ มิตรภาพแสนงดงาม ดีใจด้วยค่ะจะได้พบกัน
น้องบุษยมาศที่รัก...
พี่นีนาถจะขับรถไปนอนรออยู่ที่ เมืองลาสเวกัส เจอกันตอนบ่ายๆ ตอนเย็นวันจันทร์ที่ 14 พฤษภาคม 2012 ทานข้าวเย็นด้วยกันจ๊า..จะถ่ายรูปกลับไปฝาก น้อง ดร.ขจิต นะจ๊ะ...ขอบใจจริงๆ....โลกนี้ใบน้อยนิดเดียว....