เวลาที่เวียดนามกับที่เมืองไทยจะเท่าๆกันเลย  ไม่ต้องหมุนนาฬิกา  และไม่ต้องกังวลเรื่องเวลาเลย   แต่เรากังวลมาก  โดยเฉพาะครูอ้อยคือ  เรื่องเงินด่อง

*****

ขณะนี้ อัตราค่าของเงิน คือ 1 บาทไทย เท่ากับ 650 ดองแล้ว   ซึ่งโชคดีที่ครูอ้อยได้แลกเงินไทยไว้ 500 บาท เท่านั้น  เลยไม่เสียเปรียบมากเท่าไร   เมื่อมาเยี่ยมลุงโฮ   ก็ได้ซื้อของที่ระลึกเล็กๆน้อยในโอกาสที่มาเยือนเวียดนามและลุงโฮ  ได้ใช้เงินดองเป็นแล้ว   เราจะมองเงินดอง   ตัด 000 ดอกไป 3 ตัว  แล้ว คูณ 2 ก็จะเป็นเงินไทย  ทันทีประมาณนั้น

*****

 

*****

สะอาดค่ะ  บ้านเมืองของเขาสะอาด  ผู้คนค้าขาย  ก็เหมือนบ้านเรา  พูดภาษาอังกฤษได้   แต่ที่เขาเน้นคือ  ระวังมิจฉาชีพ  มาในรูปร่างต่างๆ  ซึ่งครูอ้อยก็ไปมาหลายประเทศ  ก็เข้าใจเรื่องนี้ดี

*****

นอกจากการไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์สงคราม  ที่ได้จัดเตรียมไว้ให้นักท่องเที่ยวเป็นสัดส่วน  เครื่องมือ  อาวุธ  แบ่งออกเป็นอาคาร สามชั้น  คนบรรยายคือ คุณหวู  เป็นมัคคุเทศก์ท้องถิ่นที่พูดภาษาไทยได้คล่อง ชัดเจน  อธิบายให้พวกเราเข้าใจ   ส่วนรายละเอียดจะได้เล่าเมื่อกลับถึงบ้านแล้วนะคะ

*****

จากนั้นหกโมงเย็นเราได้มารับประทานอาหาร  ที่ภัตตาคาร  อาหารที่มีแต่ผัก  ปลา  ไข่เจียว และไก่  อย่างเอร็ดอร่อย  และอิ่ม  จึงเข้าที่พัก  โรงแรม Sen Viet  แปลว่า  ดอกบัวเวียดนาม

*****

*****

พบกันใหม่นะคะ  ในครูอ้อย แซ่เฮที่โฮจิมินห์ซิตี้  วันนี้วันที่สองในโฮจิมินห์ซิตี้  เวียดนาม  ครูอ้อยจะไปโรงเรียน  ศึกษา  ดูงานนะคะ