มีหลายครั้งที่ครูอ้อยคิดไม่ออก ไม่รู้ว่าจะทำอะไร พี่เก่งเกื้อจะให้แนวทางและประสบความสำเร็จทุกครั้ง

 

ครูเก่งเกื้อ  สีหนาท ผู้เป็นทั้งพี่และเพื่อนของครูสิริพร  กุ่ยกระโทก

ทุกๆปีของเดือนกันยายน  พวกเราชาวครูจะต้องมีการเคลื่อนไหวชนิดหนึ่ง  การเคลื่อนไหวชนิดนี้เรียกน้ำตาจากครูอ้อยได้ทุกปี

แต่ปีนี้เป็นปีที่สำคัญยิ่ง  เพราะ  ผู้ที่เป็นทั้งพี่และเพื่อนของครูอ้อยต้องจากไปและเข้าโครงการเกษียณอายุราชการ

 

     

 ที่ว่าเป็นทั้งพี่และเพื่อน  ก็หมายความว่า  ครูเก่งเกื้อ  สีหนาท  เป็นหนึ่งในจำนวนครูของกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ(ภาษาอังกฤษ)  โรงเรียนพระยาประเสริฐสุนทราศรัย(กระจ่าง สิงหเสนี)

พี่  หมายถึง  ผู้ที่พร่ำสอนและแนะนำในสิ่งที่ดีที่งามให้น้องเสมอมา

เพื่อน  หมายถึง  ผู้ที่เป็นที่พึ่ง  มีความหวังดี  มีน้ำใจให้กันเสมอมา

วันที่ 22 กันยายน  2549  เป็นวันที่โรงเรียนจะจัดงานเกษียณอายุราชการ (มุทิตาจิต)ให้ พี่เก่งเกื้อ  สีหนาท 

พี่เก่งเกื้อ  เป็นครูภาษาอังกฤษที่เก่งมาก  เก่งสมชื่อของพี่เก่งเกื้อ

อะไรที่ใครไม่รู้  มาถามพี่เก่งเกื้อ  จะรู้ไปหมดทุกเรื่อง

มีหลายครั้งที่ครูอ้อยคิดไม่ออก  ไม่รู้ว่าจะทำอะไร  พี่เก่งเกื้อจะให้แนวทางและประสบความสำเร็จทุกครั้ง

พี่เก่งเกื้อเคยเล่าเรื่องให้ฟังหนึ่งเรื่อง  ซึ่งเมื่อเล่าจบแล้ว  ครูอ้อยหัวเราะจนน้ำตาไหลเลยค่ะ  ที่น้ำตาไหล  เพราะความเป็นคนดีที่พี่เก่งเกื้อปฏิบัติมานั้น  ทำให้คิดถึงความดีความงามที่เราเคยทำงานร่วมกันมาตลอด 10 ปี  ทั้งบทบาทลูกน้อง  เพื่อนร่วมงาน  และหัวหน้า

เรื่องมีอยู่ว่า  ลูกชายพี่เก่งเกื้อทำงานกับบริษัที่ญี่ปุ่น  และซื้อกล้องดูดาวมาด้วย  เมื่อปีที่แล้ว  พี่เก่งเกื้ออยากจะใช้กล้องนั้นให้เป็นจึงหอบกล้องไปหอดูดาวที่เอกมัย  ท้องฟ้าจำลอง วันนั้นมีนิทรรศการพอดี  พี่เก่งเกื้อกำลังศึกษาการใช้กล้อง  และมีคนมาชมเข้าแถวต่อคิวกันยาวมาก

มีผู้หญิงคนหนึ่งพูดกับพี่เก่งเกื้อว่า  " นี่คุณ  ไปเข้าคิวสิคะ "

พี่เก่งเกื้องง  แต่ไม่กล้าบอกธอว่า  นี่มันกล้องของผม  เพราะกลัฃวเธอหน้าแตก  พี่เก่งเกื้อจึงตัดสินใจเดินออกไปเอง 

ดูสิคะ  พี่เก่งเกื้อ  เป็นคนดีมากจริงๆค่ะ

นอกจากนี้แล้ว  ครูเก่งเกื้อยังเป็นปรมาจารย์ทางการสอนลูกเสือ   เป็นตัวอย่างที่ดีแก่เพื่อนครูเสมอมา

                      

พี่เก่งเกื้อ  เป็นผู้ที่มีแต่ความเย็น  เมื่อใครอยู่ใกล้จะรับรู้ถึงความรู้สึกที่เย็น  ชื่นใจ  มีรัก  มีอภัย  และมีน้ำใจนักกีฬา

ปีนี้ครูอ้อยต้องหมดกำลังครูไปหนึ่งคน  ครูอ้อยเคยพูดกับครูเก่งเกื้อเสมอว่า  ไม่อยากให้พี่เก่งเกื้อเกษียณเลย 

แต่เป็นไปไม่ได้เลย  งานเลี้ยงต้องเลิกรา

พี่เก่งเกื้อยังคงอยู่ในใจพวกเราทุกคน