สัปดาห์ต่อมาเด็กๆ จะต้องเริ่มทำชิ้นงานซึ่งเป็นแผ่นพับคล้ายหน้าต่างที่เปิดได้สองข้าง  แต่ก่อนที่จะให้ทำอะไรลงไปในชิ้นงาน ความคิดต้องชัดเจนก่อน

 

ครูเริ่มด้วยการให้เด็กๆ ดูคลิปวีดีโอในยูทูปที่ครูหามาไว้ ที่มีเรื่องเกี่ยวกับภาวะโลกร้อน  ภาวะเรือนกระจก  รวมทั้งผลกระทบที่เกิดขึ้น และโฆษณาวิธีช่วยลดการใช้พลังงาน

 

จากนั้นก็มาทำใบงานที่จะช่วยให้เขาสรุปความเข้าใจอีกครั้งว่าเข้าใจการทำให้เกิดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ซึ่งเป็นก๊าซเรือนกระจกหรือไม่ โดยให้เด็กๆ เลือกพฤติกรรมที่ตัวเองชอบทำบ่อยๆ แล้วพิจารณาดูว่าพฤติกรรมนี้ทำให้เกิดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ได้อย่างไร 

 

ครูได้ยกตัวอย่างพฤติกรรมของครูเองว่า  ครูมักจะเขียนกระดานผิดบ่อยๆ ทำให้ลบกระดานบ่อยๆ ปากกาเคมีจึงหมดเร็ว  ทำให้ต้องนั่งรถไปซื้อ รถใช้น้ำมัน เกิดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์  ครูซื้อปากกาเคมีบ่อยๆ  โรงงานต้องผลิตเพิ่ม โรงงานปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ออกมามากขึ้น 

 

เด็กๆ สามารถใช้วิธีการโยงเส้นแทนการเขียนบรรยายทั้งหมดได้  งานของเด็กๆ ก็จะออกมาในลักษณะดังนี้

 

ใช้ถุงพลาสติกมาก  >>>>  โรงงานผลิตมาก >>>> เกิดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์มาก

 

แต่มีเด็กคนหนึ่งที่เมื่อแจกใบงานไปแล้วประมาณ ๕ นาที  เขาก็พูดขึ้นว่า  “ครูแคทครับ ของอุ่นมันเป็นวงกลมไปแล้ว” พฤติกรรมชอบไปเที่ยวของอุ่น นำสู่ขั้นตอนการเกิดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ที่ก่อให้เกิดเส้นทางที่โยงใยกันไปมาจนเกิดภาพวงจรความสัมพันธ์ที่มีความเกี่ยวพันกันหลายชั้นขึ้นมาได้

 

การทำใบงานชิ้นนี้ ทำให้อุ่นเกิดความเข้าใจเรื่องที่มาของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ได้เป็นอย่างดี  เพียงแค่เขาชอบเที่ยวก็ทำให้เกิดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ได้ทุกเรื่องเลย  นี่เป็นเพียงวงกลมเล็ก ๆ ที่อุ่นคิดได้ในเวลาสั้นๆ เท่านั้น...

 

จากนั้นเมื่อถึงขั้นที่ต้องทำชิ้นงาน

ครูกำหนดให้

หน้าแรก        เขียนคำเชิญชวน หรือเขียนวิธีที่จะช่วยลดโลกร้อน

หน้า ๒          เขียนถึงพฤติกรรมอะไรที่จะทำให้โลกร้อน  โดยเขียนขยายความจากใบงานก่อนหน้า 

หน้าที่ ๓        เขียนถึงแรงบันดาลใจที่ทำให้เลือกใช้วิธีนี้

หน้าที่ ๔        เขียนถึงขั้นตอนของการลดโลกร้อนในวิธีของเขา

หน้าที่ ๕        เขียนถึงประโยชน์ทั้งทางตรง และทางอ้อมของวิธีการลดโลกร้อนวิธีนี้

 

ชิ้นงานที่ส่งกลับมา คือวิธีการลดโลกร้อนแบบง่ายๆ ด้วยการลดการเผาไหม้ทุกชนิด ที่มาจากพฤติกรรมใกล้ตัวที่อาจจะไม่เกี่ยวข้องโดยตรง  แต่เมื่อเด็กๆ ได้คิดรายละเอียดของที่มาแล้ว  ก็พบว่าทุกพฤติกรรมของทุกคนล้วนมีส่วนในการสร้างคาร์บอนไดออกไซด์ทั้งสิ้น  เช่น ใช้ดินสออย่างสิ้นเปลือง  รับประทานอาหารไม่หมด  ชอบรับประทานขนมขบเคี้ยว  ชอบเที่ยว  ขับรถเร็วเกินไป เป็นต้น

 

เมื่อเด็กๆ เห็นที่มาของพฤติกรรมอันทำให้เกิดโลกร้อนแล้ว  พวกเขาก็จะได้เริ่มออกแบบการทดลองว่าเป็นเช่นนั้นจริงๆ หรือไม่  และทุกคนจะช่วยลดพฤติกรรมนั้นๆ ได้อย่างไร