ตอนเรียนหนังสือ ป๊ะกับแม่จะบ่นเสมอว่า นอนได้แล้ว ดึกแล้วจะเล่นอะไร
นักหนา...และเราก็ยอมรับเลย ว่าเคยเป็นเด็กคนหนึ่งที่ติดอินเตอร์เน็ตมาก ...
วันไหนไม่ได้เข้าเนตจะรู้สึกเหมือนขาดอะไรไปอย่าง มันเป็นขนาดนั้นจริงๆนะ
ความจริงแล้วโลกออนไลน์ ก็ไม่ได้โหดร้ายเสมอไป เพียงแค่เราจะเจอมุมไหน
อยู่ส่วนไหนของโลกใบนี้มากกว่า...สำหรับตูนแล้ว...มันก็เหมือนเป็นความฝัน
มากกว่า...บางครั้งฝันนั้นก็เป็นจริง...แต่บางครั้งมันก็เหมือนกับกินเยอะ เพ้อ
ฝันไปเรื่อยเปื่อย ฝันแบบไม่มีทางเป็นความจริงได้...ตูนคิดว่า ถ้าเราอยู่กับโลก
อินเตอร์เน็ตบนพื้นฐานของความจริง โลกใบนี้ มันจะทำให้เราเรียนรู้อะไร
มากมายเลยทีเดียว....ตูนเคยติดแชท ติดเล่นเอ็ม ติดเฟสบุค ติดทุกอย่าง
ที่เค้าทำกันแต่มันไม่เคยพาตูนเสียผู้เสียคน...มันก็เหมือนกับเรามีเพื่อนที่
ไม่เคยเห็นหน้าหรืออาจได้เห็นหน้า ได้ยินเสียงเพิ่มขึ้น แต่ถ้าถามว่าถ้าเจอ
คนไม่ดีมาชวนไปทำอะไรที่ไม่ดี จะไม่เสียคนเหรอ...คิดอีกแง่หนึ่งสิ นั้น
มันกำลังสอนให้เรารู้จักคิดวิเคราะห์ก่อนไง ถ้าเขาชวนแล้วเราไม่ไปเราจะ
เสียไหม...ไม่ว่าใครหลายคนจะมองว่ามิตรภาพบนโลกออนไลน์ไม่ดี มีแต่
การหลอกลวง ตูนก็ยังคิดและเชื่อเสมอว่า ไม่ใช่อย่างนั้นเสมอไป แต่ก็ไม่
ปฏิเสธว่าจะไม่มีคนหลอกลวงเลย มิตรภาพดีๆที่เคยเจอก็เยอะแยะ รู้จัก
พี่ๆน้องๆต่างอาชีพ มีอะไรเราถามไถ่กันได้ เราห่วงใยกัน มันก็เหมือนเรามี
เพื่อนเพิ่มขึ้น มีอีกหลายกำลังใจ ถึงแม้เราจะไม่รู้ว่าเขาจริงใจไหม แต่แค่เขา
ไม่ได้ทำให้เราเสียใจ มันก็เกินพอแล้วไม่ใช่เหรอกับมิตรภาพบนโลกออนไลน์
......อยู่บนโลกออนไลน์อย่างมีสติ คิดไตร่ตรอง...มันก็สร้างความสุขได้นะ
รู้เท่า รู้ทัน รู้กัน รู้แก้ โลกออนไลน์ อยู่ที่รู้จักใช้หาประโยชน์
ถูกต้องค่ะ วอญ่า