เป็นกำลังใจให้คุณ

เคยเป็นไหม??? บางครั้งเวลาเราตั้งใจทำงานมากๆ ทั้งเหนื่อย ทั้งล้า

แต่ก็ไม่เคยคิดจะหยุดมือทำ...เราชื่อ ตูน...

หลายครั้งที่ตูนคิดว่า ชีวิตตูน อายุตูนแค่นี้

ยี่สิบกว่าๆ วัยวุฒิตูนไม่น่าจะต้องมาแบกรับอะไรมากมายขนาดนี้ ...

ความรับผิดชอบต่างๆมากมายประดังเ้ข้ามา...เพียงแค่สอบบรรจุครูติด

และบังเอิญได้บรรจุในโรงเรียนขนาดเล็กแห่งหนึ่ง...ที่ยังไม่มีอะไรเลย

แม้กระทั่งผู้นำ..ต้องจัดทำเอกสารเบิกจ่ายของโรงเรียน ติดต่องานทุกอย่าง

ประหนึ่งว่าเป็น ผอ.เอง^ และยังคงต้องสอนหนังสือกับเด็กเล็กๆเกือบ 40 คน

ทั้งวัน คนเดียว...ครูที่มาบรรจุพร้อมกันไม่ได้มีเราคนเดียว เรามากัน 4 คน...

แต่ต้นสังกัดโยนหัวโขนการเงินและบัญชีโรงเรียนมาให้เรารับผิดชอบ ^^

เรื่องต่างๆจึงประดังเข้ามาโดยไม่ได้นัดหมาย แรกๆเล่นเอาหัวหมุนเหมือนกัน

ยังจำได้ ทำงานเดือนแรก อยากย้ายกลับบ้านเลย แต่ก็มองเด็กนักเรียนของเรา

ทิ้งเขาไม่ลง หนังสือต้องสอน งานธุรการต้องทำ งานหลวงอีกสารพัด

เหนื่อยมากโทรขอกำลังใจจากแม่ทุกวัน แม่ก็ปลอบ ว่าทำไปเถอะลูก

เราทำเยอะเราก็เก่งเยอะ  เหนื่อยงานพักเดี๋ยวก็หาย...สู้ๆนะ... ในใจตูนก็

สู้อยู่แล้ว...เต็มที่ ถึงวันนี้ก็ 2 ปีกว่าจะ 3 ปีแล้ว อะไรต่างๆ ก็เริ่มจะเข้ารูปแล้ว

ไม่รู้ว่าชินหรือเปล่าเริ่มรู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆ ฮ่าๆ กาลเวลาที่ผ่านถึงวันนี้ ก็คิดได้ว่า

มันก็เป็นเรื่องดีที่สอนให้เราโตขึ้นเยอะ รู้จักรับผิดชอบ แบ่งเวลา ฝึกความ

อดทน เก็บเกี่ยวประสบการณ์ที่ใครหลายคนไม่มีโอกาสแบบเรา ได้เรียนรู้

เรื่องราวต่างๆที่ไม่มีในหลักสูตรที่เคยเรียนมา ต้องขอบคุณทุกๆอย่างเลย

ที่หล่อหลอมให้ตูนแกร่งขึ้น...กล้าขึ้น...แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่าเก่งขึ้นบ้างไหม ฮ่าๆ

ถึงวันนี้แม้จะรู้สึกล้าๆ เหนื่อยกับอาชีพนี้มาก แต่ก็ไม่เคยคิดจะทำอาชีพอื่น

มีความสุขกับการสอนหนังสือ การทำสิ่งดีๆให้โรงเรียน เวลาเหนื่อยหรือมี

ปัญหาเรื่องงาน ตูนมักจะคิดว่ามันเป็นแบบทดสอบว่าตูนจะผ่านมันไปได้ไหม

ทุกคนเกิดมาต้องเจอปัญหา มันสอนให้เราเรียนรู้ที่จะแก้ไข ยิ้มให้ปัญหาและ

จะบอกกับตัวเองเสมอว่า ไม่เป็นไรนะ เราต้องผ่านมันไปได้ คิดถึงครอบครัว

คิดถึงเด็กนักเรียน มันก็ทำให้มีแรงที่จะต่อสู้กับสิ่งต่างๆเสมอ ไม่รู้ว่าอนาคต

ข้างหน้าจะต้องเจอกับอะไรบ้าง แต่ ณ วันนี้สัญญากับตัวเองไว้แล้ว จะสู้

สู้ และ สู้ เท่านั้น .เป็นกำลังใจให้ทุกๆคนนะค่ะ  ที่บางคนอาจกำลังเจอ

ปัญหาอะไรอยู่ ยิ้มหวานๆ แล้วต่อสู้ปัญหานะค่ะ ทุกอย่างมีทางแก้ไข

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน อยู่กับสิ่งที่มี

ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด...ชีวิตยังมีพรุ่งนี้เสมอ...