ผลงานชิ้นที่ ๒ (รถยนต์) และแล้วก็ถึงเวลาที่เจ้ารถยนต์ (คันที่ ๒) สำหรับน้ำพัก - น้ำแรงของผู้เขียนก็ต้องจากกัน... (ครบ ๕ ปี เต็ม) ใช่ว่าจะผลักไสก็เปล่า?...แต่ถึงเวลาครบ ๕ ปี ที่เราได้อยู่ด้วยกัน นับจากที่รถยนต์คันแรกก็เช่นกัน อยู่ครบ ๕ ปี ก็มีอันที่ต้องจากกัน สำหรับคันนี้ก็เช่นกัน... ถึงเวลาแล้ว...บางคนบอกว่า สภาพของเจ้ายังดีอยู่เลย แต่ในความรู้สึกของผู้เขียน เจ้าอยู่กับเรามาก็ ๕ ปีเต็มแล้ว อาจเป็นเพราะผู้เขียนได้ตั้งใจไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่า หากผู้เขียนออกรถยนต์ครบ ๕ ปี ก็ตั้งใจว่าจะต้องเปลี่ยน เพราะสภาพรถยนต์ที่เราได้ใช้ก็คงต้องถึงเวลา เพราะเราใช้ก็คุ้มอยู่... คันนี้ก็คันที่ ๒ เมื่อครบ ๕ ปี ก็ถึงเวลาที่เราต้องจากกัน บางท่านบอกว่า...รถยังสภาพดีอยู่เลย ทำไมรีบปล่อย อาจเป็นเพราะอายุการใช้งานด้วยกระมังที่เราจำเป็นต้อง ปล่อยเจ้าคันนี้ให้ไปเป็นของของคนอื่น... มีเหลือแต่เพียงความเสียดาย + ความผูกพันกัน เพราะเจ้า นำพาตัวเราให้อยู่รอดปลอดภัยต่อการเดินทาง เจ้าเป็นเพื่อนที่ดีมากสำหรับผู้เขียน ไม่เกเร เวลาผู้เขียน พาเจ้าไปไหนด้วยทำให้ผู้เขียนเกิดความสบายใจ... อาจด้วยเราดูแลเจ้าอย่างดี อาบน้ำให้เจ้าทุกสัปดาห์... ทำความสะอาดให้เจ้าบ่อยครั้ง... ทำได้แต่เพียงเก็บภาพเจ้าไว้เป็นที่ระลึกว่า...ครั้งหนึ่ง เจ้า + เรา ได้เคยร่วมทางกัน...และก็หวังว่าเจ้าคงไปเจอ นายคนใหม่ที่ดีและก็ขอให้นำพาเขาให้เดินทางโดยปลอดภัย เหมือนกับที่เจ้าพาเราไปก็แล้วกัน... ...ลาก่อน... สำหรับคันที่ ๓ วันศุกร์ที่ ๒๓ มีนาคม ๒๕๕๕ เราก็จะได้เห็น หน้ากันแล้ว... "COROLLA ALTIS 1.8 E"
นำภาพอาคารเรือนชมคลื่น ของ มทร.รัตนโกสินทร์มาฝากแทนภาพรถ ครับ