ดนตรี เยียวยา หญิงสาว
เลิกงานแล้ว
หญิงสาวเสเพล จ่อมจม อยู่กับตู้เพลงเก่าเก่า
ริมเขาลำธารป่า
ร้านเหล้าเล็กเล็ก บรรยากาศเหล้าขาว สด ตรง ไม่มีลีลา
ร่ำสุรา ให้มันคลานซบ สลบไสล
ดีดี ชั่วชั่ว ถองถอง โลกไม่หม่น คนไม่หมอง ฟ้ายังใส
ลืมทุกอย่างที่มีมากมาย ฟังดนตรี กระชากบรรเลง วู้!!!! วู้!!! วู้!!!
เธอร้อง หญิงสาวเต้น ยั่วยวน ยั่วเย้า เมากลืนกิน
ไม่มีใครเห็น ไม่มีใครรู้จัก หญิงสาว เยียวยา แผลในใจ
ด้วยโลกดนตรี กับ ระบำค่ำคืน
เอนนั่งพิงเสา เพ่งเงาชีวิต
รอบข้างมืดมิด หญิงสาวจิบน้ำสีอำพัน
มาววววว มาววว มาววว
หวังว่า ... รุ่งเช้า หวังว่าจะดี ...
ราตรีกาลเคลื่อน...
ลมหนาวพัดแผ่ว
ดนตรีสะบัด ลมพัดความทุกข์
"หญิงสาวเมามายหน้าตู้เพลงเก่า"
ร้านเหล้าคาราโอเกะ...............
--------------------
--------------------------------------
น้องสาว หายป่วยหรือยัง...
เห็นภาพนอนหมดแรงใน FB แล้วสงสารจัง
สู้ๆๆๆครับน้องสาว
มาชม
เห็นมุมคิด เหมือนรอคอยความหวังนะครับ...
หวัดดีค่ะ .พี่ชาย.............. เย็นศุกร์ 23 มีค 55
หายดีแล้วค่ะ ..........พักแค่วันเดียว หลายวัน
จะเดือดร้อนคนอื่น ไม่มี คนแทนจุดประจำค่ะ.......
ขอบพระคุณค่ะ ห่วงใย น้องสาวร่วมตระกูลตาหลอด ปลื้มค่ะ ^^
คุณ umi ...
-..- ขอบพระคุณค่ะ ^^
ที่มาชม...ดีใจจังค่ะ
ชอบอ่านข้อความคอมเม้นท์ค่ะ
นัยยะ ในบทนี้ ความจริงคือ
เมามายชีวิต หวังคือ สิ่งดีดีในงาน ค่ะ
^^