รักสุดทีน
ผู้กำกับ : ปริภัณฑ์ วัชรานนท์
แนว : Comedy
ที่มา : http://movie.postjung.com/723.html
เรื่องย่อ
เอก (มาริโอ้ เมาเร่อ) CEO เจ้าของร้านกางเกงยีนส์ หน้าตาหล่อเหลาขั้นเทพ ผู้ที่มีแต่สาว ๆ หลงรักและผู้ไม่เคยรักใครจริง มีชีวิตอยู่กับการจีบสาว ๆ ไปวัน ๆ ทุกค่ำคืนหลังจากขายกางเกงยีนที่สะพานพุธแล้วเขากับเพื่อนซี้อีกสองคนคือ เต็ม (ดีเจพล่ากุ้ง) หนุ่มยียวนกวนประสาทที่จัด “หญิง” ให้เพื่อนได้ทุกวี่ทุกวันและ จั๊ด (ดีเจจั๊ด-ธีมะ กาญจนไพลิน) กะเทยใบหน้าหล่อที่ต้องแอ๊บแมน ออกท่องราตรีหาหญิงสาวสนองอารมณ์ไปวัน ๆ ไม่เคยรักใครจริง
แต่แล้ว เอก ต้องปรับเปลี่ยนทัศนคติในความรักของตนเอง จากเล่นไปวัน ๆ เป็นจริงจัง เมื่อพบกับ มินท์(ไอซ์ อะมีนา กูล) หญิงสาวที่เขาพบเจอโดยบังเอิญต่างที่ ต่างเวลาถึง 3 ครั้ง 3 คราในเวลา 48 ชั่วโมง เข้าหลงรักเธออย่างจริงจัง
เอกรักมินท์และพยายามเปลี่ยนนิสัยไม่ดีทุกอย่างเพื่อมินท์ แต่มื่อคบไปได้สักพัก เขารู้สึกว่า เขาและเธอไม่เหมาะกันอย่างสิ้นเชิง ทั้งฐานะหน้าที่การงาน การศึกษา เขาทุมเทมันอย่าง “สุดทีน”
วิจารณ์ภาพยนตร์รักสุดทีน
รักสุดทีนกับการกับกับของปริภัณฑ์ วัชรานนท์ หัวหน้าทีมพากย์พันธมิตรที่ฝากผลงานเสียงและมุกแพรวพราวไปด้วยอารมณ์ขันในหนังแทบทุกเรื่องที่เขาและทีมพากย์นั้น ในเรื่องนี้เขานำมาใช้อย่างเห็นได้ชัด ในทุกมุกจะมีการปู การตบ และการขยี้ นักแสดงสมทบบางคนคือทีมพากย์พันธมิตรนั่นเอง นับว่าเป็นการเปิดตัวนักพากย์บางคน นักแสดงสมทบบางคนก็ใช้เสียงพากย์ ซึ่งมีการสอดแทรกการ “แซว” หรือบทบางบทที่นักแสดงไม่ได้พูดก็มีเสียงพากย์ตลก ๆ ออกมาให้ได้ยิน ดูแล้วทำให้นึกถึงหนังฮ้องกงเก่า ๆ หลาย ๆ เรื่อง โดยเฉพาะหนังที่แสดงนำโดย โจชินฉือ, หลิวเต๋อหัว เป็นต้น ฉากบางฉากได้รับอิทธิพลหนังฮ้องกงอย่างชัดเจนเช่นฉากจบ นับว่าเป็นการแสดตัวตนของปริภัณฑ์ วัชรานนท์ ทีมพันธมิตรได้อย่างชัดเจนด้วยเช่นกัน
มุกตลกหลาย ๆ มุก นำมาใช้ในหนังมากซะจนแทบไม่รู้สึกขำมากมายอะไรนัก หรือจะพูดง่าย ๆ ก็คือ มุกเยอะซะจนทำให้เอียนจนขำไม่สุด ผมไม่ได้ปล่อย “กร๊าก” ออกมาเต็มที่เลยสักมุก และบางมุกสำหรับแฟนหนังฮ้องกงเก่า ๆ น่าจะทางได้ด้วย ทั้งนี้ทั้งนั้นเป็นเพราะการแสดงและการปล่อยมุกที่ออกจะ “โอเวอร์แอ๊กติ้ง” ของนักแสดงหลักทั้งสามคน
แต่ “โอเวอร์แอ๊กติ้ง” น่าจะเป็นความตั้งใจของผู้กำกับ และเหมือนจะยอมรับผ่านหนังเอาไว้ด้วย
ด้านการแสดง สำหรับผม มาริโอ้ เมาเร่อ เล่นดีอย่างน่าเหลือเชื่อ หลุดภาพพระเอกซุปเปอร์สตาร์เจ้าสำอางไปได้เลย เรื่องนี้ทำให้ผมยอมรับว่า มาริโอ คือนักแสดงไม่ใช่ดารา นักแสดงคืออื่นเช่น ดีเจพล่ากุ้ง, ดีเจจั๊ด-ธีมะ กาญจนไพลินเล่นได้ตามมาตรฐานของเขา ส่วนนางเอง ไอซ์ อะมีนา กูล ยังคงต้องใช้เวลาพัฒนาฝีมือการแสดงอีกสักพัก ส่วนบทการเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยของเธอ ผมไม่ชอบนัก เพราะขัดกับอายุ บุคลิก ไม่สมจริง
แม้ว่าหนังจะเน้นขายขำ แต่เรื่องก็นับว่าดีในระดับหนึ่ง มีวางโครงเรื่องให้ผู้ชมสงสัย เช่น ทำไมพระเอกกับนางเอกถึงชอบกันง่ายดายนัก แล้วก็มีการเฉลยไว้ท้ายเรื่อง ทำให้หนังดูมีน้ำหนัก และตอนท้ายมีการหักมุมที่ผมค่อนข้างประทับใจ นับว่ามีการเล่าเรื่องที่ดี รู้จักวางกุญแจสำคัญเอาไว้ให้กับคนดู เพื่อไขจุดสำคัญ แต่คนดูจะเห็นกุญแจดอกนั้นหรือเปล่า
และที่ชอบที่สุดคือ ผู้กำกับได้แทรกสัญลักษณ์เอาไว้ให้ได้คิด เช่น ฉากที่พระเอกได้รับเชิญไปงานเลี้ยงที่บ้านนางเอก ที่เป็นงานเลี้ยงของครูอาจารย์มหาวิทยาลัย ที่มีความรู้ ไฮโซ เขาขับมอเตอร์ไซด์ไปงาน ตอนจอดรถ เขาเก้ง ๆ กัง ๆ หาที่วางหมวกกันน๊อก ซี่งเป็นนัยบอกว่า “ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเขา” และการแก้กางเกงยีนต์ให้เขากับรูปทรงตามที่ลูกค้าต้องการ เปรียบเทียบกับ การปรับปรุงเปลี่ยนแปลงนิสัยที่ไม่ดีของตนเองเพื่อให้เข้ากับคนที่รัก
หนังเล่าถึง ความเหมาะสม การวางตัว การปรับปรุงเปลี่ยนแปลง และการเรียนรู้ หากคนดูจับประเด็นได้ นับว่าไม่เสียหลายที่เสียเงินดู
วาทิน ศานติ์ สันติ
ดูเมื่อ ๖ มีนาคม ๒๕๕๕
ราคาบัตร ๑๒๐ บาท SF เซ็นทรัลรามอินทรา
