การทบทวนที่ลึกซึ่งคือการทบทวนความเชื่อของตนเอง

        กิจกรรมคุณภาพระดับบุคคล ขั้นที่ 2 .หลังจากที่ได้บันทึกเรื่องราวที่พบเห็นสั้นๆลงในสมุดน้อย บันทึกเล่มเล็กแล้วก็มาสู่การทบทวนใคร่ครวญพิจราณาหาสาเหตุ หากบรรลุการใคร่ครวญถึงขั้น "มองรู้  ดูออก บอกได้ ใช้เป็น เห็นคุณค่า"ก็นับว่าสุดยอด ......

 

      ทบทวนและใคร่ครวญ( refection)  ,,,สูดหายใจเข้ายาวๆ ช้าๆ สัก 2- 3 นาที ให้สติอยู่กับลมหายใจ  ไม่ฟุ้งซ่าน  แล้วเลือกโอกาสใคร่ครวญที่เหมาะสม ถ้าอยู่ที่ทำงานก็นำ opject ของการทำงานมาใคร่ครวญ  เช่น ผู้ป่วยที่น่าสนใจ เวชระเบียนที่อยู่ตรงหน้า ข้อมูลในแฟ้มทำงาน สิ่งแวดล้อม ระหว่างการเดินทาง (ถ้าไม่ได้ขับรถเอง) ก็ใคร่ครวญถึงปฎิสัมพันธ์  กิจกรรม หรือโครงการต่างๆที่เราเข้าไปมีส่วนร่วม    

     

       การใคร่ครวญโดยใช้ผู้ป่วยคือการทบทวนข้างเตียงที่เราทำของเราคนเดียว  เป็นการทบทวนโดยไม่ต้องอภิปรายกับใคร เมื่อได้ประเด็นก็นำมาปฎิบัติไว้ในสมุดบันทึกคุณภาพและพูดคุยกันต่อในทีม ได้    

          การทบทวนเรื่องงานทั้งงานประจำและงานโครงการ อาจทบทวนโดยใช้หลัก 3 P เป้าหมายของเรื่องนั้นคืออะไร  กระบวนการที่ทำนั้นพอเพียงหรือไม่ ที่จะนำไปสู่การบรรลุเป้าหมาย  รับรู้ผลที่เกิดขึ้นอย่างไร  ผลนั้นเป็นไปตามคาดหวังหรือไม่    

 

         การทบทวนที่ลึกซึ่งไปอีกขั้นหนึ่งคือ"การทบทวนความเชื่อของเรา " หยิบยกเอาเหตุการณ์ที่เป็นความไม่สบายใจหรือการมีปฎิสัมพันธ์เชิงลบกับเพื่อนร่วมงาน  หรือผู้รับบริการขึ้นมาสักเรื่องหนึ่ง   แล้วทบทวนว่ามีความแตกต่างในความเชื่อหรือค่านิยม(คุณค่าที่เรายึดถือ) ระหว่างเรากับคนอื่นอย่างไร เราจะเปลี่ยนความเชื่อของเรา  จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเรารู้สึกว่าความเชื่อของเราน่าจะดีกว่าหรือเหมาะสมกว่า  ให้ดูต่อว่ากว่าจะถึงจุดที่เราเป็นนั้น เรามีพัฒนาการความเชื่อมาอย่างไร และช่วยให้เพื่อนของเราได้ผ่านประสบการณ์นั้นบ้างได้อย่างไร  

 

             "  ทำทุกอย่างนี้ทุกๆวัน คุณภาพจะฝังอยู่ในเนื้อในตัวของทุกๆคน"

 

 (จากกิจกรรมคุณภาพพื้นฐานระดับบุคคล  โดย อาจารย์ Anuwat  Supchutikul)