ปลายปี 2552 ช่วงวันที่ 15-16 ธันวาคม แม่สมัครไปร่วมงานประชุม SHA Conference Contest โดยจงใจเลือกไปที่ จ.สงขลา โดยมี โรงแรม.เจ บี หาดใหญ่ เป็นสถานที่ประชุม และเป็นโรงแรมที่พัก
แม่สมัครประชุมไป แต่ไม่ได้ Book ตั๋วเดินทาง จำไม่ได้ด้วยเหตุผลใด อาจเพราะคิดว่าตัวเองมีรถ แต่พอถึงเวลาเข้าจริง กรุงเทพ-สงขลาระยะทางร่วม 1000 กิโลเมตร ก็เกิดความวิตก ว่าจะขับรถไหวไหม จะมีอันตรายหรือเปล่า จะหลงไหม สารพัด
สุดท้ายเลยต้องขอร้องคุณพ่อของลูกให้ลางาน เพื่อเดินทางไปกับแม่ พร้อมๆกับการทำหน้าที่สารถี
พ่อ-แม่ เดินทางจากกรุงเทพก่อนวันประชุม 1 วัน โดยรถเก๋ง Honda Civic ออกจากบ้านแต่เช้าตรู่ เช้ามากๆ จำเวลาแน่นอนไม่ได้ เพราะไปถึง อ.ไชยา จ.สุราษร์ธานี ประมาณ 8.30 น. พ่อ-แม่ เลยแวะ สวนโมกขพลาราม กราบรูปปั้นพุทธทาส แล้วก็เดินชมบรรยากาศของสวนโมกข์ ณ ปัจจุบัน ซึ่งบรรยากาศแตกต่างไปจากเมื่อ 20 ปีที่แล้วมาก
เราอยู่สวนโมกข์ได้สักครู่เดียว ก็เดินทางเข้าเมืองสุราษฎร์ วางแผนว่าจะไปทานผักบุ้งไต่ราว ที่ "ร้านยกเข่ง" ซึ่งเป็นร้านขึ้นชื่อ อยู่เยื้องๆกับศาลเจ้าฮกเกี้ยน ในตลาดบ้านดอน แต่อดกิน เพราะตอนไปถึงร้านยังไม่เปิด รอไม่ไหว เพราะร้านเปิด 11.30 น. แม่วางแผนไว้ว่าถ้ามารอบหน้า ต้องมากินร้านนี้ให้ได้
จากนั้นพ่อ-แม่ ก็มุ่งหน้าไป จ.นครศรีธรรมราช ถึงนครศรีธรรมราช ประมาณ 12.00 น. ที่จังหวัดนี้แม่มีพี่สาวซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของแม่ทำงานอยู่ แม่จะเรียกแทนลูกว่าคุณป้า ตอนนั้นทราบว่าคุณป้าของลูกรับราชการอยู่ที่ อ.ร่อนพิบูลย์ แม่เลยโทรนัดคุณป้าทานอาหารกลางวัน อาหารกลางวันมื้อนั้นเป็นขนมจีนสด อร่อยมาก ร้านอยู่ด้านหลังวัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า วัดพระธาตุ หลังจากทานอาหารเสร็จ พ่อกับแม่ ก็แวะไว้พระบรมธาตุ ที่วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร ก่อนแยกย้ายกับป้าแล้วเดินทางต่อไป จ.สงขลา
ประมาณ 2 ชั่วโมงครึ่งก็เดินทางถึงที่พัก ที่โรงแรม เจ บี หาดใหญ่ จ.สงขลา เก็บของเข้าที่พักเสร็จ พ่อ-แม่ ก็ตะลอนเมืองหาดใหญ่ แต่ไม่ค่ำนัก ก็พากันกลับห้องพักเพราะดูเหมือนหาดใหญ่ไม่เหมาะกับจริตการเที่ยวของพ่อ-แม่ นัก
คืนนั้น พ่อ-แม่ ก็หลับไปเพราะความล้ากับการเดินทางโดยเฉพาะพ่อของลูก
เช้าวันถัดมา แม่ก็เข้าร่วมประชุมเป็นวันแรก ในขณะที่ พ่อของลูกนั่ง เล่น internet อยู่ในห้อง ดังนั้นในช่วงพักเบรคการประชุมเช้า แม่ก็เดินกลับมาที่ห้องเพราะนึกสงสารพ่อที่ต้องนั่งแกร่วอยู่ในห้องคนเดียว พอมาถึงห้องพ่อก็เอารูป เกาะหลีเป๊ะ จ.สตูล ที่ search จาก internet ให้แม่ดู แล้วก็บอกว่ามันไม่ไกล แถมพ่อมีเพื่อนอยู่ที่นั่น
แม่เลยตัดสินใจ โดดงานประชุม SHA Conference Contest ไปเที่ยวหลีเป๊ะ ดีกว่า^^
ว่าแล้วแม่ก็เก็บของ เช็คเอ้าท์ แล้วก็ไปลาประชุมกับอาจารย์หมอสู ที่เคารพท่านนึง ที่ไปเผอิญไปเจอกันที่งานประชุม บอกว่าแม่จะไปเที่ยวหลีเป๊ะ (อาจารย์หมอสูท่านนี้ มีพระคุณกับแม่และลูกมาก ตอนที่แม่แพ้ท้องแล้วต้องไป Admit ที่ รพ.ศิริราช)
จากนั้น พ่อ-แม่ ก็มุ่งหน้าไปยัง ท่าเรือปากบารา จ.สตูล ในวันที่ 15 ธันวาคม
