วัฒนธรรมอินเดีย : ทางชีวิต 23

ยูมิ
ทัชมาฮาล...อนุสรณ์สถานแห่งความรัก

             ช่วงหนึ่งของการเดินทางโดยรถไฟจากเมืองพาราณสีแล้วลงที่เมืองลัดเนาว์...ชึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐอุตรประเทศ...ตั้งอยู่ใจกลางของประเทศอินเดีย...แล้วขึ้นรถยนต์ต่อไปเมือง

อักรา  ( Agra )  ซึ่งอยู่ห่างจากนิวเดลลีไปทางใต้ประมาณ  200 กม. 

                 เมืองอักรา  เคยเป็นเมืองหลวง...สมัยราชวงศ์โมกุลในปี ค.ศ.1526 ซึ่งผู้ปกครองคือ  จักรพรรดิ  บาบูร์ ( Babur )  ในช่วงกลางศตวรรษที่ 16 - 17  เมืองอักรามีความเจริญสูงสุด...อยู่ในช่วงกษัตริย์  อักบาร์ ( Akbar )  ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในนาม...พระเจ้าชาห์  จาฮาน ( Shah Jahan )  ที่สร้างอนุสรณ์สถานแห่งรักคือ...ทัชมาฮาล...( Tajmahal ) 

                  นับเป็น... The  Memoir  of  Love   ที่ลือชื่อครับ...คือความรักของพระองค์ที่มีต่อพระนาง มุมตัส  มาฮาล  นั้น  ไม่มีสิ่งใดที่จะมาเทียบเทียมได้...

               เมื่อพระนางจะล่วงลับไป...ได้ขอ  2สิ่งจากพระสวามีและหนึ่งในนั้นคือ...ขอให้สร้างอนุสรณ์สถานแห่งรัก...

             ผมลงรถที่ด้านหน้า...มีประตูใหญ่มากสูงเท่ากับตึก  4  ชั้นเห็นจะได้แล้วยังมีกำแพงสูงขนาดช้างใหญ่ ๆ เดินก็ยังไม่เห็นหลังของมันตรับ  ฮา ๆ เอิก ๆ  เวลาเข้าประตู...ส่วนมากเป็นชาวต่างประเทศทั้งนั้นที่รอเข้าแถว...เดินไปประตูเล็ก ๆอยู่ข้าง ๆ...

                  พอผ่านประตูเข้าไปข้างในแล้ว...สิ่งที่ปรากฏอยู่

เบื้องหน้า...เป็นฝีมือเทวดาสร้างหรืออย่างไร...จากประตูไปถึงโดมหินอ่อนนั้นประมาณ 400 เมตร...ผมเดินไปข้างสระน้ำซึ่งสร้างทอดยาวไปถึงโดมดังกล่าว...ทุกอย่าง...ไม่ว่าจะเป็นม้าที่นั่งพักก็เป็นม้าหินอ่อนครับ...

            วันนั้นผมโชคดีที่ทางการเปิดให้ลงไปใต้ดินซึ่งเป็นที่เก็บพระศพของพระนางมุมตัส อยู่ตรงกลางและมีที่เก็บพระศพของพระเจ้าชาห์  จาฮาน อยู่ข้าง ๆ...และผมได้ปลงธรรมสังเวช...พร้อมบอกกล่าวการมาเยือนด้วยครับ...สำหรับที่บรรจุศพ  2  ที่เรียงกันอยู่ข้างบนนั้น...ของปลอมครับ...

                 ต่อมาผมได้เดินเวียนรอบบริเวณนั้น...และอ้อมไปชมด้านหลัง เป็นแม่น้ำยมุนา...ตรงข้ามฝากโน้นก็สร้างจะให้เหมือนกัน...แต่ใช่หินอ่อนสีแดง..ยังสร้างไม่เสร็จ...เลยร้างอยู่อย่างนั้น...ตรงที่ผมยืนนี้เป็นหินอ่อนสีขาวทั้งหมดครับ...

             ผมจินตนาการย้อนดูช่วงการสร้างทัชมาฮาล

ที่ใช้เวลา  23  ปี  ผู้คนหลายหมื่น...ขนแท่งหินยักษ์...ทั้งใช้ช้างลาก...เรือขนาดใหญ่..เครื่องประดับ...มาจากทุกทิศ...มาประกอบให้เป็นทัชมาฮาล...นั้นคือช่วงเช้าจนเลยเที่ยงวันครับ...

                  ช่วงบ่าย...ผมตามไปชมวัง คือ ป้อมอักรา  ( Agra  Fort )  สร้างโดยกษัตรีย์อักบาร์ ในปี ค.ศ. 1565  จากวังกลายเป็นคุกครับ...สร้างได้ยิ่งใหญ่มาก...ผมนึกไม่ถึงว่าจะเป็น

สถาปัตยกรรมของมนุษย์...ที่สร้างเอาไว้...เพราะสกัดหินก้อนใหญ่ ๆมาทำเป็นกำแพงรอบ ทั้ง 4  ด้าน 

                   ส่วนที่ติดกับแม่น้ำยมุนาตรงมุมโค้ง...มีศาลา...ที่คุมขังตรงนี้ที่พระเจ้าชาห์ จาฮาน   ประทับอยู่ตลอดเวลา..โดยพระโอรสชื่อ โอรังเซบ...ทำรัฐประหารจับบิดาขังไว้ดังกล่าวซึ่งห่างจากทัชมาฮาลประมาณ  2  กม.ครับ  และเป็นที่ประทับยืนมองมาที่  ทัชมาฮาล...จนลมหายใจครั้งสุดท้ายของพระองค์...และมีเพียงพระธิดาชื่อ  Jahanara  Begum  อยู่เคียงข้างพระองค์เดียว...

              สำหรับความสวยงามของทัชมาฮาลนั้นมีผู้เล่าให้ฟังว่า...ยามค่ำคืนเดือนเพ็ญที่มีแสงสาดส่องลงมากระทบสีขาว...ของโดมนั้นเอง...

โปรดติดตามตอนต่อไป 

 ด้วยความปรารถนาดี 

 จาก... umi  

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วัฒนธรรมท้องถิ่น

คำสำคัญ (Tags)#แนวคิดทางศาสนาอิสลาม

หมายเลขบันทึก: 47914, เขียน: 03 Sep 2006 @ 05:48 (), แก้ไข: 17 Jun 2012 @ 21:50 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 4, อ่าน: คลิก


ความเห็น (4)

บวร
IP: xxx.170.228.172
เขียนเมื่อ 
  • อ่านสนุกมากครับ
  • เห็นภาพชัดเจน
  • ได้ความรู้และสาระดีๆ
  • เหมือนเดินตามหลังอาจารย์ไปเที่ยวด้วยเลยครับ
  • ขอบพระคุณมากครับ
Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

ได้อ่านตั้งแต่เช้าตรู่เลยคะ...แต่ไม่ได้ทักอาจารย์...

อ่านแล้วก็คิดคะ...คิดตาม...จินตภาพไปด้วย

จากประสบการณ์เดิมที่เคยเห็นจากภาพ หรือในหนัง...เกี่ยวกับทัชมาฮาล...

...

จนลมหายใจครั้งสุดท้ายของพระองค์...และมีเพียงพระธิดาชื่อ  Jahanara  Begum  อยู่เคียงข้างพระองค์เดียว...

ฟังแล้วเป็น...ทำให้ต้องรู้สึกและคิดถึงสัจจะธรรมนะคะ...ความไม่เที่ยงแห่งชีวิต

ขอบคุณคะ

กะปุ๋ม

สวัสดีครับ  คุณบวร

อินเดียสมกับเป็นอู่อารยธรรมตะวันออกครับ

ยังมีสิ่งที่น่าสนใจอีกมากครับ...

ขอบคุณครับ

ด้วยไมตรีจิตมิตรภาพ

จาก...umi

สวัสดีครับ  คุณกะปุ๋ม

ใช่ครับ  ความไม่เที่ยงแห่งชีวิต...

ทำให้ผมนึกถึงคำกล่าวที่ผมจำได้ว่า...

เมื่อเจ้ามา...มีอะไร...มาด้วยเจ้า

เจ้าจะเอา...แต่สูข...สนุกไฉน

เมื่อเจ้ามา...มือเปล่า...จะเอาอะไร

เจ้าก็ไป...มือเปล่า...เหมือนเจ้ามา

ขอบคุณครับ

ด้วยไมตรีจิตมิตรภาพ

จาก...umi