วันนั้นนักเรียนเรียนกันอย่างสนุกสนานและทำโจทย์เลขกันได้เกือบทุกคน ทั้งคนสอนและคนเรียนต่างเรียนกันด้วยความสนุกสนาน...

      ผมไม่ได้เขียนบล็อกเสียหลายวัน (30 ส.ค.-1 ก.ย) เพราะต้องไปเก็บตัวประชุมปฏิบัติการพัฒนาสมรรถนะเฉพาะของ สำนักงาน ก.ค.ศ. ที่ต่างจังหวัด ขลุกกับงานทั้งกลางวันกลางคืน ต่อ Internet ก็ไม่ได้อีก กลับมาเลยรีบเขียนทันที กลัวจะลืม
       ตอนประชุมได้คุยกับคุณครูจิ๋มที่สอนคณิตศาสตร์ ม.3 ท่านเล่าเรื่องการสอนของท่านให้ผมฟัง ที่จริงท่านอยากจะเล่าเป็นเรื่องตลก แต่ผมฟังแล้วเห็นเป็นเทคนิคการสอนที่ดีทีเดียว เลยเอามาเล่าต่อ
      ครูจิ๋มบอกว่า เมื่อเร็วๆนี้ตัวเองไม่สบายมาก แทบไม่มีแรงจะสอน แต่ด้วยความเป็นห่วงลูกศิษย์กลัวจะไม่ได้เรียนจึงตะเกียกตะกายไปสอน แต่เสียงก็ไม่มี เลยคิดวิธีสอนขึ้นมาวิธีหนึ่ง ด้วยการให้นักเรียนชั้น ม.3/1 (ห้องเก่ง ที่เรียนบทเรียนนี้มาก่อนแล้ว) มาช่วยสอนนักเรียนชั้น ม.3/3 ที่จะเรียนบทเรียนนี้ในวันนี้ โดยจัดให้มีการจับคู่กัน นักเรียน ม.3/1หนึ่งคนต่อนักเรียนชั้น ม.3/3 สี่คน (ซึ่งแม้จะต่างห้องกันแต่ส่วนใหญ่เขาก็เป็นเพื่อนกันอยู่แล้ว) ปกติครูจิ๋มจะเป็นที่รักของนักเรียนและนักเรียนส่วนใหญ่จะอยากเรียนคณิตศาสตร์กับครูจิ๋มแทบทั้งนั้น ในตอนหนึ่งครูจิ๋มได้กล่าวกับนักเรียนทั้ง ม.3/1 และ ม.3/3 ด้วยท่าทางขึงขังว่า
      “ถ้านักเรียนในกลุ่มใดทำแบบฝึกหัดโจทย์ปัญหาไม่ได้ครบทุกข้อ ครูจะตีนักเรียนที่สอน 1 ที”
       นักเรียนชั้น ม.3/3 ต่างพากันปิดแฟ้มหนังสือ และยกมือสลอนบอกคุณครูจิ๋มว่า
     “หนูทำไม่ได้สักข้อเลยค่ะ”
       ครูจิ๋มทิ้งช่วงเวลานิดหนึ่งแล้วพูดต่อ
     “พวกเรายังฟังครูพูดไม่จบ ครูขอพูดต่อว่า ครูตีนักเรียนที่สอน 1 ที แต่จะตีนักเรียนที่ทำไม่ได้ 2 ที”
      เสียงฮือและเสียงหัวเราะดังขึ้นพร้อมกัน ปรากฎว่าวันนั้นนักเรียนเรียนกันอย่างสนุกสนานและทำโจทย์เลขกันได้เกือบทุกคน ทั้งคนสอนและคนเรียนต่างเรียนกันด้วยความสนุกสนาน
        ... อย่างนี้ครูจิ๋มควรจะป่วยบ่อยๆนะ...