การพบปะพูดคุยเป็นผู้เขียนเป็นคนจ่ายมากกว่า เพราะว่าเดินทางมาไกล และตั้งใจพกพาการสนทนามามากมาย

           มีโอกาสมาราชการที่เชียงใหม่ สองวันในช่วงเทศกาลพืชสวนโลก เชียงใหม่คึกคักมาก มีคนหลายภาคหลายจังหวัดมุ่งหน้ามาเชียงใหม่ วันนี้มีรถบัส นำผู้โดยสารจาก ภูเก็ต กระบี่ สงขลา พัทลุง สุราษฎร์ นครศรีฯ และชุมพร เท่าที่เจอะเจอพบพานในงานพืชสวนโลก

       ผู้เขียนมาราชการ เนื่องจากเจ้าหน้าที่โรงบาล มีผลงาน ENV เข้าประกวด ได้รางวัล จึงมีการมอบโลห์รางวัลกันที่เชียงใหม่  เป็นโอกาสดีที่ได้มาแสดงความยินดีกับพี่น้องเพื่อนร่วมงาน 

        แต่ที่ผู็เขียนวาดหวังและตั้งใจอยา่งมาก  คือมาตามหาคนหน้าตาเฉยรุ่นก่อการ  ในบล็อกบันนทึกของGotoKnow  ตอนที่เข้ามาใหม่ กลุ่มคน แซ่เฮ เขามีกิจกรรมสัญจรกันหลายภาคผู้เขียนมักถือวิสาสะเข้าไปร่วมแจมกับคนแซ่เฮเป็นบางครั้ง

         อีกกลุ่มหนึ่งคือกลุ่มคนหน้าตาดี นี้เขาก็มีกิจกรรมของกลุ่มที่เป็นสุขสนุกสนาน และมีกิจกรรมกอดผู้หลักผู้ใหญ่ด้วยความรักใคร่ห่วงใยกันซึ่งกันและ  เป็นที่น่าชื่นชม

       แล้วเกิดมีกลุ่ม คนหน้าตาเฉยขึ้นมาอีกกลุ่ม  ซึ่งผู้เขียนก็เลยเข้าร่วมใช้ชื่อหน้าตาเฉยกับเขาด้วย มีบล็อกเกอร์นาม"คนพลัดถิ่น"เป็นคนเชียร์เชิญชวนและมีคุณ มนัญญา หน้าตาเฉยจากศูนย์อนามัยที่ 10 เป็นคนประสานเชิญชวนสมาชิกเข้าร่วม แก๊งท์เข้ากลุ่มคนหน้าตาเฉย  ก็มีคนหน้าตาเฉยหลายคนที่มาร่วมแก๊งท์ ไม่มากนักที่จะพบเจอคนหน้าตาเฉย เท่าที่จำได้ เจอคุณกระติก คุณ นวพร นอกนั้นยังไม่พบปะไครเลย 

        ผู้เขียนตั้งใจจะมาเยี่ยม คุณมนัญญา หลายครั้ง แต่ก็พลาดโอกาสทุกครั้ง ล่าสุด เมื่อปีที่แล้ว 2554 หมายมั่นถึงขนาดปั้นมือ ว่าจะมาพบคุณมนัญญาหน้าตาเฉยที่เชียงใหม่ จากการนัดหมายของ ยอดชายนายหนานเกียรติ (มหามิตร...ขอแสดงความอาลัยต่อการจากไปของน้องท่าน)นัดบล็อกเกอร์ชาวเชียงใหม่คุย....

          ผู้เขียนประสาน กับหนานเกียรติว่าขอมาร่วมกิจกรรมนี้ด้วย  ...แต่ก็ไม่มีวาสนาได้มาเพราะว่า.........

        วันนี้ เช้านี้ตื่นแต่เช้าสอบถามพนักงานโรงแรมถึงสถานที่ของศูนย์อนามัยที่ 10 พอรู้ที่อยู่และที่ข้างเคียง ผู้เขียนออกเดิน ตั้งแต่เวลา 07. 00  น. ไปสู่เป้าหมายศูนย์อนามัย ไปพบเจอศูนย์ เป็นเวลา 08. 45   สอบถามประชามสัมพันธ์ ได้ความว่า คุณมนัญญาอยู่ที่ตึกอำนวยการ ก็ตามไปตึกอำนวย  น้องๆเจ้าหน้าที่ศูนย์ ไปบอกว่า มีคนมาหา  คุณมนัญญา ออกมาก้จำได้ ทักทายกัน ดีใจกัน สนทนา พาเยี่ยมชมศูนย์ แวะนั่งแลกเปลี่ยเล่าเรื่องกันที่น้องคลินิควัยรุ่น .....

       การพูดคุยแลกเปลี่ยนเป็นผู้เขียนเป็นคนจ่ายออกมากกว่าเพราะว่ามาไกล และตั้งใจพกพาการสนทนามามากมาย

         ได้เวลาไปรับโล่ห์ ก็จากลาด้วยอาลัย มิตรภาพไร้ขอบเขตแห่งGotonow  เป็นแรงผลักดันที่ให้ต้องมาตามหา ตามรอย คนหน้าเฉยจนพบเจอ......

        เป็นความสุขที่ได้พบกัน เป็นความฝันที่เป็นจริงเป็นสิ่งที่ปราถนาไม่ใช่ภาระแต่ เป็นเสมือนพันธะของของความผูกพันธ์ ที่ต้องตามรอยมาหาคนหน้าตาเฉย......