GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

อาหารผิวที่เหมาะกับเท้า

นำมันไพล หรือโลชั่น ต่างก็เป็นอาหารผิว ใครควรได้แบบไหนต้องเลือกให้เหมาะสมกับผิว คนที่ผิวไม่แห้งแสดงว่าต่อมไขมันหรือต่อมเหงื่อทำงานปกติอาจไม่ต้องเสริมอาหารผิว

            วันก่อนมีชาวหาดใหญ่สอบถามเข้ามาเรื่อง   แนะนำให้ชุมชนสนับสนุนภูมิปัญญาไทย  ใช้น้ำมันไพลที่ผลิตขึ้นเอง    มานวดแทนโลชั่นได้หรือไม่   และจะให้ประโยชน์หรือโทษแค่ไหน  บังเอิญคุณไม่ได้ให้สถานที่ติดต่อ  ดิฉันจึงถือโอกาสนี้นำเสนอให้ทราบตามความรู้ที่มีอยู่นะคะ

            เทคนิคการนวดผิวถือเป็นเทคนิคที่ดีคุ้มเกินการลงทุนมาก  คนที่ปฏิบัติสมำเสมอจะได้รับประโยชน์มาก   เพราะเป็นการบริหารกล้ามเนื้อ  ต้องงอเข่า  ขยับข้อ  เคลื่อนไหวแขนและมือ ที่สำคัญทำให้ตามีโอกาสตรวจเช็คความงามให้เท้า   จะได้มีการดูแลทำความสะอาดก่อนที่จะทำการให้อาหารผิว   ซึ่งวิธีการนวดก็เป็นการกระตุ้นการไหลเวียนเลือดและกล้ามเนื้อให้ยืดหยุ่น

            น้ำมันไพล หรือโลชั่น ต่างก็เป็นอาหารผิว   ใครควรได้แบบไหนต้องเลือกให้เหมาะสมกับผิว  คนที่ผิวไม่แห้งแสดงว่าต่อมไขมันหรือต่อมเหงื่อทำงานปกติ    อาจไม่ต้องเสริมอาหารผิว เราจะแนะนำให้หมั่นตรวจเท้า  ทำความสะอาด และบริหารเท้าก็พอ    ส่วนคนที่ผิวแห้งขาดน้ำหล่อเลี้ยงให้ชุ่มชื้น  ดิฉันเลือกโลชั่นเพราะมีส่วนประกอบที่ดี  ซึ่งมีทั้งส่วนที่เป็นน้ำดูดซึมเพิ่มความชุ่มชื้นได้ดี และส่วนที่เป็นน้ำมันป้องกันการสูญเสียน้ำแถมยังช่วยหล่อลื่นเวลานวด  เคยทดลองนวดOIL กับโลชั่นในปริมาณเท่ากัน   พบว่าโลชั่นใช้ระยะเวลานวดสั้นและไม่เหนอะหนะไม่เสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุในเวลาเดิน  

            น้ำมันไพลอาจจะเหมาะกับคนที่ไม่เดินมาก   ต้องใช้เวลานวดนานกว่าเสี่ยงต่อผิวจะเกิดความร้อนและแรงกดมากขึ้น  เพราะมีแต่น้ำมันต้องระวังในคนที่ผิวบางและอักเสบง่าย   น่าจะเป็นการนวดที่ไม่ค่อยได้ความชุ่มชื้นถ้าไม่นวดหลังผิวโดนนำ     และที่ต้องระวังในผู้ที่มีผิวแพ้ง่ายไม่ว่าจะเป็นน้ำมัน หรือไพล  เนื่องจากเราไม่ทราบว่าเขาใช้น้ำมันอะไรมาทำ  ถ้าเป็นน้ำมันโมเลกุลใหญ่ผิวจะดูดซึมยาก  แล้วไพลคืออะไรมีผลต่อผิวอย่างไร  คงต้องพิจารณาเป็นราย ๆ นะคะ

ยุวดี  มหาชัยราชัน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 4741
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 1
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (1)

ขอขอบคุณ ที่กรุณา สละเวลาให้ข้อมูลเพิ่ม  เรื่องนี้สนุกครับ

แล้วไพล คือ อะไร มีผลอะไร ต่อผิว อย่างไร  ว่างๆ ลองทดลองสำรวจความรู้เรื่อง ไพล  แล้วคุณจะตกใจ   ไพล ธรรมดา แต่นักวิชาการบอกว่า  จะเป็นสมุนไพร เด่นของชาติไทย   ครับ

ผมถามจากมุมมอง คนจนเป็นเบาหวาน  หากโลชั่นมันแพงเกินฐานะเขา  เราจะมีตัวเลือกใดบนฐานความเป็นไทย

หากอยู่สีลม สวนลุม ซื้อโลชั่นง่าย ซื้อผลิตภัณฑ์ไทยยาก ก็เหมาะอยู่น่ะครับ ซื้อโลชั่น จากร้านสารพัดร้าน สารพัดยี่ห้อ

บังเอิญคนไข้ผม อยู่บ้านนอก    ปลูกไพล ปลูกขมิ้น ไว้สารพัดประโยชน์  ผมก็ควรจะแนะนำ เขาหัดใช้ น้ำมันไพล

หากคลินิคเท้า แห่งใด มีประสบการณ์ เปรียบเทียบ น้ำมันไพล ซึ่งมีสารพัดยี่ห้อ   ร้านโกลเดน เพลส ก็มีขาย  ช่วยเล่าฟังบ้าง

น้ำมันไพล อาจจะไม่ดีที่สุด ในโลก สู้โลชั่นไม่ได้  แต่หากพอใช้ได้ ราคาไม่แพง ช่วยให้ประหยัดเงินตราประเทศชาติ  ช่วยให้ชุมชนสามารถพึ่งตนเอง ได้   ผมก็จะแนะนำให้คนไทยลองใช้

ผมได้ความคิด จะไปทำคลินิคเท้าเอง ให้คนไข้ทดลองนวดน้ำมันไพล เทียบกับ โลชั่น  หากดีใกล้เคียงกัน  ผมจะไปบอก ผวจ. ต่อให้ส่งเสริมชาวบ้านปลูกไพล ทำ OTOP ผลิตภัณฑ์สุขภาพ ขาย รพ.  ขาย นักท่องเที่ยว ที่หาดใหญ่บ้าง    อย่าปล่อยให้ รพ.อภัยภูเบศย์ ขายรวยคนเดียว

ไพล มี สรรพคุณ ลดการอักเสบดีกว่า ยาฝรั่ง    รู้ความจริงแล้วคุณ ขนลุก มั้ย

บรรพบุรุษเรา กินยาที่มีไพลผสมมากๆ เรียก ยาประสะไพล ลดอาการปวดประจำเดือน ไม่แพ้ยา เหมือนยาฝรั่ง

เรื่องผิวๆ ไพล กับ ขมิ้น  คนไทย  (ไม่ใช่ คนกรุงเทพ ) เขารู้กันทั่ว ว่า บำรุงผิว   เขาทำขายกันทั่วประเทศไทยด้วยซิครับ น่าจะหาไม่ยาก   ที่ยากคือ แต่ละสูตร ผสม สมุนไพรอื่น เคมีอื่นๆ จึงต้องบอกอย่างรู้ละเอียดว่า น้ำมันไพล ยี้ห้อนี้ รุ่นนี้ ใช้แล้วดี รุ่นนั้น ไม่ค่อยดี ( เพราะความเข้มข้น ไม่พอดี )  เรื่องอย่างนี้ นักวิชาการ ไม่ช่วยเสริมศักยภาพ ชาวบ้าน เขาก็พึ่งตนเองไม่ได้ เขาก็ต้องซื้อโลชั่นไปตลอดชาติ   เศรษฐี คนมีเงิน ก็ไม่เป็นไร  คนจนมากหน่อย อาจจะไม่อาจซื้อโลชั่น ตามที่เราแนะนำได้

ผมใช้น้ำมันไพล บำรุงผิว  รักษาแผล มาหลายปี ทุกวันก็ยังทดลอง เปรียบเทียบ สารพัดน้ำมันไพล อยู่   แต่ยังไม่ได้ใช้กับเท้าคนเป็นเบาหวาน