เพราะเธองาม..ฉันจึงหลง

...

เพราะเธองามอย่างนี้ฉันจึงหลง
ตกอยู่ในพะวงแอบหลงหา
เยอบีร่าสีแดงร้อนแรงตา
ถูกจัดวางสื่อภาษาว่ารักจัง

เพียงน้ำค้างหนึ่งหยดหมดจดจิต
ฤาจะเป็นนิมิตรที่คิดฝัง
ดูนุ่มนวลออดอ้อนย้อนภวังค์
อยากให้เป็นน้ำสังข์หลั่งจากใจ

ความคงทนความงามอยู่ตามนี้
จักเธอมีความงามถึงกาลไหน
อีกร้อยวันพันปีพิราลัย
ความคิดถึงไม่คลายถึงใจเธอ

ไม่มีสิ่งใดใดจะย้อนกลับ
ไม่เคยนับวันกาลผ่านเสมอ
ไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึงเธอ
เพียงรอวันพบเจอรอเธอมา

ฉันเป็นเพียงกลีบขาวที่พราวพร่าง
อยู่รอบข้างตัวเธอพร่ำเพ้อหา
ไม่มีวันเธอจะแลแม้สายตา
ฉันเพียงคนธรรมดา เธอจะมอง

ไม่มีอะไรเทียบได้กับใครอื่น
อีกกี่หมื่นกี่แสนแม้นสิ่งของ
ดูไร้ค่าไร้ราคาไม่น่ามอง
ใครจะมาจับจองห้องหัวใจ

...

บ้านปลายดง ณ หางดอย

ฤดูหนาว ณ เชียงใหม่

๘ มกราคม ๒๕๕๕

๐๑.๔๘ น.

......................................................................................................................................................................

อารมณ์ดอกไม้งาม ...

ภาพนี้บันทึกได้ตั้งแต่เมื่อปลายปีที่แล้ว (๒๕๕๔) ในงานโครงการหลวง แต่ยังไม่มีโอกาสได้นำขึ้นอวดโฉมแก่กัลยาณมิตรทุกท่าน

แอบไปทำ ส.ค.ส. มาด้วยนะครับ ;)...

...

คิดถึงใครบางคนที่ชอบภาพดอกไม้งามเสมอ

คิดถึงใครบางคนที่อยากจะพบเจอ

คิดถึงใครบางคนที่เป็นเธอนั่นยังไง

คิดถึง คิดถึง คิดถึง ก็ "คิดถึงเธอ"

...

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)

......................................................................................................................................................................