ปุจฉาการศึกษาไทย คำถามที่ไม่ต้องมาเสียเวลาตอบ แค่ทำก็ขอบคุณแล้ว
ทำไมการศึกษาไทย จึงกลายเป็นตัวปัญหา ทำไมเด็กจึงไม่ต้องการจะมาโรงเรียน ?
ท่านผู้บริหารการศึกษา รู้กันไหมว่าข้อผิดพลาดในระบบการศึกษาไทยนั้นอยู่ที่ไหน ?
แล้วเราจะแก้ปัญหาที่ว่านี้ได้อย่างไร ? เป้าหมายที่แท้จริงของการศึกษานั้นอยู่ที่ไหน ?
ครูเองมีความสามารถพอที่จะดึงศักยภาพที่อยู่ในตัวลูกศิษย์แต่ละคนออกมาได้ไหม ?
หรือว่าทำได้ก็แค่การสอนการบรรยาย เคยทำอะไรที่ทำให้ผู้เรียนอยากจะเรียนบ้างไหม ?
เคยใช้ประโยชน์จากสิ่งที่อยู่รอบข้างบ้างไหม ? เคยสอนให้เด็กเรียนรู้ในชีวิตจริงหรือเปล่า ?
หรือว่าเอาแต่เรื่องที่อยู่ในตำรา สอนหลักวิชาที่ตัวเองก็ไม่เคยใช้ สอนไปเพื่อให้ทำข้อสอบได้
ลืมไปว่าเรื่องการสอบนั้น แท้จริงแล้วไม่ใช่ "จุดหมาย" การสอบเปรียบได้กับ “นิ้วที่ใช้ชี้ดวงจันทร์”
หากไม่ทันระวัง บางครั้งก็อาจจะมองไม่เห็น “ดวงจันทร์” เพราะดันไปติดอยู่กับ “นิ้วที่ใช้ชี้” นั้น
ลืมไปว่าเป้าหมายที่แท้จริงของการศึกษา ก็เพื่อนำมาใช้พัฒนาตน นำมาพัฒนาชีวิตคนแต่ละคน
การศึกษาที่ได้ผล นอกจากจะสร้างคนดีขึ้นมาแล้ว คนเหล่านี้น่าจะต้องเป็นผู้ที่มีความสุขในชีวิต
“เก่ง ดี มีความสุข” อย่างที่เข้าใจ น่าจะนำมาเรียงใหม่เป็น “สุข ดี มีความสามารถ” น่าจะดีกว่านะ !
ผมเห็นด้วยกับแนวคิดของท่านมากเลยครับ
เป็นแนวคิดที่สดอคล้องกับหนังสือสองเล่มที่พี่ใหญ่เพิ่งอ่านจบไปด้วยความประทับใจมากค่ะ..
ชอบแนวคิดเรื่องการสอบมากค่ะอาจารย์
จำได้ว่าสมัยเรียนหากเป็นวิชาที่ไม่ถนัดอย่างคณิตฯ เวลาสอบทีไร พาลเครียด เหงื่อแตกพลัก ทั้งๆ ที่เวลาเรียนก็ตั้งใจ มีความสุขดี
ขอนำเสนอ questions for reflections ค่ะ
"นิ้วที่ใช้ชี้ดวงจันทร์" น่าคิดครับ ;)...
ทุกคำถาม มีค่ามหาศาล..?...แล้วทำไมจึงเป็นคำถามที่นำไปสู่ปัญหา หรือ ปัญญา.....
ทำไมเด็กจึงไม่ต้องการจะมาโรงเรียน ? เพราะโรงเรียนไม่ไปหาเด็ก hahahaha
ข้อผิดพลาดในระบบการศึกษาไทยนั้นอยู่ที่ไหน ? ไม่มีคนถูก...มันจึงผิดบ่อย ๆ..
แล้วเราจะแก้ปัญหาที่ว่านี้ได้อย่างไร ? .... แก่คนอืนทำไม..ทำไมไม่แก้ที่ตัวเรา .....
เป้าหมายที่แท้จริงของการศึกษานั้นอยู่ที่ไหน ? ....ยุคใครขุคมัน.....
ครูจะดึงศักยภาพในตัวลูกศิษย์ออกมาได้ไหม ? ....ระวังล่วงเกินสิทธิมนุษยชน.....
เคยทำอะไรที่ทำให้ผู้เรียนอยากจะเรียนบ้างไหม ? .....เป็นหน้าที่ของครูอยู่แล้ว....
เคยใช้ประโยชน์จากสิ่งที่อยู่รอบข้างบ้างไหม ? .....เป็นหน้าที่ของครูอยู่แล้ว....
เคยสอนให้เด็กเรียนรู้ในชีวิตจริงหรือเปล่า ?....เป็นหน้าที่ของครูอยู่แล้ว....
สอนไปเพื่อให้ทำข้อสอบได้จริงหรือ..?...การสอบนั้นไม่ใช่ "จุดหมาย" ...
การสอบเปรียบได้กับ “นิ้วที่ใช้ชี้ดวงจันทร์” เพราะดันไปติดอยู่กับ “นิ้วที่ใช้ชี้”...ไม่ใช่ดูดีๆ...
การศึกษาที่ได้ผล ต้องมีความสุขในชีวิต“เก่ง ดี มีความสุข”
น่าจะนำมาเรียงใหม่เป็น “สุข ดี มีความสามารถ” น่าจะดีกว่านะ !
......
ผมเสนอคำตอบถึงแม้ว่าท่านจะไม่ต้องการไว้ที่นี่ครับ
ท่าน (อาจารย์) ฤทธิไกร ตอบได้ "ถึงใจ" "ถึงกึ๋น" ดีจริงๆ ครับ . . โดนครับโดน . .