ภูมิปัญญาคือศาสตร์และศิลป์ในการดำเนินชีวิต

        ด้วยการทำงานประจำ  สอนการให้บริการในงานดูแลสุขภาพชุมชน  ตามกระบวนการพยาบาล  บนหลักการสาธารณสุขมูลฐาน  จรรยาวิชาชีพ  สุขภาพองค์รวม   วิถีชีวิตชุมชน  การร่วมสร้างชุมชนเข้มแข็งหรือชุมชนสุขภาวะ ทั้งในสถานบริการสุขภาพ  ในชุมชน  ในโรงเรียน  ที่บ้าน ปีแล้วปีเล่าผ่านไป

       สิ่งที่เห็นและเรียนรู้คือลำดับขั้นของการพัฒนาตนเองเพื่อการทำงานแบบมีส่วนร่วม

      1. ขั้นผ่าน  คนที่เราทำงานด้วยผ่านเข้ามาอยู่ในใจเราจนเกิดเป็นความศรัทธาในคุณค่าคน  ศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์

      2. ขั้นการรวมกลุ่มผู้ที่มีศรัทธาและความหวัง  ความฝันร่วมกัน  ทำงานด้วยกันแบ่งปันประสบการณืกัน

      3. ขั้นการพัฒนาผู้นำ  พัฒนาความสามารถเฉพาะทาง  ทักษะที่ตนเองสนใจและต้องการถ่ายทอดแลกเปลี่ยน

     4.  ขั้นการสร้างและพัฒนาเครือข่ายให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้เพื่อเสริมภูมิคุ้มกัน  พัฒนาความสามารถ  ความเข้าในสำหรับการอยู่เร่วมกันในสังคมอย่างมีความสุขเกิดเป็นความเกื่อกูลกัน

     การทำงานในบริการปฐมภูมิช่วยให้เข้าถึง  เข้าใจภูมิปัญญา  เห็นคุณค่าความรู้ในตัวคนหากจัดกระบวนการเรียนรู้ร่วมกัน  นำไปสู่การถ่ายทอดและพัฒนาเป็นตำราและตรวจสอบจนอิ่มตัวก็ช่วยให้เกิดการขยายคุณค่าได้มากขึ้น  จนกลายเป็นมูลค่าเป็นประเด็นที่พึงระวังเพราะจะเปลี่ยนไปเป็นการให้คุณค่าใหม่  โดยที่มูลค่าเหนือคุณค่า  ความมีศักดิ์ศรีอาจถูกริดรอนโดยระบบมูลค่า