Lesson study ครั้งที่ ๔ ที่โรงเรียนบ้านโป่ง

     ครั้งนี้ครั้งที่ ๔ แล้วครับ Lesson study ที่โรงเรียนบ้านโป่ง  อำเภอเขาสมิง   เมื่อเช้านี้เองครับ  ประมาณ แปดโมงครึ่ง

 

                    

         ทั้งผู้อำนวยการโรงเรียน รองผู้อำนวยการ และ คณะครู  คณิคศาสตร์   ครูผู้สอนชั้นป ๖  นำเสนอแผนก่อนสอน

 

  

 

   ผมได้ไปร่วมสนทนาแผนก่อนสอน วันนี้ สอนเรื่องการหา หรม. ชั้น ป๖    

 

        

                       บรรยากาศการสอนจริงสอนจริง                  

การสังเกตการสอน ผม ผู้บริหารและคณะครู    

 วันนี้ มีข้อสังเกตหลายเรื่องที่เป็นประโยชน์เรื่องการเรียนการสอนครับ       

 ๑. จากผู้อำนวยการโรงเรียน   ท่านพูดถึงการบริหารกระดานดำ   บอกว่า  เรื่องที่เรียนไปแล้ว  ไม่น่าจะลบ  น่าจะเก็บไว้ให้เด็กอ่อน เด็กปานกลาง  ไว้ได้กลับมาทบทวนได้  ครูบอกว่าตัวอย่างมาก ถ้าไม่ลบ  จะไม่มีที่ให้เขียน  ผอ.บอกว่า ยังไงก็ขอให้บริหารกระดาน แบ่งไว้ส่วนหนึ่ง 

๒. จากท่าน รอง ผู้อำนวยการโรงเรียน  ท่านบอกว่า การหา ห.ร.ม.  หาได้ ๓ วิธี  ท้ายที่สุด น่าจะมีแนวทางว่า  จะใช้วิธีใหน ที่เหมาะที่สุด สำหรับเด็กแต่ละคน 

๓. จากครูผู้สอน  บอกว่าการหา หรม. โดยการหาร  ไม่จำเป็นต้องเอาตัวเลขน้อยที่สุดหาร  เอาเลขมากที่สุดเลย มาหารก็ได้  ถ้าหารลงตัวทั้งสามจำนวน เช่น  ๓๐   ๖๐   ๙๐   เอา ๑๐ มาหารเลยก็ได้  แต่คุณครูผู้สอนบอกว่า ในคู่มือ บอกให้เอาเลขน้อย มาหาร (เลขน้อย คือ เลขที่ไม่สามารถแยกตัวประกอบได้อีก)

๔. สำหรับตัวผมเอง  ผมก็ได้ให้ความคิดเห็นก่อนสอนไปว่า  ในกิจกรรมที่บอกว่า "ครูแนะนำ" ให้เปลี่ยนมาเป็น "ครูถาม"   คุณครูก็ทำตามที่ผมบอกไว้ครับ และพบว่า  ครูไม่แนะนำ แต่เปลี่ยนมาเป็น ถาม   เด็กก็สามารถตอบได้ครับ  และอีกประเด็นสำหรับผมหลังจากการสอนเสร็จ คือ  ฝากดูการคิดของเด็กอ่อน เด็กปานกลางด้วย เพราะรู้สึกว่า จะมีแต่เด็กเก่งเท่านั้นที่เรียนรู้  ไม่ทราบว่าเด็กอ่อน เขาคิดตามหรือเปล่า

๕. คุณครูผู้สอนบอกเป็นห่วงเรื่องสูตรคูณ  เด็กบางคนไม่ได้สูตรคูณ  ไม่สามารถเรียนเรื่อง หรม.ได้  ก็มีการพิจารณาเรื่อง การท่องสูตรคูณ