*ตอนเด็กๆเคยได้ยินการเล่นทายกันไหมครับว่า..จังหวัดไหนที่รวยที่สุดในประเทศไทย ?หลายคนทราบดี บางคนไม่ทราบ ถูกต้องน๊ะครับ..กำแพงเพชร.
พ่อ-แม่-ลูก. -ไปทัวร์ที่กำแพงเพชร.
ผมมิได้เดินทางไปภาคเหนือนานแล้ว. หลายสิบปี.ครั้งสุดท้ายที่บริษัทฯส่งผมไปประสานงานกับทหารอเมริกัน..ที่พิษณุโลกในการฝึกร่วมผสมที่ชื่อว่าค๊อบบร้าโกลด์ Cobra Gold.น่าจะเป็นปี๒๕๔๐ ผมเข้าพักที่โรงแรมแห่งหนึ่ง กลางเมืองพิษณุโลก งานประมาณ ๑๕ วันและมีรถประจำตำแหน่งให้ใช้๑คัน พอจบงานก็รีบกลับสัตหีบทันทีเพราะเกือบเสียภรรยาไป มิใช่ตามภาษิตที่ว่า..ไปเสียนามาเสียเมีย. ภาษิตนี้สำหรับแรงงานไทยที่ไปทำงานที่ซาอุดิอารเบีย เมื่อหลายปีก่อนต่างหาก. สาเหตุ เพราะพ่อสาระมีอุตส่าห์ลำบากส่งเงินทองมาให้ แต่นางเมียที่แสนดีกลับนำไปปรนเปรอเด็กหนุ่มบ้าง เล่นการพะนันบ้าง.น่าเห็นใจครับเพราะบางรายไปทำงานกันแบบลืมเมียเลย..ส่งแต่เงินไม่เคยส่งข่าวคราวใดใด ?
๑.คันนี้เป็นรถสี่ประตู คู่ชีพคันแรกของผู้เขียนเองครับ. - ที่ท่าเรือสัตหีบ. ปี๒๕๕๒.
สำหรับภรรยาผมนั้นเกือบต้องจากผมไป เพราะเธอป่วยเป็นไวรัสขึ้นสมอง. ผมรีบไปเยี่ยมเธอทันทีที่กลับถึงบ้าน. เธอต้องนอนป่วยอยู่ราวๆ๑๕วัน เหตุการณ์จึงดีขึ้นตามลำดับ หลังจากทางรพ.รักษาด้วยยาราคาแพง.พอรู้ว่าเบิกค่ายาได้. ตั้งแต่นั้นผมไม่เคยเดินทางไปไหนอีกเลย.ประกอบกับพอเริ่มสูงวัยขึ้นโรคต่างๆก็พยายามเข้ามารุมเร้า ผมรู้ดีว่ามันเป็นธรรมดาของคนเรา แต่เป็นสาเหตุที่ทำให้ผมไม่อยากเดินทางไปไหนไกลๆ ปัญหาใหญ่คือการใช้ห้องน้ำ สังเกตุดูน๊ะครับว่าพอเริ่มจะต้องนั่งห้องน้ำแบบชักโครกล่ะก็ !แสดงว่าปัญหาเรื่องข้อเข่ามาเยือนท่านแล้วผมเองก็ประสบกับปัญหานี้มานานแล้ว เพื่อนๆที่ไม่พยายามเข้าใจพากันโกรธผมสาเหตุที่เขาจัดงานเลี้ยงรุ่นแล้วผมไม่ยอมไปร่วมด้วย ก็แหมมันไม่ใช่เรื่องดีนัก.. ถ้าเราต้องใช้ห้องน้ำแล้วให้เพื่อนต้องมาเป็นภาระ แต่งานนี้ที่ผมต้องมาเพราะความจำเป็นและผู้ที่ยินดีจะดูแลก็เป็นลูกชายผมเอง.เอาก็เอาน่ะ ! ผมจึงต้องเดินทางไกลทั้งๆที่มิได้วางแผนไว้เอง.
*สามทุ่มเศษๆ.๓ธ.ค.๒๕๕๔.เรามานั่งทานอาหารเย็นกันอยู่ที่ร้านประจำ หลังที่พักผู้โดยสาร ตรงข้ามตลาดศรีประพัฒน์ กม.สิบ สัตหีบ ชลบุรี. ผู้ร่วมโต๊ะมีสี่ชีวิตคือ : ผมกับศรีภรรยา. ลูกชายและลูกสะใภ้. เราเพิ่งเดินทางกลับมาถึงในเวลาไล่เลี่ยกันกับเวลาที่เราสามคน.พ่อ-แม่-ลูก.ได้ออกเดินทางไปในคืนก่อน.วันที่๑ ธันวาคม ๒๕๕๔.
๒. ตั๋วผ่านทางคล้ายกันทั้งขาเข้าและขาออก. - ซื้อได้ที่ตู้เก็บเงินเพียงแห่งเดียว.ระวังตั๋วผี..
สี่ทุ่มสิบห้านายแบ๊งค์พลขับมือหนึ่ง.ได้ออกจากจังหวัดระยอง โดยมีผู้เขียนคอยช่วยบอกทาง ช่วยดูรถสวนหรือรถแซง ตลอดช่วงการเดินทางในคืนนั้น. ผมภูมิใจที่เคยสอนการขับรถให้เขา.ตั้งแต่อายุสิบสาม.เพิ่งเห็นฝีมือในการขับรถทางไกลเป็นครั้งแรก..ถือว่าสอบผ่านครับ. สามทุ่มเศษเราออกจากบ้าน ตรงไประยองก่อนเพื่อนำรถคู่ชีพของผมเป็นรถโตโยต้ากระบะสีขาว-สี่ประตู. รุ่นไม๊ตี้เอ๊กซ์. ซื้อมาด้วยเงินจากน้ำพักน้ำแรง.ทะเบียนชลบุรี ก.น.๕๐๓๗ เพื่อนำไปเปลี่ยนกับเพื่อนสนิทของนายแบ๊งค์.เขาขอยืมรถอีซูซุ-ดีแมคของเพื่อนเพื่อไปใช้ในงานนี้โดยเฉพาะ ด้วยเงื่อนไขที่จะเติมน้ำมันเอง ให้เงินค่าสึกหรอและนำรถมาเปลี่ยนให้อีกต่างหาก. เพราะเพื่อนคนนี้ต้องใช้รถไปทำงานเรือที่ท่ามาบตาพุด. ช่วงรร.ปิดตอนที่เขายังเรียนม.๒ ที่รร.สิงห์สมุทร.ใกล้บ้าน.ผมจ้างมาทำงานที่บริษัทฯและสอนขับรถให้ เพียงไม่กี่วันเขาสามารถขับรถได้ และผมให้เวลาเขาขับรถไปกับผมเพื่อเป็นการหาประสบการณ์ สอนบ้าง ดุบ้าง เตือนบ้าง ก่อนจะไปทำใบขับขี่เองตอนอายุครบกำหนด..ที่จริงเขาขับรถมามากกว่า ๒,๐๐๐ กิโลเมตร.ก่อนทำใบขับขี่. เราผ่านที่ทำงานของเขาที่มาบตาพุดแล้ว มาเข้าทางมอเตอร์เวย์หมายเลข๗.. ตรงมาเข้าทางหลวงหมายเลข๙ มาลงสุดทางที่บางประอินทร์.
๓. แกรนด์วิวรีสอร์ท. - ที่กำแพงเพชร. ๒ ธ.ค.๒๕๕๔.
* ปกติอัตราค่าผ่านด่านมอเตอร์เวย์มีดังนี้. - รถสี่ล้อ๓๐บาท. - รถหกล้อ๕๐บาทและรถสิบล้อ๗๐บาท.เมื่อก่อนรถทุกคันต้องหยุดแล้วจ่ายเงิน ด้วยการยื่นมือไปซื้อตั๋ว ต่อมามีการพัฒนาขึ้นด้วยการซื้อบัตรผ่านรายเดือน.เป็นแบบติดหน้ากระจกรถ. เวลาผ่านด่านต้องเข้าตามช่องทางที่ระบุเท่านั้น ! เพราะเครื่องตรวจจะได้ตรวจพบ ผมเคยเห็นในสหรัฐฯเขาจะมีที่เก็บเงินเป็นรูปอ่างหรือคล้ายๆกระทะ เมื่อผู้ใช้รถมาถึงสามารถโยนเหรียญลงไปตามจำนวนที่กำหนด ไฟเขียวจึงจะโชว์แล้วไปได้. แต่ถ้าโยนเกินก็ไม่ต้องเสียใจ เพราะจะมีคำขอบคุณเป็นภาษาอังกฤษตามหลังไฟเขียวด้วย Thank You.ที่บ้านเราผู้ใช้รถจะต้องเสียค่าผ่านด่านทั้งหมดรวมสี่ด่าน. ถ้าต้องผ่านตลอด. คือ : ๑. ด่านพานทอง. ๒. ด่านลาดกระบัง. ๓. ด่านทับช้าง. ๔. ด่านธัญบุรี. อาจมีการประกาศให้ใช้ทางฟรีเป็นบางช่วง.เช่น ช่วงปีใหม่ ช่วงน้ำท่วมเป็นต้น. ผมเคยเขียนไปแล้วและอยากจะเขียนซ้ำอีก เพื่อคนที่ยังไม่เคยอ่าน. จะได้มีโอกาสอ่าน. ส่วนใครที่อ่านแล้วก็สามารถอ่านซ้ำได้ครับ.นักวิชาการของไทยที่ไปศึกษาและดูงาน หมดงบประมาณกันไปมากมายหลายล้านบาท แต่ไม่นำมาพัฒนาบ้านเมืองเลย..เสียดายงบประมาณจริงๆ. เพื่อนทหารนย.อม.เคยบอกว่า.ถ้ารัฐบาลจะสร้างถนนสายหนึ่ง เขาจะเปิดโอกาสให้นาย..แฮมเมอร์. มาสร้างด้วยเงินตัวเอง.
๔.ภาพเก่า.รถเทรลเลอร์บรรทุกรถ. - บนไฮย์เวย์ในสหรัฐอเมริกา. ปี ๒๕๒๘.
* ภาพนี้ขอยืมมาจากภาพที่เคยถ่ายไว้จากสหรัฐอเมริกา.นานมากแล้ว. เสร็จแล้วให้เก็บค่าผ่านทางไป.จนได้เงินคืนทั้งต้นและดอกเบี้ย..เช่นใช้เงินสร้างไปร้อยล้านเหรียญ จะได้ดอกเบี้ยจำนวนหนึ่ง. เวลาผ่านไปนายแฮมเมอร์ได้เงินคืนทั้งต้นและดอก หมดปัญหา. ถนนสายนั้นตกเป็นของหลวง จึงเปิดให้วิ่งกันฟรี-ฟรี..จึงเรียกว่าฟรีเวย์นั่นเอง !Free Way. ถ้าถนนชำรุดครั้งต่อไป ทางรัฐบาลจะเป็นผู้ดำเนินการซ่อมทำเอง..ทีนี้คงจะเข้าใจน๊ะครับ..แล้วอย่าลืมทำเสียด้วย..ประชาชนคนไทยจะได้มีโอกาสใช้ถนนฟรีบ้าง มิใช่ต้องมารอโอกาสโน้น..โอกาสนี้.. จึงจะเปิดให้ผู้คนใช้ทางฟรีสักครั้ง.คงกลัวจะขาดทุนกำไรกระมัง ! พอลงสะพานที่บางประอินทร์แล้วเราจึงแวะเติมน้ำมันเป็นครั้งที่สอง.๑๐๕๐บาท. ครั้งแรกเติมจากระยอง.๑๑๕๐บาท. เที่ยวไปเรามิได้จอดกินมื้อเย็นแต่อย่างใด ? เพราะเรียบร้อยจากบ้านกันแล้ว.เรามาหยุดซื้อกาแฟร้อน ขนม พักรถและเข้าห้องน้ำเป็นช่วงๆ ระหว่างการเดินทาง การใช้ห้องน้ำตามปั๊มน้ำมันนั้นสะดวก สะอาดและปลอดภัยครับ. แม้วันเดินทางคนจะมากไปสักหน่อย.เพราะเป็นวันหยุดยาว.เราออกเดินทางต่อโดยผ่านเส้นทางไปอยุธยา อ่างทอง สิงห์บุรี ชัยนาท และลพบุรี. ใครมีปลายทางที่ไหนก็เลี้ยวไปตามป้ายบอกทางได้เลยครับ สะดวกรวดเร็วกว่าเมื่อหลายปีก่อน.
๕.ผู้เขียนเองครับ. กินกาแฟแล้วเลยมาเก็บภาพริมแม่น้ำปิง. - ที่แกรนด์วิวรีสอร์ท.๒ ธ.ค.๕๔.
แม้จะมืดมากแล้วก็ตาม แต่ผมยังเห็นร่องรอยน้ำที่ท่วมไปเมื่อไม่นานมานี้ บางช่วงยังมีคนนอนให้เห็นในที่พักข้างถนน.น่าสงสารแท้. ผมเห็นรถเทรลเลอร์บรรทุกรถเก๋ง.หลายคัน. เป็นการนำรถที่หนีน้ำกลับไปเก็บที่เดิม. หรืออาจจะเป็นการนำรถไปส่งลูกค้าก็เป็นได้.ส่วนใหญ่รถเทรลเลอร์ที่เห็นจะบรรทุกรถเก๋ง.ยี่ห้อฮอนด้าแจ๊ส.- Honda Jass. เราใช้เส้นทางแยกออกไปหรือบายพ๊าส. By Pass. โดยไม่ผ่านนครสวรรค์.พอเข้าเขตจังหวัดนครสวรรค์จะไปกำแพงเพชร..พ่อแม่พี่น้องครับไม่น่าเชื่อว่าทางหลวงหมายเลข๑ ซึ่งเป็นทางระดับประเทศนั้น..ห่วยสุดสุด..มีหลุมเป็นช่วงๆ ถนนเป็นคลื่นเพราะรถบรรทุกพืชผลทางการเกษตรบ้าง รถบรรทุกต่างๆบ้าง รวมตัวกันทำให้ถนนชำรุด. บางช่วงผมเห็นรถบรรทุกเหล่านั้นวิ่งชิดซ้ายเป็นระเบียบดีมาก เลยมาหน่อยพี่แกมายึดด้านขวาของทางกันหมด. บนทางหลวงระหว่างจังหวัดนั้นไฟแสงสว่างก็ไม่มี อันตรายมากครับเพราะช่วงที่ถนนปูดและนูนขึ้นมานั้น อาจทำให้รถพลิกคว่ำจากการหักหลบได้.มิน่ารัฐมนตรีบางคนจึงรวยเอา..รวยเอา..โดยเฉพาะผู้ที่เกี่ยวข้องกับกระทรวงที่ทำเกี่ยวกับถนนหนทาง.ทางมันถึงได้ห่วยแบบนี้ ! มีคนบอกผมว่าใครไปเชียงใหม่กับรถปรับอากาศหรือเข้ากรุงเทพฯมักจะมาตื่นที่กำแพงเพชร..สาเหตุเพราะถนนสุดห่วยนั่นเอง !
๖. ปู่และย่าคู่ล่าสุด. - ที่แกรนด์รีสอร์ท กำแพงเพชร. ๒ ธ.ค.๒๕๕๔.
ผมพยายามชวนคนขับรถคุยตลอดทางเพื่อจะได้หายง่วง บางครั้งขอเปลี่ยนมาช่วยขับ..นายแบ๊งค์ยังยืนยันว่าหนูยังไหว..เอาอยู่..ในที่สุดจึงเชื่อว่านายแบ๊งค์นั้นเก่งสมกับที่คุยโม้เอาไว้..เพราะเขาขับคนเดียวจริงๆ.ประมาณตีสามเราอยู่ไม่ไกลจากกำแพงเพชรมากนัก มีโทรศัพท์เข้ามาเชคว่า..พี่อยู่ที่ไหนแล้ว ? ขณะเขียนเรื่องเรากลับถึงบ้านปลอดภัยดีแล้ว..แต่ดูจากทีวีมีรถบัสกรุงเทพฯ-เชียงใหม่.คนขับน่าจะหลับในแถวๆช่วงเถิน ผู้โดยสารเสียชีวิตพร้อมพนักงานขับรถรวม๕ คน ที่เหลือบาดเจ็บกันมากบ้างน้อยบ้าง..น่าเศร้าใจกับผู้สูญเสียทุกฝ่าย..เฮ้อ !รถวิ่งทางไกลขนาดนั้นทำไมไม่จัดพนักงานสำรองไว้ พอเกิดอุบัติเหตุขึ้นยังไงๆก็ไม่คุ้ม..ไม่ว่าจะมีประกันชั้นใด ? ตีห้าเศษๆของวันที่๒ธันวาคม๕๔ เออ..ถึงกันเสียที..เราเดินทางกันมาประมาณ ๗๐๐กิโลเมตรเห็นจะได้. คนขับรถพาข้ามสะพานแม่น้ำปิง มาเข้าพักที่รีสอร์ตซึ่งได้จองล่วงหน้าไว้แล้ว. ตั้งอยู่ริมแม่น้ำปิงสงบและร่มเย็นมากครับชื่อว่า แกรนด์วิวรีสอร์ท.Grand View Resort.ระหว่างทางเข้าที่พักเราเห็นแสงไฟของงานฉลองซึ่งอยู่อีกฟากของแม่น้ำปิง.ไม่ไกลนัก. งานคงเพิ่งจะเลิก แต่ชิงช้าสวรรค์ที่ยังคงหมุนอยู่ซึ่งมองเห็นได้แต่ไกล ไม่มีเสียงใดใดเลย. มาทราบทีหลังว่าเป็นงานเทศกาลก๋วยเตี๋ยวของจังหวัด. เริ่ม ๒๙พ.ย.- ๓ ธ.ค.๕๔ ตั้งแต่วันไปจนถึงวันกลับเราไม่มีโอกาส ไปเที่ยวงานดังกล่าวนี้เลย นอกจากไปซื้อก๋วยเตียวกินกันเอง.
๗. ร้านไหนถ้าทำแล้วอร่อย.เราจะตามไปชิม. - ที่ร้านเซี้ยงบะหมี่. กำแพงเพชร.๒ ธ.ค.๕๔
พอเลี้ยวเข้ามาในรีสอร์ทก็พบว่า มีรถลูกค้าจอดแน่นไปหมด ทราบภายหลังว่าเป็นวันหยุดยาวนั่นเอง ! นี่ถ้าไม่จองล่วงหน้าสงสัยจะไม่ได้พักที่นี่เป็นแน่.นอนในรถคงไม่ไหวแน่ๆ. เราถูกปลุกทางโทรศัพท์อีกครั้ง ผมจึงออกมาดื่มกาแฟและกินขนมปังทาเนย นั่งชมวิวจากเคาน์เตอร์ด้านนอกแล้วให้นายแบ๊งค์ถ่ายรูปไว้หลายรูป เพื่อจะมาให้ท่านได้ชมกัน. ที่รีสอร์ทนี้ด้านหน้าติดถนน - ด้านหลังติดกับแม่น้ำปิง.ช่วงน้ำท่วมนั้นมีน้ำสูงขึ้นมาถึงบันไดขั้นที่สาม.ระหว่างดื่มกาแฟก็คุยกับพนักงานสาวไปด้วยเพราะเธอมาทำงาน และกินมื้อเช้าอยู่ที่หลังเคาน์เตอร์ จึงทราบรายละเอียดเพิ่มว่า..ที่รีสอร์ทนี้เจ้าของรับราชการที่ร.พ.ประจำจังหวัด.ค่าห้องก็มีหลายราคาหลายระดับ ด้านหน้าริมถนนวันละ๒๙๐บาท ด้านหลังติดแม่น้ำปิงวันละ๓๙๐บาท.วิวสวยกว่ากัน. ผมชอบระบบน้ำที่นี่ครับเพราะเขามีปั๊มน้ำขนาดใหญ่ ติดตั้งไว้ใต้พื้นที่ของห้องอาหาร..น้ำแรงมาก. ด้านหน้าและหลังจอดรถได้กว่า๓๐คัน. ด้านในมีพื้นที่กว้างพอสมควรจัดเป็นที่รับประทานอาหาร. แขกนิยมมาใช้บริการกันมาก. มื้อเช้าฟรี. มีกาแฟกับขนมปังทาเนยและแยมต่างๆ ถ้าใครต้องการอาหารเช้ามากกว่านี้ ก็มีอาหารชุดแบบอเมริกัน หรือที่เรียกกันว่าอเมริกันบเรคฟ๊าสท์. American Breakfast. ไว้บริการ. ผมเห็นป้ายบอกราคาไว้ชุดละ๗๐บาท.ก็คงไม่พ้นกาแฟ ไข่ดาว แฮม ไส้กรอก น้ำส้ม ขนมปังปิ้ง.
๘. สองคนแม่ลูกที่แกรนด์รีสอร์ท. - ภาพโดยผู้เขียน. ๒ ธ.ค.๒๕๕๔.
พูดถึงมื้อเช้าทีไร ผมชอบไปทานที่พัทยาที่เล็กซ์โฮเต็ล - Lex Hotel. อยู่ที่ถนนสายสอง พัทยาใต้. เขาจัดเป็นแบบบูเฟ่ต์. จำได้ว่าครั้งแรกที่ไปใช้บริการราคาเพียง๖๙ บาท.หลายปีมาแล้ว. ปัจจุบันคงปรับขึ้นตามสภาพราคาของแล้วล่ะครับ. ที่นี่เหมาะสำหรับพวกที่ไม่กลัวอ้วน.เพราะไม่มีการอั้นครับ.กินจนไปไม่ไหวนั่นแหละ ! ภาษาอังกฤษเรียกว่า..All you can eat.บริเวณเคาน์เตอร์ที่ผมนั่งดื่มกาแฟนี้สามารถมองเห็นได้ไกล เห็นแพถัดไปแต่สอบถามแล้วจึงรู้ว่าเป็นคนละเจ้าของกัน มีโต๊ะจัดไว้นั่งรับประทานอาหารบนแพได้ สามารถมองไปยังฝั่งตรงข้ามได้ชัดเจน ส่วนแพด้านล่างกำลังเร่งการก่อสร้าง.ผมมองลงไปตามเสียงตอกบ้าง เสียงเคาะบ้าง จึงรู้ว่าด้านล่างนั้นกำลังมีการต่อเติมแพที่พัก. มีทั้งหมดหกห้อง. ช่างกำลังรีบดำเนินการเพื่อจะได้เสร็จทันช่วงเทศกาลต่างๆ..ในเร็ววันนี้.ถ้าเปิดบริการจะคิดราคาคืนละ๖๐๐บาท.ใครที่มาพักห้องริมแม่น้ำแบบผมสามารถมองเห็นวิวของแม่น้ำปิง เพราะมีประตูกระจกซึ่งสามารถ เข้า-ออกด้านนี้ได้.นายแบ๊งค์ ออกไปส่งแฟนซึ่งต้องทำงานเป็นวันสุดท้าย และนัดเจอกันช่วงเที่ยง.ผมกับนางจิ๋วจึงพักอยู่ในห้องบ้าง..เดินออกมาด้านนอกริมแม่น้ำปิงบ้าง ยิ่งสายยิ่งสามารถดูวิวได้เด่นชัดมาก เราเข้าพักที่อาคารชินิดาห้อง๓๐๑.ในห้องมีเตียงใหญ่หนึ่งเตียง ห้องน้ำ-ห้องส้วมในตัว. มีทีวีและแอร์.
๙.ร้านชากังราวแต่ไม่มีที่จอดรถ..ต้องไปอุดหนุนร้านเซี้ยงบะหมี่.-ที่กำแพงเพชร.
ช่วงที่อยู่ในห้องพักผมสังเกตเห็นป้ายห้ามแกมขู่..ติดที่ผนังรวม๒แผ่น อ่านแล้วได้แต่ยิ้มเพราะยังไงทางรีสอร์ทก็ไม่สามารถหักเงินจากผมได้ ป้ายแรกขู่ผู้ที่มาเข้าพักว่า : * ป้ายแรก. ข้อห้ามสำหรับทุกท่าน ที่ยังไม่เลิกสูบบุหรี่ ติดที่ผนังระบุว่า..“สูบบุหรี่ในห้องพักคิดเพิ่ม๕๐๐บาท.” ** ป้ายที่สอง. ข้อห้ามสำหรับท่านหญิงทุกคน ยกเว้นชายอีกประเภทที่อยากมีระดู. ขอสำรวจก่อนน๊ะว่าอย่างผมจะเข้าข่ายไหม ? “ทิ้งผ้าอนามัยลงในส้วมคิดเพิ่ม๕๐๐บาท.” นายแบ๊งค์ ชวนกันออกไปรับแฟนแล้วพากันไปกินมื้อเที่ยงในเมือง. ที่นี่มีร้านก๋วยเตี๋ยวเล็กๆแต่อร่อยและเป็น ร้านเก่าแก่. ที่สำคัญหาที่จอดรถยากพอสมควร..เพราะถนนในเมืองค่อนข้างคับแคบ และเรามาที่นี่ช่วงพักกลางวันพอดี ร้านต่างๆจึงเต็มไปด้วยลูกค้าที่กำลังหิว และมาใช้บริการกันอยู่อย่างคับคั่ง เมื่อมาถึงหน้าร้านที่มีชื่อ เราไม่สามารถหาที่จอดรถได้จึงเลี้ยวไปอีกร้านหนึ่ง.ผมพบว่าที่เมืองนี้วินัยการขับรถยังไม่ดีพอ. ไม่อยากให้คะแนนเลยครับ.กูอยากจอดกูก็จอด..กูอยากเลี้ยวกูก็เลี้ยวเลย.. ไม่เคยคิดถึงผู้ที่ร่วมใช้ทาง..หัวโค้งหรือ พื้นที่สีแดงขาว.สัญลักษณ์ห้ามจอด. แต่กูจะจอดใครจะทำไม ? เราพักที่เมืองนี้เพียงสองวัน และตลอดการเดินทาง.ผมก็ดีใจครับ..เราไม่พบอุบัติเหตุทางรถยนต์เลยแม้แต่ครั้งเดียว.ผิดหวังสิครับ ! เราตั้งใจจะไปที่ร้านบะหมี่ชากังราว เจ้าเก่า. คนแน่นและไม่มีที่จอดรถ. พอกลับรถมาหนูมี่แฟนนายแบ๊งค์ได้แนะว่า..สามารถกินที่ร้านเซี้ยงบะหมี่ก็ได้เพราะเป็นสาขาเดียวกัน.* สงสารพี่น้องตำรวจและหลายฝ่ายที่ด้านหน้า.อยากให้อ่านย้อน. ประกาศว่าแบบไม่อายใครๆเลยอยากให้อุบัติเหตุช่วงวันหยุดยาวลดลงเหลือศูนย์. ผมมิใช่นักฟังเพลงแต่นึกถึงเพลงฮิตเพลงหนึ่งแม้จะจำชื่อเพลงไม่ได้แต่..จำเนื้อร้องได้ว่า..อมพระมาพูดก็ไม่เชื่อ..อะไรนี่แหละ ! อ่านจบแล้วอย่าลืมติดตามสรุปยอดอุบัติเหตุรายวัน ช่วงเจ๊ดวันที่ต้องตายเอ๊ย ! อันตรายและไม่ต้องไปหาพระมาอมแม้แต่องค์เดียว..พระยังตาย..เราจึงเลือกมาใช้บริการที่ร้านนี้ ด้านในมีทั้งห้องแอร์และห้องพัดลมให้ลูกค้าเลือกใช้.ผมเลือกมาที่ห้องพัดลมเพราะห้องแอร์นั้นแน่นพอสมควรครับ !ผมไม่ค่อยชอบสถานที่พลุกพล่านเสียด้วย. ระหว่างนั่งรอผมเห็นใบประกาศเกียรติคุณ จากรายการตะลอนเกมส์อยู่ในกรอบติดไว้ข้างฝา.คงให้ไว้เมื่อหลายปีก่อนเพราะผมแอบเห็นความเก่า.มีหยักไหย้เกาะอยู่. จึงแอบถ่ายมาให้ท่านได้ชมกัน. สิบกว่าปีก็ถือว่าเก่าพอสมควร. ที่นี่มักจะเสริฟน้ำชาใบเตยให้กับลูกค้า..ฟรีสิครับ. รสชาติดีและหอมใบเตยครับ. ใครที่ชอบน้ำแบบอื่นก็มีให้เลือกด้วยน๊ะ.เช่นชาดำเย็น โอเลี้ยง กาแฟหรือนมเย็น.ระหว่างที่เรารอก๋วยเตี๋ยวนั้นมีเพื่อนโทรเข้ามา.เขาเชิญผมล่วงหน้าไปงานแต่งลูกสาว.ใน๑๒ธ.ค.๕๔นี้. ถามไปถามมาจึงต้องปฎิเสธไปเพราะมาแค่กำแพงเพชร..ผมก็ช้ำมากแล้วดูสิพี่แกดันไปแต่งที่..เชียงรายโน่น !
๑๐.ป้ายชื่อป้อมรอบๆกำแพงเมือง.ภาพโดยนายพงษ์พัฒน์ เลิศบุญชู. -ที่กำแพงเพชร. ๒ธ.ค.๒๕๕๔.
ก่อนเรียกเก็บเงิน พนักงานหลายคนมารวมกันใกล้โต๊ะของเรา ผมจึงแกล้งถามพนักงานว่า :
ผู้เขียน. : เอ้านี่ใบประกาศจากช่องสามไม่ใช่หรือ ?
พนักงาน. : ใช่ค่ะ.
ผู้เขียน. : ช่วงน้ำท่วม..ทางช่องสามเอาถุงยังชีพมาแจกหรือเปล่า ?
พนักงาน. : เปล่าเลย.. คงจะท่วมยังไม่ถึงหนึ่งเดือนกระมัง..ผมคิดเอง.
ผู้เขียน. : ถ้ากลับไปผมจะบอกให้น๊ะ..และบอกว่าพอน้ำลดแล้ว เขายังแจกถุง
คืนชีพอีกด้วยน๊ะ !
พนักงาน. : ค่ะ.
หลังอาหารเที่ยงนายแบ๊งค์พาแฟนไปซื้ออาหารดิบ เพื่อนำกลับไปทำอาหารเย็นที่บ้านหนูมี่แล้วกลับที่พักเพื่อให้หนูมี่ขับรถกลับบ้านไปก่อน. เธอนำรถกระบะมาจอดไว้ตอนเช้า.ก่อนไปทำงาน.เกือบสามโมงเย็นแล้วเราจึงแยกทางกันก่อน โดยนายแบ๊งค์อาสาพาผมนั่งรถชมสถานที่ประวัติศาสตร์ของเมืองกำแพงเพชร เที่ยวแรกเป็นการนั่งรถเพื่อชมสถานที่กันจริงๆ. เราไม่ได้จอดรถถ่ายภาพแต่อย่างใด ? ทั้งที่อยากจะหยุด เพื่อถ่ายภาพมาประกอบเรื่องเขียน.ต่อมาเมื่อมีการนัดแนะว่าจะพาไปเที่ยวและอาบน้ำแร่กัน เราจึงได้หยุดรถและถ่ายภาพก่อนเพื่อไปรับหนูมี่.
* ตอนหน้าผมจะพาท่านไปลงแช่บ่อน้ำพุร้อน..ไปตัวเปล่าก็ได้เพราะที่นั่นมีให้เช่าทุกอย่าง..วัสดุที่จะใช้ในการอาบน้ำแร่..
ชอบภาพ ปู่และย่าคู่ล่าสุด เท่ห์ค่ะ
สุขสันต์วันปีใหม่นะคะ :)
สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๕
ขอส่งความสุขด้วยคำกล่าวว่า สุขสันต์ วันปีใหม่ และมีความสุข สุขภาพดีทุกวันคืนตลอดไปนะคะ...
สวัสดีครับสมาชิก..ที่คอยติดตามมาตลอด.
ขอขอบคุณในพรที่ตั้งใจให้มาก่อนปีใหม่..ผมขอให้อำนาจและบารมีของเสด็จเตี่ย - กรมหลวงชุมพรฯ จงดลบันดาลให้ทุกท่านมีความสุข สมหวังทั้งงานในหน้าที่และด้านครอบครัว ตลอดปีใหม่ที่กำลังจะมาถึงครับ.
ด้วยความจริงใจ.
พ.จ.อ.พันธ์พงศ์ เลิศบุญชู ท.ร.๐๙
ข้าราชการบำนาญกองทัพเรือ.
๓๐ ธ.ค.๒๕๕๔