อากาศหนาวต้นเดือนธันวาคม2554 มาเยือนหลังจากคุณน้ำเธอกลับลงทะเลใหญ่ได้ไม่กี่วันเล่นเอาหลายคนในครอบครัวมีอาการไอ จาม ส่งสัญญาณคุณหวัดจะมาเยือนแน่ๆคุณกุ๊กใหญ่จึงเดินสำรวจรอบบ้านเห็นต้นมะขามผลิใบอ่อนเหมือนจะบอกว่า "ฉันยังมีชีวิตสดใสไม่เหมือนกับต้นปีบข้างๆกันที่กำลังทิ้งใบจนใจหายว่าเธอจะอยู่รอดหลังถูกน้ำท่วมขังเกือบเดือนได้หรือไม่" คุณกุ๊กรูดใบมะขามอ่อนได้ครึ่งชามใหญ่แล้วแช่น้ำไว้ ขอความช่วยเหลือจากพี่วินสองล้อข้างบ้านขับไปซื้อปลาทูให้สองเข่ง จะทำต้มโคล้งปลาทูใบมะขามอ่อนไล่หวัดให้สมาชิกในบ้านจะได้ไม่ต้องเสียค่ายา

กลับเข้ามาประจำกองบัญชาการคลังอาหารในบ้านได้ก็หยิบหม้อใบเล็กใส่น้ำครึ่งหมอ้ต้มน้ำระหว่างรอน้ำเดือด ก็หั่นข่าเป็นแว่นๆ 5 แว่น ทุบตะไคร้ 2 หัวให้พอบุบ ฉีกใบมะกรูด 3-4 ใบ ปอกหอมแดง 4หัว และทุบด้วยมีดเบาๆ พอน้ำเดือดก็โยนเครื่องปรุงใส่หม้อ พี่วินมาได้เวลาเหมาะปล่อยปลาทูลงไปทันเวลา ตามด้วยใบมะขามอ่อนแล้วชิมให้มีรสเปรี้ยวเค็มและกลิ่นหอมโชยมา คราวนี้ก็บุบพริกขี้หนูสวนลงไปให้มีรสเผ็ด ยกลงทานได้ทันที คุณลูกสาวรอชิมอยู่บอกว่ายังไม่เปรี้ยว คุณกุ๊กยกหม้อขึ้นเตาอีกครั้งปล่อยให้ร้อนสักพักยกลงแ่ค่นี้ความเปรี้ยวจากใบมะขามก็ละลายออกมาแล้ว เปรี้ยวได้ใจเพิ่งรู้ว่าต้มโคล้งใบมะขามอ่อนนี่ไม่ต้องใช้ความเปรี้ยวจากเครื่องปรุงอื่นใดทั้งสิ้นแค่ใบมะขามอ่อนใบเล็กๆเท่านั้น