. . ปีนี้อยู่ดีๆ ข้อความข้างล่างนี้ก็พรั่งพรูออกมา ผมเรียกมันว่า Message from Life หรือ ข้อความจากชีวิต . . .
สิ่งที่ผมมักจะทำเป็นประจำในช่วงปลายปีก็คือการทบทวนชีวิตที่ผ่านมาตลอดทั้งปี . . ในปีนี้ค่อนข้างจะแตกต่างจากทุกๆ ปีก็ตรงที่ไม่ได้ตั้งประเด็นว่า “ปีที่ผ่านมาเรามีการพัฒนาอะไรบ้าง? และมีอะไรที่จะต้องปรับปรุงแก้ไขบ้าง?” แต่ปีนี้อยู่ดีๆ ข้อความข้างล่างนี้ก็พรั่งพรูออกมา ผมเรียกมันว่า Message from Life หรือ ข้อความจากชีวิต . . .
ข้อความจากชีวิต (ตอนที่ 1)
คนเรามักมองข้าม “ความไม่เหมือนใคร (เอกลักษณ์)” ที่มีอยู่ในตัวเอง หากเปรียบตัวเราเป็นดั่ง “กระบอกไม้ไผ่ที่ว่างเปล่า” . . ที่คนเราแตกต่างกันก็เพราะชีวิตแต่ละคนนั้นมีประสบการณ์อันหลากหลาย มีสิ่งต่างๆ มากมายผ่านมาในชีวิต (ไหลเข้ามาในกระบอกไม้ที่ว่านี้) ไม่เหมือนกัน . . ประเด็นสำคัญอยู่ตรงที่ว่าเรา “เปิดรับ” สิ่งต่างๆ เหล่านี้หรือเปล่า? หรือว่าเรามีชีวิตที่ "ยึดติด" (กับความคิด ความเชื่อ ที่ค่อนข้างตายตัว) จนเกินไป กลายเป็นชีวิตที่ “ปิดกั้น” “ตีบตัน” จนทำให้สิ่งต่างๆ ผ่านเข้ามาได้น้อยมาก !
หากมองย้อนกลับไปสมัยที่ผมเรียนจบและเริ่มทำงานใหม่ๆ แทนที่ผมจะได้ใช้ความรู้ทางด้านวิศวกรรมที่ร่ำเรียนมา ปรากฏว่าประสบการณ์การทำงานของผมส่วนใหญ่กลับไปเกี่ยวข้องกับเรื่องของการบริหารโครงการ (Project Management) และก็เป็นการบริหารโครงการที่ไม่ได้เอาตัวไปขลุกอยู่กับ "หน้างาน" หากแต่เป็นการมอง “ภาพใหญ่” เน้นไปที่เรื่องการวางแผน และการจัดทำระบบสารสนเทศสำหรับผู้บริหาร (Executive Information System) เรียกได้ว่าเป็นการทำงานที่ต้องผสมผสานศาสตร์ทางด้านบริหารโครงการและระบบสารสนเทศไปพร้อมๆ กัน
ขอชื่นชมค่ะ..อาจารย์ทำหน้าที่เหล่านี้ได้ดีมาก..พี่ใหญ่สัมผัสมาแล้ว..ขอให้กำลังใจค่ะ..
มาคารวะ ก่อนสิ้นปี ครับ
ชื่นชม และขออนุญาตติดตามแลกเปลี่ยนเรียนรู้ครับผม
สวัสดีและสุขีส่งท้ายปีเก่าค่ะท่านอาจารย์ แฟนโอโช