นักรบที่ทรนง...เขาก็คงไม่รอโชคชะตา

 

อย่าท้อ...เมื่อหัวใจมันอ่อนหล้า
จงหลับตาและคิดถึง
เส้นทางอีกครึ่งหนึ่ง
ที่เราซึ่งจะก้าวไป

ครึ่งหนึ่งที่ผ่านมา
เพื่อครึ่งหน้าอันสดใส
ความฝันนั้นไม่ไกล
ขอเพียงใจเรามั่นคง

เติมไฟแล้วก้าวต่อ
อย่าร้องขออานิสงส์... 
นักรบที่ทรนง
เขาก็คง...ไม่รอโชคชะตา

ล้มบ้าง...ลุกบ้างอย่างผู้รู้
ดีกว่าอยู่อย่างผู้รอไร้คุณค่า
หากเราเดินมันต้องได้กำไร...ชีวา
วันนั้นแหละจะรู้ค่า...ความเป็นคน  ( ของตัวตน )

 

อีกกำลังใจและไฟฝันสำหรับคนเดินทาง