...

การเรียนรู้ของคนเราไม่มีวันสิ้นสุดจริงไหมนะ  บางครั้งต้องถามตนเองอยู่เหมือนกันละ  ได้ฟังมาจากท่านผู้รู้  กูรูทั้งหลายก็ให้ชวนคิดอยู่เหมือนกันอาจจะผิดก็ได้นะว่า...ทุกวันนี้มุ่งเจาะแยกประเด็นไม่เห็นบูรณาการและไม่รู้ความเป็นสหวิทยาการ  ครูคนไหนจบมาทางใดก็มุ่งสอนเน้นไปทางนั้น  คนจบมาทางศาสนาก็สอนในมุมศาสนาไม่ได้เชื่อมโยงในมุมอื่น ๆ ไม่เหมือนครูหรือดาบสเหมือนผู้เจนจบไตรเภทสอนได้เชื่อมโยงเป็นสหวิทยาการ

        แวบนึกถึงการศึกษาคือหมาหางด้วนแนวคิดของท่านเจ้าคุณอาจารย์พุทธทาสภิกขุขึ้นมาทีไรหรือเหมือนจะใช่แนวทางการศึกษาสมัยนี้ ที่นับวันจะคลำหารากเดิมไม่เจอ  ยิ่งในสถาบันการศึกษามากแห่งเปิดหลักสูตรแบบเรียนครบจบเร็ว  หรือเรียน ป. โท ทำสารนิพนธ์นั้น มันมีหลุมพรางอย่างหนึ่งว่า เมื่อนักศึกษาเรียนจบไปแล้วมีปัญหามากมาย  เพียงเพราะไม่ได้ทำวิทยานิพนธ์ เพราะบางท่านสมัครงานก็ไม่ได้  เรียนต่อก็ไม่ได้  แม้ไปเป็นครูอาจารย์ก็คุมงานวิทยานิพนธ์ไม่ได้อีก โอ้...แล้วจะเรียนไปทำไม..?

         การเรียนในศาสตร์ทางมนุษย์นั้นมุ่งเน้นให้ผู้เรียนเห็นคุณค่าของชีวิตทั้งความจริง  ความดี  ความงาม ส่วนในศาสตร์ทางสังคมนั้นด้วยมนุษย์เป็นสัตว์สังคมต้องพึ่งพาอาศัยกันจึงมุ่งเน้นให้ผู้เรียนเข้าใจวิธีคิดโครงสร้างหรือรูปแบบการบริหารการปกครอง รวมถึงการเรียนรู้กฎกติกาของสังคม  ขนบธรรมเนียมประเพณี  อัตลักษณ์ของกลุ่มชนต่าง ๆ เพื่อความเข้าใจท่ามกลางความหลากหลายทางวัฒนธรรม  อย่างวิถีคนใต้  เรียนรู้เรื่องชาวใต้  เข้าใจความเป็นอัตลักษณ์ของคนใต้  วัฒนธรรมท้องถิ่นภาคใต้ต่างจากภาคอื่นอย่างไร  อาจเจาะลึกลงไปถึงวิถีคนไทที่ไร้ยอยักษ์กับคนไทยที่มียอยักษ์หรือคนสยามมันมีความเหมือนหรือแตกต่างกันอย่างไรด้วยซ้ำ...

        แว่วข่าวว่าต่อไปจะไม่มีการสร้างมหาวิทยาลัยแล้ว  เพราะจะมีผู้เรียนน้อยลง  แถมยังจะยุบรวมมหาวิทยาลัยที่อยู่ใกล้กัน หรือให้เป็นมหาวิทยาลัยนานาชาติชื่อเดียวไปเลย  คราวนี้คงสนุกตรงที่ว่า...ไม่ต้องคิดแยกส่วนว่าเราว่าเขา  ว่าของเราว่าของเขากระมังหนา...อิ อิ อิ  ผมเองปลงซะแล้ว...ใครจะว่าอย่างไร  ก็ให้พ้นปี 2012 ก่อนก็แล้วกันนะ...

        เออ...วันนี้ยังคงนอนฟังเสียงฝนตกเลยบ่นเพ้อเจ้อไปเรื่อยเปื่อยนะนี่...อิ อิ อิ