มหาวิทยาลัยขอนแก่นได้เสนอ ร่าง การกำหนด สมรรถนะ ฉบับ มข. โดย สมรรถนะหลัก มี ๕ สมรรถนะ ตามที่ กพ. กำหนด ประกอบด้วย

  1. การมุ่งผลสัมฤทธิ์
  2. การบริการที่ดี
  3. การสั่งสมความเชี่ยวชาญงานในอาชีพ
  4. จริยธรรม และ
  5. การร่วมแรงร่วมใจ
  • จากสมรรถนะหลักเหล่านี้ จากการที่ได้แลกเปลี่ยนความรู้กันระหว่างเลขานุการคณะฯ หลายคนเห็นว่า สมรรถนะที่สำคัญที่สุดของบุคคลกรสายสนับสนุน ในมหาวิทยาลัย น่าจะเป็น การบริการที่ดี เมื่อ การให้คะแนนทุกสมรรถนะ มข. แบ่งระดับการให้คะแนน เป็น ๕ ระดับ ระดับน้อย (๑ ) แสดงว่าต้องได้รับการพัฒนาเพิ่มขึ้น ระดับ ๑ ของสมรรถนะ เรื่อง การบริการที่ดี ได้แก่ การแสดงความเต็มใจในการให้บริการ ซึ่งประกอบด้วย
  • -ให้บริการที่เป็นมิตร สุภาพ เต็มใจต้อนรับ
  • -ให้บริการด้วยอัธยาศัยไมตรีอันดีและสร้างความประทับใจแก่ผู้รับบริการ
  • -ให้คำแนะนำ คอยติดตามเรื่อง เมื่อผู้รับบริการมีคำถามข้อเรียกร้องที่เกี่ยวข้องกับภาระกิจของหน่วยงาน

และมข.ได้เสนอกำหนดตัวบ่งชี้ไว้ ดังนี้ ระดับ(Proficiency Level) ๑ คือ การแสดงความเต็มใจในการให้บริการ ซึ่งประกอบด้วย

  • -ให้บริการที่เป็นมิตร สุภาพ เต็มใจต้อนรับ
  • -ให้บริการด้วยอัธยาศัยไมตรีอันดีและสร้างความประทับใจแก่ผู้รับบริการ
  • -ให้คำแนะนำ คอยติดตามเรื่อง เมื่อผู้รับบริการมีคำถามข้อเรียกร้องที่เกี่ยวข้องกับภาระกิจของหน่วยงาน นี่คือสมรรถนะของการบริการที่ดี ระดับ ๑

ถ้าเราลองมาคิดถึงการบริการที่ดี ที่ ระดับ ๐ หรือ ติดลบ จะเป็นเช่นไร ได้ทดลองคิดเล่นๆดู การบริการที่ดี ระดับ ๐ และ ติดลบ น่าจะ คือ การบริการแบบ หน้างอ รอนาน งานไม่เดิน เผอิญติดธุระ ละเว้นงานของตน แถมจนปัญญา แต่ยังนึกไม่ออกว่าจะแบ่งระดับยังไง