... เธอพิสุทธิ์สดใสในอารมณ์ และเหมาะสมคงคุณค่าพนาไพร ...

 

 

เคยเฝ้ารอ เคยเฝ้ามอง เคยเฝ้าติดตาม และปรารถนาว่า สักวันจะต้องจับภาพเธอ ...น้องน้ำค้าง ในหลายๆ อิริยาบถให้ได้  และแล้วความพยายามอยู่ที่ไหน สิ่งที่ฝันใฝ่ไว้ก็ได้ชื่นใจ

 

ปลายฝนต้นหนาวเมื่อปีกลาย ได้นำเสนอ โลกใบเล็ก ... น้องน้ำค้าง ครั้งแรกที่จับภาพเธอได้ ที่บ้านดอกเห็ด ภูเก็จ  แม้จะเป็นเพียงสิ่งเล็กน้อย แต่ก็สร้างรอยยิ้ม ได้อิ่มเอมใจ  ...

 

เหมันตฤดู ลมหนาวพัดมา เวลาผ่านผัน คืนวันผ่านไป บรรยากาศเป็นใจ หวนกลับมาอีกครา ได้จับภาพเธอ น้องน้ำค้าง กะดอกไม้ป๋า ที่บ้านคู่รักวัยดึก พังงา ... เชิญทัศนาค่ะ   

 

...

 

 

กุหลาบแดงแรงฤทธ านุภาพ

หากฉายฉาบหนามแหลมแจ่มใจหนา

น้ำค้างหยาดพรมพราวราวน้ำตา

หนามตำใจผิว่า พาระทม

 

หยดค้างอยู่คู่นามดาวเรืองน้อย

ที่รอคอยวันเบ่งบานผสานผสม

เธอพิสุทธิ์สดใสในอารมณ์

และเหมาะสมคงคุณค่าพนาไพร

 

แคทลียา เริดหรูดูผุดผาด

พรรณพิลาศเพริศแพร้วราวแก้วใส

งามสูงล้ำราคาค่าไปแดนไกล

เลิศวิไล พันธุ์กล้วยไม้ ดั่งต้องมนต์

 

อันชวนชม ชวนชื่น รื่นรมย์จิต

ยิ่งเพ่งพิศ ปริศนา พาฉงน

ทำไมหนอ  เธอจึง ชื่อชวนชม

ก็ใครใคร ต่างนิยม  อยากชมเธอ

 

ดอกไม้บ้าน นามว่า ดอกมันแกว

มองดูแล้ว ก็น่ารัก อยู่เสมอ

สวยนานพิศ จนแอบ ฝันละเมอ

เอ่ยพร่ำเพ้อ ว่าเธอสวย ด้วยใจจริง

 

ลั่นทมเอย น้องลั่นวา จาว่ารัก

หากในใจ อยากรู้นัก รักแค่ไหน

ลีลาวดี นามนี่นี้ ที่ใครใคร

ชอบชื่อใหม่ ความหมายดี มีค่าควร

 

เจอบิร่า กลีบกรีดกราย สยายพริ้ว

น้ำค้างพร่าง พรายริ้ว ปลิวสลวย

มองมุมใด ประทับใจ มิงงงวย

เธอสุดสวย ระรวยรื่น พาชื่นใจ

 

อ้าวผีเสื้อ ตัวน้อย คล้อยมาพัก

ด้วยประจักษ์ ในจิต พิสมัย

ดื่มน้ำค้าง กลางใบหญ้า พาอิ่มไป 

บินได้ไกล สุดขอบฟ้า  พาเพลิดเพลิน

 

...

                                                   อัจกลับ ณ ทับปุด

                                                  เหมันต์ ๕๔