เข้าใจหัวอกคนเป็นพ่อ
เมื่อวันพ่อที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาส กลับไปเยี่ยมคุณพ่อที่สุรินทร์
และก็ได้ชิมลิ้มรสผัดกระเพรา ฝีมือน้องแพท ลูกสาวคนเดียวของผมวัย 9 ขวบ
ซึ่งเรียนอยู่ที่นี่กับคุณพ่อคุณแม่ เลยบันทึกวีดีโอไว้ดูเล่น แลดูเธอโตขึ้นกว่าเดิมพอสมควร ทำให้ผมรู้สึกว่า การเป็นพ่อคนนั้น มันชั่งดีอย่างนี้นี่เอง เมื่อก่อนเคยทำแต่หน้าที่การเป็นลูกที่ดี แต่ตอนนี้เราต้องเป็นทั้งลูกและพ่อ ไปในเวลาเดียวกัน เลยเข้าใจหัวอกคนเป็นพ่อได้เป็นอย่างดี.! เวลาที่ลูกๆมาทำอะไรให้เราปลื้ม!
ชื่นชมครับ เป็นครอบครัวที่น่ารักนะครับ ผมก็มีลูกสาวคนเดียวเหมือนกันครับ ตอนนี้เพิ่ง ๖ ขวบ หลายสิ่งหลายอย่างครั้งที่บางครั้งทำให้เราแอบปลื้มมากๆครับผม
ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆครับ บันทึกเก็บไว้นะครับ มีโอกาสผมจะแวะเข้ามาเยี่ยมชมอีกครับ
น้องแพทเก่งมากครับ...
อายุแค่นี้...ทำอาหารได้แล้ว...ไม่อดตายแน่นอนครับ
คุณพ่อและคุณแม่สอนมาอย่างดีเลยครับ
ชื่นชมครับ
ขอบคุณทุกดอกไม้ จากท่านผู้เฒ่าวอญ่า หมออดิเรก(ทิมดาบ) และคุณธนากรณ์
ความสุขของการเป็นพ่อ ผมเชื่อว่าทุกคนคงจะเคยได้รับ และปลึ้มแบบผมเป็นประจำเช่นกัน ใช่มั้ยครับ
ภาพนี้เป็นภาพล่าสุดครับ เอามาฝากน้าป้าๆโกทูโนทุกคนครับ
ให้ดอกไม้ไว้ตอนค่ำ ยังไม่ได้ชื่นชม
กลับมาดูอีกทีชื่นชมน้องแพท ที่ผัดกระเพราจานนี้ มาให้ชาวโกฯ
สวัสดีครับ
ขอบคุณ อ.ประทีป ที่แวะมาสวัสดีครับ
ท่าทาง คือสิแซ่บหลายเน๊าะ คิคิคิ
ลูกสาวน่ารักมากมาย ...คุณพ่อปลื้ม ค่ะลูก:)