...ใกล้ชิดสิทธารถะ...แนบชิดธรรมชาติ

"สัตว์..โลก นั้น ล้วนเป็นเพื่อนทุกข์ เกิดแก่ เจ็บตาย..ด้วยกัน ทั้งหมดทั้งสิ้น..จงเป็นสุข เป็นสุขเถิด..อย่าได้ เบียดเบียน ซึ่งกัน..ให้อภัยซึ่งกันและกัน.."

"หล่อน"มองผ่านจอสี่เหลี่ยมทะลุเข้าไปในโลกกว้างหากแต่แคบ.."อูฐ"เพศเมียตัวนั้นมันกำลังตกลูก...น้ำตาหยาดไหลผ่านร่องแก้ม..เห็นอย่างเด่นชัด..แววตาแสดงความอ่อนโยนลึกซึ้ง..ราวกับจะบอกถึงความเจ็บปวด..ที่ได้รับ..กับความเมตตาความรักลูกที่เกิดขึ้นเป็นความรู้สึกผูกพันเป็น ธรรมชาติ...

ในมุมหนึ่งของประเทศอินเดีย..ยังมีหมู่บ้านเล็กๆแห่งหนึ่งใกล้กับ..ราชะสถาน...เมืองนี้ผู้คนยังรักและเมตตาต่อสัตว์ร่วมโลก..ช่วยเหลือสัตว์แม้กระทั่งที่เดือดร้อนถูกเบียดเบียน..ภาพที่(ฝรั่งถ่ายมาให้เห็น)..ลูกกวางดื่มนมจากเต้า"ของคน"เพราะแม่ของมันคงถูกฆ่า"แน่"ๆๆ..เขาเล่าว่าเมื่อเจ็ดร้อยปีที่แล้ว..พระราชาที่มีสิทธิตัดต้นไม้เพื่อไปทำพระราชวัง..ผู้คนในหมู่บ่านนี้"ต่อต้านการกระทำของพระราชา"..ผู้คนเหล่านั้นถูกตัดหัวเป็นว่าเล่นไม่ละเว้นเพศและวัย...ภาพเหล่านั้นถูกวาดเป็นภาพไว้ให้เห็น...เป็นหลักฐานทางประวัติศาตร์...

...ใกล้ชิดสิทธารถะ..แนบชิด..ธรรมชาติ....