เมื่อวานดิฉันได้ติดตาม ผอ.สพป.สุพรรณบุรีเขต๒ นายไพฑูรย์ โกพัฒน์ตา ไปเยี่ยมโรงเรียนอาทรสังขะวัฒนะ๒ วัดวังตะกู อ.สองพี่น้อง โดยท่านผอ.ไพฑูรย์พูดว่า...

"ผมมีเวลาชั่วโมงกว่า หลังเปิดประชุมอบรมกลุ่มโรงเรียน...ผมอยากไปเยี่ยมโรงเรียนอาทร๒ เพราะผู้บริหารบรรจุใหม่ โรงเรียนน้ำท่วม....ไปให้กำลังใจเขาหน่อย..."

   เมื่อไปถึงเราพบว่าโรงเรียนอยู่ในสภาพน้ำเพิ่งลด รั้วโรงเรียนทรุดเอนจากน้ำท่วม รอบๆโรงเรียนมีชาวบ้านกำลังมาช่วยกันตัดหญ้าที่ขึ้นรก.....ได้พบคุณครูพร้อมผู้บริหารโรงเรียน ผอ.ดาวรุ่ง มั่นคงดี ที่มาเป็นผู้บริหารได้สี่วัน เดิมเป็นคุณครูผู้สอนอยู่โรงเรียนวัดกลางบ้านดอน...

      ผอ.ไพฑูรย์เดินเยี่ยมดูรอบๆโรงเรียน เข้าดูห้องเรียน อาคารเรียน...

ที่ดิฉันประทับใจคือกำลังใจ คำแนะนำ ข้อคิดที่ท่านผอ.ให้แก่ผู้บริหารและครูในโรงเรียนนี้ค่ะ....

  • เราต้องเข้าหาชุมชนเป็นอันดับแรก ชวนเขามาดู และมาร่วมคิด ร่วมทำ ในการพัฒนาโรงเรียน ทำให้เขารู้สึกว่าเขาเป็นเจ้าของโรงเรียนนี้ แล้วเขาจะมาช่วยพัฒนามาช่วยดูแลด้วยความเต็มใจ...

  • ครูและผู้บริหารต้องร่วมมือกันพัฒนา ครูทุกคนมีประสบการณ์สูง นำประสบการณ์มาช่วยกันพัฒนาโรงเรียน ผอ.ยังใหม่ค่อยๆทำค่อยพัฒนาจากสิ่งที่ควรทำ และต้องทำก่อน-หลัง นำศักยะภาพของครูมาใช้ร่วมด้วยช่วยกัน...

  • คุณภาพนักเรียนสำคัญที่สุดในการพัฒนาทุกเรื่อง ให้คำนึงถึงผลที่จะเกิดกับนักเรียนเป็นสำคัญ...ดูให้รอบด้านทั้งทางกายภาพ ความสะอาดปลอดภัย และการพัฒนาการทางวิชาการ...

ก่อนกลับท่านยังช่วยชี้แนะ ส่วนที่โรงเรียนควรต้องเร่งสำรวจตรวจสอบ ความเสียหายที่เกิดขึ้น และควรต้องช่วยตัวเองก่อน อย่ามัวรอความช่วยเหลือจากผู้อื่น หรือจากภายนอกเท่านั้น...(และเปรียบเทียบว่ายังมีโรงเรียนที่ลำบากกว่านี้ ที่น้ำยังท่วมถึงคอ น้ำยังไม่ลดยังต้องดูแลอีกมากหลายโรง...)

      ดิฉันสะท้อนคิดจากการติดตามผู้บริหาร ไปดูโรงเรียนครั้งนี้ ว่า...ความห่วงใย การให้กำลังใจ การให้คำแนะนำ แม้เพียงช่วงเวลาระยะสั้นๆ จากผู้บริหารระดับสูง คุณครูผู้บริหารโรงเรียน จะรู้สึกไม่โดดเดี่ยว มีกำลังใจ และได้เห็นความใส่ใจจากผอ.ไพฑูรย์ ที่ท่านมีเวลาเพียงเล็กน้อย ท่านยังหาโอกาสรีบไปดูไปช่วยแนะนำ ไปเป็นกำลังใจ...

       หากเราที่เป็นผู้เกี่ยวข้อง ทำได้อย่างนี้ทุกคน โรงเรียน ครู ผู้บริหาร จะมีกำลังใจที่ดีในการพัฒนาคุณภาพการศึกษา....