นิ้วมือมีเล็บที่ยาวและแหลมมากทุกนิ้ว

ปรากฏการณ์ เร้น ลี้ ลึก ลับ ล้วง ไม่ถึง (ครั้งที่ ๑๔๑๑๕๔)

Belief or not คุณ...เชื่อหรือไม่.....
     สวัสดีครับ...พี่น้องชาวสาธารณสุขและชาวไทยทุกท่าน สำหรับวันนี้มีเรื่องราวที่เกิดขึ้นเหนือธรรมชาติซึ่งวิทยาศาสตร์พิสูจน์ไม่ได้ นำมาเล่าเพื่อให้มีการแลกเปลี่ยนกันนะครับ

     ถ้าจะกล่าวถึงความเชื่อที่มีความเร้น ลี้ ลึก ลับ ชนิดที่ ล้วงกันไม่ถึงแล้วล่ะก็ ผมเชื่อว่าหลายคนเลยทีเดียวที่อยากจะรับรู้เรื่องราวเหล่านั้น ทั้งๆที่บางคนมีความกลัวแบบชนิดที่เรียกว่า “ขี้ขึ้นหัวก็ตาม”

     เรื่องราวที่จะเล่าต่อไปนี้ เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับตัวผมเอง เหตุการณ์ในครั้งนั้นยังคงอยู่ในความทรงจำผมตลอดมา โดยส่วนตัวผมเป็นคนที่เชื่อในสิ่งที่เห็นเป็นวิทยาศาสตร์และพิสูจน์ได้ แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับผมในครั้งนั้นและอีกหลายๆเหตุการณ์ที่ทำให้ผมเริ่มมีความคิดใหม่ว่า บางทีสิ่งที่เรามองไม่เห็นหรือเห็นแบบอยู่ในพะวง ในความฝัน หรือกึ่งหลับกึ่งตื่น ซึ่งสามารถเชื่อมโยงกับเหตุการณ์ที่สัมผัสได้รับรู้ได้นั้น มันอาจจะเป็นเรื่องราวที่อยู่เหนือธรรมชาติก็เป็นได้ ลองมาอ่านเรื่องราวเรื่องนี้ดู และร่วมแสดงความคิดเห็นกันได้นะครับ

     เหตุการณ์ในครั้งนั้นไม่ใช่เหตุการณ์เหนือธรรมชาติครั้งแรกที่เกิดขึ้นกับผม ก่อนหน้านี้ก็มีหลายเหตุการณ์ที่ผมไม่สามารถพิสูจน์ได้ สำหรับเหตุการณ์ที่จะเล่าเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อประมาณปลายปี ๒๕๔๘ ขณะนั้นผมกำลังอยู่ในช่วงศึกษาต่อ ผม เพื่อน และคณาจารย์ มอ.หาดใหญ่ คณะการจัดการสิ่งแวดล้อมเดินทางไปที่โรงพยาบาลวชิระ จังหวัดภูเก็ต เพื่อทำการศึกษาการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม (EIA) ก่อนที่จะมีการทำการก่อสร้างตึกอนุสรณ์คุณพุ่ม การทำ EIA เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาตามหลักสูตร ในช่วงกลางวันได้ทำการเดินสำรวจพื้นที่บริเวณที่อาจจะเกิดผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมจากการก่อสร้าง ผมและเพื่อนๆหลายคนเดินมาถึงที่แห่งหนึ่งเป็นพื้นที่ลักษณะคล้ายเนินสูง ซึ่งตรงนั้นจะต้องเดินลงไปด้านข้างของถนน พอเดินไปได้ประมาณ 10 เมตร ผมเจออ่างซีเมนต์สี่เหลี่ยมขนาดกว้างประมาณ 1.5 เมตร ยาวประมาณ 3 เมตร ลึกประมาณ 1 เมตร ด้วยความที่เป็นเจ้าหน้าที่สาธารณสุขเห็นภาชนะหรือสิ่งใดที่ทำให้มีน้ำขังได้ ก็มักจะสอดส่ายสายตาดูว่ามีน้ำหรือมีลูกน้ำอยู่หรือเปล่า ผมขึ้นไปยืนถ่างขาบนอ่างนั้นและก้มลงมองดูในอ่างพบว่าไม่มีน้ำขังมีแต่ใบไม้ทับถมกันเกือบทั่วทั้งพื้นของอ่าง

     จากนั้นผมจึงเดินลงจากอ่างและรู้สึกสบายใจที่ไม่พบลูกน้ำ ผมเดินวนอ่างไปทางด้านขวาก็มาพบกับพื้นที่ๆมีลักษณะคล้ายกับด้านหน้าของหลุมฝังศพของคนจีน หรือที่เรียกว่า “ฮวงจุ้ย” ซึ่งอยู่ด้านหน้าของอ่างซีเมนต์ที่ผมขึ้นไปยืน มีทั้งแจกัน กระถางธูป วางระเกะระกะไม่เป็นระเบียบ อยู่ตรงนั้นด้วย ในขณะนั้นผมเริ่มมีความรู้สึกผิดที่ขึ้นไปยืนบนอ่าง จึงยกมือไหว้และขอขมาในใจว่า ไม่ได้ลบหลู่ท่านเลย ไม่ทราบจริงๆว่าเป็นหลุมฝังศพ ซึ่งในใจนั้นคิดว่าคงเป็นหลุมฝังศพของใครสักคนและได้มีการนำศพออกไปแล้ว หรือน่าจะมีการทำพิธีล้างป่าช้าไปแล้ว เมื่อทำการเก็บข้อมูลจนครบถ้วนทุกอย่างโดยใช้เวลาประมาณสองวัน ผมก็เดินทางกลับบ้าน

     คืนแรกหลังจากกลับมาจากภูเก็ต ผมนอนที่บ้านหลับง่ายตั้งแต่หัวค่ำอาจเพราะเหนื่อยจากการเดินทาง ในขณะที่หลับอยู่นั้นผมไม่แน่ใจว่าเป็นเวลากี่นาฬิกา ผมมีความรู้สึกคล้ายกึ่งหลับกึ่งตื่นและมองเห็นชายร่างใหญ่แต่งตัวแบบชุดขุนนางของชาวจีนสวมหมวกและรองเท้าสีดำ (คล้ายผีจีนในหนัง) นิ้วมือมีเล็บที่ยาวและแหลมมากทุกนิ้ว เดินเข้ามาหาผมลักษณะคล้ายยืนบนที่สูงและก้มลงเอามือทั้งสองข้างมากดที่ข้อเท้าทั้งสองข้างของผมโดยใช้เล็บกด ผมมีความรู้สึกเจ็บจนทนไม่ไหว ขณะนั้นนึกอะไรไม่ออกจริงๆได้แต่พยายามดิ้นให้หลุดจากการโดยกด ประมาณ 10 วินาทีผมรู้สึกตื่นขึ้นมาและกลัวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จึงเปิดไฟและนอนต่อจนหลับไป แล้วชายคนเดิมก็เดินเข้ามาหาผมและทำเช่นเดิมอีก ผมจึงตั้งสติและนึกถึงบทสวดมนต์ต่างๆที่นึกได้ สุดท้ายผมใช้วิธีแผ่เมตตา จนผมก็ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ยิ่งเพิ่มความกลัวให้กับผมมากขึ้น แต่ตอนนั้นผมยังไม่ได้นึกถึงเหตุการณ์ที่จังหวัดภูเก็ตแม้แต่น้อย ไม่นานผมก็ตัดสินใจนอนต่อจนหลับและไม่มีเหตุการณ์ผิดปกติอะไรเกิดขึ้นอีกจนสว่าง

     คุณ เชื่อหรือไม่ ว่าเรื่องราวเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับผมที่ภูเก็ตกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นขณะที่ผมนอนหลับเกี่ยวข้องและเชื่อมโยงกัน