So you want to be a doctor?

 

 

จะให้ดีคุณต้องเป็น Top One/Two Percent in the Class

ชอบวิชา ชีววิทยา กับ เคมี ตอนอยู่ชั้นมัธยมปลาย คุณต้องอ่านหนังสือได้เร็วมาก มีความจำชั้นยอด พูดคำเดียวรู้เรื่อง จบชั้นมัธยมปลาย เกรดคุณอย่างน้อย ๓.๕ จาก ๔.๐๐ หมายความว่า คุณมีโอกาศได้ C มาตัวเดียว นอกนั้นเป็น A or B หมด คะแนน ACT ควรจะได้ อย่างน้อย ๓๐ 

จบปริญญาตรีก่อน สาขาวิทย์หรือศิลป์ก็ได้  แต่ต้องเรียน Pre Med สองปี วิชาที่บอกว่าคุณจะเรียนหมอได้นั้น คือวิชา Bio Chem เพราะจะวิชาที่ชี้ทางความเป็นความตายของคุณ (weed out)  คนเรียน Bio Chem แล้วเปลี่ยนใจ เปลี่ยนสาขามีมากมาย  

เกรดเฉลี่ยต้องได้อย่างน้อย ๓.๕ จาก ๔.๐๐ เช่นเดียวกับการเรียนชั้นมัธยม  อย่าได้ C เป็นเด็ดขาด  ผมเจอเด็กไทยมาเรียนที่นี้ จบมหาวิทยาลัยด้วยคะแแนน ๓.๘ ตอนนี้เธอเรียนเภสัชอยู่ ยอดเยี่ยมมาก  สอบ MCAT อย่างน้อย ๓๑ ถ้าได้ต่ำกว่าก็ลืมได้เลย (ในวีดีโอ อาจารย์ปรึกษาผู้หญิง บอกกับนักศึกษาว่าถ้าเขาได้คะแนน MCAT 38 เธอจะแก้ผ้าวิ่งรอบโรงเรียนให้เลย ได้คะแนนขนาดนั้น คุณเกือบจะทำไม่ผิดแม้แต่ข้อเดียว โอกาศจะเป็นไปได้ มีหนึ่งในแสนกระมัง)  เสียเงินค่าสมัครเปล่าๆ  ส่วนมากคนสมัคร ๑๐๐ คน จะรับเข้าเรียน ๕ คน (คะแนนเท่าๆกัน)  ต้องทำงานอาสาสมัคร แสดงให้โรงเรียนเห็นว่าหัวใจของคุณเป็นคน ไม่ใช่จะเป็นหมอเพื่อเงิน   ต้องอาสาสมัครทำงานกับหมอกับโรงพยาบาล เขาจะได้รู้ว่าคุณเห็นเลือดแล้วจะไม่เป็นลมไปเสียก่อน  ค่าเล่าเรียนในมหาวิทยาลัยของรัฐประมาณ $20,000 ของเอกชน $30,000 ต่อปี ค่าหอ ค่ากินอยู่เท่ากัน $10,000 ต่อปี รวมค่าใช้จ่ายสี่ปีประมาณ $120,000 ของรัฐ  $160,000 ของเอกชน

 

ตัวอย่าง Personel Statement

 

After graduating college, I spent six months in Thailand, where I observed surgeons in Bangkok’s Police General Hospital. On the first day, my mentor, a colorectal surgeon, proudly held up his index finger to me with a grin. This finger was his most powerful tool, allowing him to discover enlarged prostates and malignant neoplasms, among other findings. He spent his days doing rectal exams and examining feces, cracking jokes such as “He’s got a pain in the ass” and “What a shitty situation!” Because he truly loved his profession, he was a great teacher. In the outpatient department, he showed me x-rays, beautiful, glowing bones radiating against darkness. I felt awe at both the majesty and science of the body. As he described patient diagnoses to me and allowed me to scrub in on surgeries, I witnessed the patients’ gratefulness to have such a proficient physician. I hoped that I would one day possess the skill to read and navigate the map of the body as deftly as he did.


While my time in the department of surgery bolstered my desire for professional medical training, I realized that for me, something was missing: this was not my complete picture of optimal healthcare. I had traveled to the Tibás, Costa Rica to work with a healthcare outreach team the summer before my junior year of college. Here, I had the opportunity to combine empathy with medical assistance. Focusing on local disease prevention and health promotion, we walked door to door around the neighborhood calling out, “¡Hola, es la clínca!” (Hello! It is the clinic!). Every day, I saw true poverty. One family of four lived in a house with walls of scrap metal and a floor of just earth. Inside homes, we updated charts and vaccinations, checked patient medications, and advised on routine preventative procedures. There was an intimacy and trust between healthcare giver and receiver, a silent resolve to help. Whether it was an elderly man with Parkinson’s disease or a single mom struggling to provide medications for her six children, I experienced the type of medicine that was most inspiring to me. I was actively delivering the very best care I could to those who needed it most.

   

Of the many faces that have reinforced my desire to be a caring and competent physician, the most moving have been those nearest to my heart. My travels to Thailand allowed me to spend time with my grandmother, who has end-stage Alzheimer’s disease. Though I stayed with her for months, she usually stared blankly at me when I asked her my name. The only thing she relished was playing cards, and at eighty-seven, she still won almost every round. Her health deteriorated before my eyes, and soon she lasted only two rounds before lying back again, exhausted. A Buddhist fundamental says everyone faces an inevitable cycle of birth, growth, pain, and death. This is a lesson that I will encounter in medicine every day. Yet, it is a physician’s responsibility to value each life until its end. Medical school will enable me to combine empathy with medical training to become a compassionate physician with skills and knowledge. While Alzheimer’s does not yet have a cure, I believe I helped my grandmother. Towards the end of my stay, I arrived at her bedside after spending those nine days away meditating, practicing my faith. Her eyes opened and shone with a clarity I had not seen in the months I was there. Holding up her hand to cup my cheek, she said my name. 


ถ้าคุณโชคดีโรงเรียนรับคุณ คุณจะต้องเข้าเรียนโรงเรียนแพทย์ อีก ๔ ปี  ค่าเล่าเรียน รวมค่าหอ ค่ากิน ของรัฐ $50,000 ของเอกชน $60,000 ต่อปี  ถ้าคุณไม่มีเงิน ขอทุน และขอยืม จากรัฐบาลได้  จบแล้วค่อยมาใช้ ดอกเบี้ย  5 - 6 เปอรเซนต์  ถ้าคุณไม่มีเงินจริงๆ รัฐอาจจะให้ทุนคุณเรียนฟรี  กว่าจะจบ คุณจะต้องใช้เงิน สองแสนเหรียญสำหรับโรงเรียนรัฐบาล สองแสนห้าหมื่นเหรียญสำหรับโรงเรียนเอกชน

ตอนคุณจบหมอคุณจะเป็นหนี้  หรือพ่อแม่คุณต้องจ่ายแทนประมาณ สามแสนเหรียญของโรงเรียนรัฐบาล สี่แสนเหรียญสำหรับโรงเรียนเอกชน   เอาสามสิบคูณเป็นเงินไทย ก็ประมาณ เก้าล้าน ถึง สิบสองล้านบาทไทย

พอคุณเรียนจบ ฝึกงานอีก ๓ ปี  ตามโรงพยาบาล  คุณจะได้เงินเดือนปีละ สามหมื่นเหรียญ  คุณจะต้องทำงานหนักมาก อาจจะต้องเข้าเวร สองคืนสามวัน โดยไม่ได้นอนเลย  เป็นเครื่องพิสูจน์ความอดทนของคุณ  คุณจะต้องอาศัยเงินเดือนของภรรยาหรือสามีมีช่วยเหลือคุณ  อย่าลืมคุณยังติดหนี้รัฐบาลอยู่สามแสนถึงสี่แสนเหรียญ (ใช้เวลาผ่อน สิบถึงยี่สิบปี)

ฝึกงานเสร็จแล้วไปศึกษาต่อแพทย์เฉพาะทางอีก ๓ ถึง ๕ ปี  เช่น หมอโรคภูมิแพ้อาจจะไปศึกษาต่อที่โคโลราโด สามปี  แต่ถ้าจะเป็นหมอผ่าตัด ใช้วิชาอีกห้าปี  ตอนนี้ คุณมีรายได้ประมาณ สามหมื่นเหรียญต่อปี  คุณจะเริ่มเห็นแสงสว่างแห่งชีวิตแล้ว

รวมเวลาการศึกษาทั้งหมด ๑๔ - ๑๖ ปี  

พอเริ่มทำงานมีรายได้

national salary data
People with Doctor of Medicine (MD) Degrees
Median Salary by Job
Job
National Salary Data (?)
 $0 $80K $160K $240K
General Surgeon $225,000        
Pediatrician, General $95,000  
Family Physician / Doctor $164,311  
PayScale
Country: United States | Currency: USD | Updated: 1 Nov 2011 | Individuals Reporting: 18
 Add to your site | 
 Share|   

 

 1. Doctors and Surgeons

Ron Levine/Stone/Getty ImagesAverage annual salary: $168,650-$234,950 
Current employment: 618,000+ 

Doctors and surgeons are usually at the top the list when it comes to the highest paid occupations in the country. 

Like others on this list, becoming a doctor or surgeon requires extensive education and training. Doctors are required to have four years of undergraduate education, four years of medical school and between three and eight years of an internship and residency, depending on their specialization or area of surgery. 

The salaries of doctors also vary greatly by concentration: Anesthesiologists are the highest paid workers of 2011 at $234,950, while other high paying medical positions include surgeons ($231,550), OB/GYNS ($218,610), and oral and maxillofacial surgeons ($217,380). 

Salaries also fluctuate based on location. For example, Arkansas is the top paying state for family and general practitioners ($215,500) with Iowa ($213,460) and Nevada ($204,990) ranking second and third. 

According to the BLS, self-employed physicians who own or are part owners of a medical practice generally have higher incomes than salaried physicians

 

 อยู่ได้อย่างชิลๆ 

แต่ถ้าไม่ชิลๆ ก็ต้องกลับไปกินส้มตำที่เมืองไทยครับ

ผมเจอคุณหมอคนไทยที่นี่เพิ่งเกษียณเคยทำงานสามแห่ง เป็นหมอสูติ  มีเงินมากมาย ตอนไปเที่ยวอลาสก้ากับผม  บอกเสียดายไม่รู้ว่ามาเที่ยวพักผ่อนนี้มันสนุกอย่างนี้  คุณหมอสอนผมว่าชีวิตตอนนี้ สุขภาพสำคัญที่สุด ให้รักษาไว้ให้ดี คุณหมอมีลูกสาวเป็นหมอเด็กเหมือนกัน จ่ายค่าเล่าเรียนให้หมด