ทำบุญเสมอภาค

ธิ
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
ทำบุญวันละน้อย ค่อย ๆ เพิ่มความดี ไม่มีใครล่วงพ้นความแก่ เจ็บ ตาย...ไปได้
ปีนี้อิ่มเอิบใจหลาย  ได้ทั้งลงแรงกาย  แรงเงิน  กระจายแล้วก็รวมใจจากซองกฐินสามัคคี ร่วมใจไทบ้านหนองตูม วังปลาฝา หนองใหญ่  ตำบลบ้านจั่น  อำเภอเมืองอุดรธานี
จนถึงคณะเจ้าภาพหลัก  ประธานฝ่ายฆราวาส  และส่งแรงใจจากชาวโรงพยาบาลสระใคร  สมทบยอดเงินและตั้งโรงทาน  วันอาทิตย์ที่ 6 พฤศจิกายน 2554 ที่ผ่านมา
ปีหนึ่ง ๆ เรารับการบอกบุญกฐินหลายซอง  ซองนี้ของน้อง  ซองนั้นของพี่  ซองโน้นของเจ้านาย  แต่ที่เพื่อนร่วมโรงพยาบาลได้ประจำ คือ ซองจากวัดป่าศรีทน
ด้วยเหตุตำบลบ้านเกิดเมืองนอน  พ่อแม่พี่น้องสืบทอดปฏิบัติเป็นลูกศิษย์ลูกหา  ยาวนานตั้งแต่สมัยหลวงปู่อ่อนสา สุขกาโร  จนถึงหลวงน้าพิศ  ลูกศิษย์ก้นกุฏิหลวงปู่ เป็นเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน
ดังนั้น ทั้งตระกูล จึงมีชื่อตัวเล็ก ๆ เป็นเจ้าภาพร่วมในกฐินสามัคคีต่อเนื่องหลายปี  ตรงเสาร์อาทิตย์เสมอ  ว่างเวลาไว้สำหรับตั้งจิตแจ่มใส  พร้อมจะให้ เป็นโรงทานอาหารแก่แขกมาร่วมงานกฐิน
ปีนี้พี่สาวได้สูตรเด็ดเลือกเมนูใหม่  หมี่กะทิครูแจ๋ว  ไม่ใส่มะขามเปียก  แต่ใส่มะเขือเทศแทน  จะเป็นอย่างไร  อร่อยสู้สูตรโบราณของแม่ได้ไหม

เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์จริง ๆ   ปีนี้หมี่กะทิหมดเกลี้ยงแล้ว  ปีหน้าพบกันใหม่  ทำทานวันละนิด  จิตแจ่มใส

ทำบุญวันละน้อย  ค่อย ๆ เพิ่มความดี มีเวลาทำงาน เท่ากับมีเวลาปฏิบัติธรรม
ตลอดเข้าจนออกพรรษาถึงหน้ากฐิน  เป็นช่วงเวลารวมพลังศรัทธาญาติโยม   มากน้อยตามจิตใจที่ใฝ่อยากทำนุบำรุงศาสนา  ละวางความอยากสั่งสมออกจากใจ  และความพร้อมของเศรษฐานะที่จะไม่เดือดร้อน...ถึงภายหน้า
ยิ่งชื่นชมยินดีแบบอย่างวัตรปฏิบัติพระคุณเจ้าได้สนิทใจ  ยิ่งหลั่งไหลศรัทธาแปรเป็นปัจจัย  รวบรวมมอบให้พระคุณเจ้านำไปใช้สอย  ไม่มีหักค่าใช้จ่ายมหรสพคบงัน  ไม่มีค่าจ้างหมอลำวงดนตรี
พิธีการเรียบง่ายถวายต้นเงินเป็นอันเสร็จ  คณะเล็กคณะน้อยที่นำต้นเงินมา  นับเงินเช็คยอดแล้ว ส่งกรรมการกลาง
ต่อเติมกำลังศรัทธาให้ชาวอุดรธานีและใกล้ไกล  ใฝ่อยากทำความดีในอีกรูปแบบหนึ่ง  ปีก่อน ๆ สร้างเมรุ ห้องน้ำ โรงครัว ศาลาพักศพ  ปีนี้ห้องเก็บของที่ศาลาพักศพ
หน้าที่หนึ่งของวัดในฐานะสถาบัน คือ การส่งวิญญาณที่เชื่อว่าตายแล้ว.....ดีทุกคน  ไปสู่สุขคติ
ยังมีลมหายใจ  มีแรงทำงาน  แบ่งเงินแปรเปลี่ยนเป็นบุญ.....ตายแล้วก็เอาไปด้วยไม่ได้  ร่วมก่อสร้างถาวรวัตถุของส่วนรวมไว้ก่อน  เพื่อประกอบพิธีกรรมส่งวิญญาณสู่สุขคติ  ต้องใช้แน่ ๆ ไม่วันใดก็วันหนึ่ง
แล้วค่อยมาใช้ภายหลังแบบประชาธิปไตยเสมอภาคแท้  เกิดมาแล้ว  ไม่มีใครล่วงพ้นความแก่ เจ็บ ตาย...ไปได้

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชีวิตหรรษา....Happy Ba Happy Life



ความเห็น (15)

เขียนเมื่อ 

ขออนุโมทนา..สาธุครับ

เขียนเมื่อ 
  • มาสาธุๆๆ
  • อยากกินหมี่กะทิ
  • เย้ๆๆ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณหมอ

  • ได้บุญหลายๆเด้อค่ะ

“แล้วสิ่งนั่นฉันเห็นเป็นห่อห่อ”

“ของที่รอแจกเราเขาซ่อนอยู่

เมื่อน้ำท่วมเสียไปไร้คนดู

ทิ้งลงคูไหลคว้างอยู่กลางคลอง”

 

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ อ.นุ Ico48

ยกมือใส่หัวด้วยกันนะคะ...สาธุ

เขียนเมื่อ 

อ.ขจิตคะ Ico48

บอกบุญล่วงถึงปีหน้า....จองคิว

มากินหมี่กะทิได้เลยนะคะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ  คุณยาย Ico48

ทำบุญให้ได้สวยสักครึ่งของคุณยายก็พอ...อิอิ

รูปหนอ  สวยหนอ  เหี่ยวหนอ....แก่แล้วหนอ

เขียนเมื่อ 

ท่านอาจารย์โสภณคะ

ตอนนี้ก็เริ่มทำความสะอาดคูคลอง  ถนน  กันแล้วนะคะ

เขียนเมื่อ 

ร่วมอนุโมทนาบุญด้วยคนค่ะ ทำบุญแล้วจิตใจผ่องใสเบิกบานดีนะคะ

หมี่กะทิสูตรที่บ้านก็ดัดแปลงเหมือนกันค่ะ บางทีเป็นสีเหลืองด้วยขมิ้นชัน บางทีเป็นสีม่วงด้วยดอกอัญชัน ว้าว พูดแล้วอยากทานจัง ไม่ได้ทำมาหลายเดือนแล้ว ปกติมักทำเลี้ยงแขกที่มาเยือนและงานบุญเช่นกัน เพราะหมี่กะทิอร่อยๆและทำอย่างประณีตนั้นย่อมไม่ได้มาจากการซื้อแน่นอนค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ  อาจารย์ คุณนายดอกเตอร์

เบิกบานค่ะ  เลยนำบุญมาให้ร่วมอนุโมทนาด้วยกัน

ว้าว !!! หม่กะทิสีดอกอัญชัน  เอาใส่เส้นให้เป็นสีม่วงเหรอคะ...ต้องสวยแน่ ๆ เลย

ใช่ค่ะ...แค่ตอนค่อย ๆ เอาน้ำมันคลุกเส้นไม่ให้ติดกันเนี่ย...พี่สาวก็ต้องใช้ฝีมือและสมาธินะคะ  เป็นโอกาสสอนหลานสาวต่อได้อีก  2  คน...สืบทอดความชำนาญ

ขอบคุณมากนะคะ

เขียนเมื่อ 
  • ขออนุโมทนา ครับ..

ชอบหมี่กะทิครับ หวานอมเปรี้ยว

แถมออกมันจากกะทิอีกหน่อย

เขียนเมื่อ 

ยินดีที่ คุณสามสัก อาจารย์โสภณ เปียสนิท มาเยี่ยมนะคะ

หวานซ่อนเปรี้ยว...ทำเอง กินเอง ไม่ค่อยได้ทำบ่อยหรอกค่ะ

กะทิก็สั่งเพื่อนบ้าน เขามีเครื่องคั้นสด ๆ เลยนะคะอาจารย์

ได้ออกมาเป็นหัวกะทิ หางกะทิ...สะดวกมากค่ะสมัยนี้

สมัยเด็ก ๆ แม่ทำ ขั้นตอนตั้งแต่ปอกมะพร้าวแก่จัด ขูดเป็ยฝอยด้วยกระต่าย แล้วก็คั้น

ทุกขั้นตอน....ด้วยมือนะคะ

เขียนเมื่อ 

ว้าว อิ่มท้อง อิ่มบุญ

หมี่กะทิ ชวนให้น้ำลายสอ หิวเลยค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะคุณ Poo

ปีหน้ามาทำบุญด้วยกันซิคะ