แก้แบบไม่ต้องแก้ : เพียงแค่ทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด

  “หน้าที่ของท่านตามอุดมการณ์ที่เขียนไว้นับตั้งแต่เริ่มก่อตั้งหน่วยงาน นั้นคืออะไร”  

 

จากคำถามที่มีคุณค่ายิ่งของคุณสิริพร ที่กระตุกต่อมคิดของผมให้ผุดขึ้นมาอีกครั้งเกี่ยวกับ “สหกรณ์” ว่าสหกรณ์จะสามารถจำกัดปัญหาการถูกเอารัดเอาเปรียบจากพ่อค้าคนกลางได้หรือไม่ ทั้ง ๆ ที่ชุมชน (ขออนุญาตไม่ใช้คำว่าชาวบ้านนะครับ เพราะผมรู้สึกไม่ค่อยดีทุกครั้งเลยครับที่เรียกใครว่าชาวบ้านครับ) มีภูมิปัญญาอย่างมากมาย ทำไมถึงถูกรัดเอาเปรียบอย่างมากมาย

ปัญหาเหล่านี้สหกรณ์แก้ได้ไหมหรือใครสามารถแก้ได้


ผมคงมิบังอาจที่จะแนะนำถึงวิธีการแก้ไขปัญหาเหล่านี้ได้หรอกครับ เพราะไม่มีสูตรสำเร็จใด ๆ ที่จะแก้ไขปัญหาในประเทศไทยได้ครับ


หลาย ๆ คน (รวมทั้งผมเมื่อก่อน) เคยคิดเคยค้น เคยทำวิจัยเพื่อหารูปแบบ Model ต่าง ๆ ในการพัฒนา รูปแบบในการแก้ไขปัญหาของวิสาหกิจชุมชน ของ OTOP ของเครือข่าย ของชุมชนต่าง ๆ มากมาย ซึ่งถ้านับรวมวิจัยทั้งประเทศเกี่ยวกับพวก model ในการแก้ปัญหาต่าง ๆ เหล่านี้ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นวิจัยเชิงคุณภาพ หรือว่า PAR ก็น่าจะมีนับพันเล่มแล้วครับ แต่ก็ไม่เห็นแก้ไขปัญหาอะไรได้เลย


แต่ถ้าจะตอบในเชิงความคิดเห็นตามรูปแบบของ “กบฏทางวิชาการ” ก็พอที่จะให้ความคิดเห็นเชิงนโยบายได้สักเล็กน้อยครับ


นโยบายมีอยู่เพียงข้อเท่านั้นเองครับ คือ


“จงทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด”


แค่นี้ก็เกินพอสำหรับปัญหาที่เหมือนจะซับซ้อนและวุ่นวายภายในสังคมและประเทศของเราในปัจจุบันครับ


เพียงแค่เราหยุดกิจกรรมทั้งหมดแล้วค่อยมานั่งย้อนคิดว่า


“หน้าที่ของตนเองคืออะไร”
“หน้าที่ของหน่วยงานของตนเองคืออะไร”


จากนั้นค่อยไปค้นหาหนังสือเก่า ๆ ที่เขียนว่า “พันธกิจ วิสัยทัศน์ วัตถุประสงค์ อุดมการณ์ หรือหลักการ” (ตอนนี้อยู่ใน Internet หมดแล้วครับ) ของหน่วยงานของท่านแล้วอ่านดูครับว่า


“หน้าที่ของท่านตามอุดมการณ์ที่เขียนไว้นับตั้งแต่เริ่มก่อตั้งหน่วยงาน นั้นคืออะไร”

อ่าน ศึกษา วิเคราะห์ สังเคราะห์ ให้เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่า หน่วยงานท่านเขาตั้งขึ้นมาทำไม


ทำไมถึงต้องมีฉันอยู่ทุกวันนี้


มีฉันแล้วฉันต้องทำอะไร


ฉันทำหน้าที่ของฉันแล้วหรือยัง


ฉันทำหน้าที่ของฉันหมดแล้วหรือยัง


ฉันทำหน้าที่ของฉันดีแล้วหรือยัง


ทำแค่นี้ก็เพียงพอสำหรับการแก้ไขปัญหาทั้งหมดของประเทศไทยครับ


ขอเพียงแค่
ตำรวจทำหน้าที่ตำรวจ
รักษาความยุติธรรม ปราบปรามผู้ที่กระทำความผิด จับโจร จับผู้ร้าย ใครทำผิดก็ว่าไปตามผิด ตำรวจทำหน้าที่ของตำรวจไทยให้หมดทุกข้อ ก็สุดยอดแล้วครับ

ดังนั้นคำถามของคุณสิริพร ถ้าให้แนะนำก็ขออนุญาตแนะนำง่าย ๆ ครับ เพียงแค่ให้ตำรวจไปจับพ่อค้าคนกลางตามหน้าที่ของผู้รักษากฎหมายก็สบายไปแปดอย่างแล้วครับ ยิ่งตอนนี้มีสำนักงานคุ้มครองผู้บริโภค (สคบ.) มีศาลปกครอง มีสายด่วนร้องทุกข์โทรฟรี เพียงแค่เขาเหล่านั้นทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุดครับ

หรือถ้ามีสหกรณ์ ก็เพียงแค่ให้สหกรณ์ทำตามอุดมการณ์ของสหกรณ์ที่ว่าเป็น "ความเชื่อร่วมกันที่ว่าด้วยการช่วยตนเองและการช่วยเหลือซึ่งกันและกันตามหลักการสหกรณ์จะนำไปสู่การกินดีอยู่ดี มีความเป็นธรรมและสันติสุขในสังคม" ทำหน้าที่ของสหกรณ์ให้ดีที่สุด แรงเดียวสู้ไม่ไหว เลือกเส้นเดียวสู้ไม่ไหว นำเชือกเส้นเล็ก ๆ มารวมกันเป็นเลือกเส้นใหญ่กลายเป็นสหกรณ์เชือกเส้นนั้นก็จะเหนียวและต่อสู้กับสิ่งต่าง ๆ ได้ “ทำแค่นี้เองครับ”


ผู้ใหญ่บ้านทำหน้าที่ผู้ใหญ่บ้านดูแลทุกข์สุขของลูกบ้าน
ครูทำหน้าที่ครู อาจารย์ทำหน้าที่อาจารย์ สอนหนังสือและทุ่มเทเวลาให้กับลูกศิษย์
หมอทำหน้าที่รักษาคนไข้ให้หายจากอาการเจ็บป่วย
รัฐบาลทำหน้าที่บริหารประเทศ (บริหารประเทศครับมิใช่บริหารธุรกิจ)
ส.ส.ทำหน้าที่ออกกฏหมายและควบคุมฝ่ายบริหาร
ป.ล. ไม่ต้องไปหากฎหมายใหม่อะไรให้วุ่ยวาย เพียงแค่ใช้กฎหมายเก่าให้หมดก่อน แค่นี้ประเทศก็หมดปัญหาไปเยอะแล้วครับ


ทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด

ข้าราชการทำหน้าที่บริการประชาชนตามแต่ละหน้าที่ของหน่วยงานที่ตนเองได้รับผิดชอบมา  ทำหน้าที่บริการของตนเองให้ดีที่สุด
ประชาชนเมื่อมีรายได้ก็มีหน้าที่เสียภาษี ทำหน้าที่ของประชาชนให้ดีที่สุด


ทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุดทำอย่างเต็มที่เต็มกำลังความสามารถ


ปัญหาทุกอย่างก็จะถูกแก้แบบไม่ต้องแก้ครับ

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ความรู้คือพลัง

คำสำคัญ (Tags)#ปริญญาโท#หลักสูตร#ปริญญาเอก#พัฒนบูรณาการศาสตร์#มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

หมายเลขบันทึก: 46779, เขียน: 27 Aug 2006 @ 22:46, แก้ไข, 30 May 2012 @ 22:14, สัญญาอนุญาต: ไม่สงวนสิทธิ์ใดๆ, ความเห็น: 8, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (8)

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 27 Aug 2006 @ 23:10

เตือนสติตนเสมอคะ...ว่า ณ ทุกวันนี้กำลังทำอะไร...

ทำไปทำไม...ทำเพื่ออะไร...

...

ที่กะปุ๋มทำงานมากมายในชีวิตตอนนี้...ไม่ใช่เพื่อค่าตอบแทน (เพราะไม่เคยรับค่าตอบแทน)...และไม่ต้องการคำชื่นชมของใคร...ใครจะเอ่ยถึงเราหรือไม่...ไม่เคยสนใจ...

แต่ที่ทำไปทุกอย่าง...เพื่อหน้าที่...หน้าที่ของการมีชีวิตอยู่...และไม่เคยบอกตัวเองว่าท้อสักที...หากเหนื่อยก็พัก...พักเพื่อที่จะลุกเดินก้าวต่อไป...ด้วยหัวใจและจิตวิญญาณของเราเอง...โดยที่ไม่ต้องไปพึ่งพิงจิตวิญญาณของใครอื่น...

...

แด่มิตรภาพและกำลังใจนะคะ

ศรัทธา...ต่อตนเท่านั้น...ที่ทำให้เรามีพลังใจใน"ชีวิต"

  • ครับท่าน Dr.Ka-poom
  • ตอนนี้จะทำอะไรต้องย้อนถามตนเองและคิดก่อนเสมอครับว่าเป้าหมายหลักของเรากำลังทำอะไรอยู่ครับ
  • เพราะบางครั้งมีสิ่งต่าง ๆ รายทางมากระทบกระแทกจะได้ไม่เสียถึงเป้าหมายสูงสุดที่ได้วางไว้
  • การถูกระทบกระแทกทำให้เราแข็งแกร่งขึ้นครับ
  • ขอบพระคุณอีกครั้งครับสำหรับมิตรภาพและกำลังใจ
  • ขอพลังความรู้จงสถิตกับท่านตลอดไปครับ
moomi
IP: xxx.157.42.237
เขียนเมื่อ 29 Aug 2006 @ 07:44
  • บ่อยครั้งที่ถามตัวเองว่าต้องทุ่มเทกับงานเพื่ออะไร
  • คำตอบที่มีอยู่ในใจเสมอมา ก็คือ ทำเพื่อพ่อ
  • พ่อทำราชการ ลูก(อย่างเรา)รับราชการ
  • เห็นด้วยว่า หากเราทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด ปัญหาบางปัญหาก็ถูกแก้โดยไม่ต้องแก้
  • แต่การทำหน้าที่ของตนนั้น ก็ต้องเป็นประโยชน์ทั้งส่วนตนและส่วนรวมด้วย ("o)
  • ถูกต้องเป็นอย่างยิ่งเลยครับท่าน moomi
  • เราต้องทำงานทั้งสองหน้าที่ให้ดีที่สุดครับ
  • ทั้งภายในครอบครัวและหน้าที่การงานประจำ
  • แต่อย่าลืมทำงานเพื่อประโยชน์ของชีวิตตนเองด้วยนะครับ
  • ทั้ง 3 ด้านถ้าผนวกเข้าด้วยกันอย่างสมดุลแล้ว ชีวิต ครอบครัว และการงาน
  • ความสุขที่ประเสริฐจะเกิดขึ้นกับตนและสังคมไทยครับ
  • ขอพลังความรู้จงสถิตกับท่าน moomi ตลอดไปครับ

เรียนคุณปภังกร  ขอบคุณค่ะที่ได้ตอบคำถามที่สงสัยและแคลงใจ  โดยเปิดบันทึกใหม่เลย

การทำทุกอย่างในชีวิตตนให้ดีที่สุด  ทุกคนอยากทำดี  และรู้ว่า ดี  คืออะไร  แต่การทำดี  มันไม่ได้ง่ายสำหรับบางคน  และมันไม่ได้ยากสำหรับบางคนเช่นกัน

บางสังคมแข่งขันกันทำความดี

แต่บางสังคม  ทั้งที่รู้ว่า  ดี  คืออะไร  ก็ไม่อยากจะทำ

เราจะปลูกสำนึกให้คน

ดิฉันมีส่วนที่จะทำได้  คือ ปลูกต้นสำนึกให้กับนักเรียนของดิฉัน

ถึงมันจะยาก  จะลำบาก  แต่ดิฉันก็จะทำ

ขอบคุณค่ะ  สวัสดีค่ะ

Vij
เขียนเมื่อ 29 Aug 2006 @ 14:23

โอ๊ะโอ๋....มาเก็บเกี่ยวข้อคิดดี ๆ ค่ะ

ทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด และในที่สุดปัญหาก็จะไม่เกิดขึ้น...โห!! แสดงว่าที่วุ่นวายกันอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะคนไม่รู้จักหน้าที่ขอบเขตของตนเองนะสิ...เที่ยวไปล่วงละเมิดสิทธิความเป็นอยู่ของบุคคลอื่น ตอนนี้จึงสงสารคนที่ทำตามหน้าที่ของตนเองตามปกติจังค่ะ...เพราะมีน้อยกว่าคนบ่นทำลายประเทศชาติ... แรงเดียวสู้ไม่ไหว เชือกเส้นเดียวสู้ไม่ไหว นำเชือกเส้นเล็ก ๆ มารวมกันเป็นเชือกเส้นใหญ่กลายเป็นสหกรณ์เชือกเส้นนั้นก็จะเหนียวและต่อสู้กับสิ่งต่าง ๆ ได้

การพัฒนา...บางครั้งอาจไม่ได้ผลในบัดดล หรือร้อยเปอร์เซ็นต์เสมอไปค่ะ...แต่เราต้องค่อย ๆ พัฒนากันไปเรื่อย ๆ ดีกว่านิ่งนั่งเฉย ๆ โดยไม่ได้คิดพัฒนาขยับเขยื้อนอะไรเลย อย่างน้อย ๆ การนับหนึ่งเพื่อจะขยับไปนับสอง ยังดีกว่าอยู่ที่ศูนย์โดยไม่คิดจะนับให้ถึงร้อยค่ะ...แล้วเราจะได้เรียนรู้ว่า อ่อ!! ที่แท้เราก็นับเลขเป็นเหมือนกัน ค่อย ๆ ทำค่อย ๆ นับ ก็จะเป็นการพัฒนาที่ยั่งยืนค่ะ 

ขอบคุณบันทึกดี ๆ ค่ะ...อ่านเสร็จต้องไปทำหน้าที่ของตนเองแล้วสินะ

  • เป็นการเติมเต็มที่ยอดเยี่ยมมาก ๆ เลยคุณ Vij
  • โดยเฉพาะประโยคเด็ดประจำวัน "ที่แท้เราก็นับเลขเป็นเหมือนกัน ค่อย ๆ ทำค่อย ๆ นับ ก็จะเป็นการพัฒนาที่ยั่งยืนค่ะ "
  • เป็นประโยคที่ตอบโจทย์การพัฒนาอย่างยั่งยืนให้เติมเต็มได้อย่างมากขึ้นจริง ๆ ครับ
  • ต้องขอขอบพระคุณคุณ Vij อย่างสูงเช่นกันครับ
  • ขอพลังความรู้จงสถิตกับท่านตลอดไปครับ
ปารินุช
เขียนเมื่อ 29 Aug 2006 @ 16:26
อ่านแล้วเตือนสติดีค่ะ