โอ๊ะโอ๋....มาเก็บเกี่ยวข้อคิดดี ๆ ค่ะ

ทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด และในที่สุดปัญหาก็จะไม่เกิดขึ้น...โห!! แสดงว่าที่วุ่นวายกันอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะคนไม่รู้จักหน้าที่ขอบเขตของตนเองนะสิ...เที่ยวไปล่วงละเมิดสิทธิความเป็นอยู่ของบุคคลอื่น ตอนนี้จึงสงสารคนที่ทำตามหน้าที่ของตนเองตามปกติจังค่ะ...เพราะมีน้อยกว่าคนบ่นทำลายประเทศชาติ... แรงเดียวสู้ไม่ไหว เชือกเส้นเดียวสู้ไม่ไหว นำเชือกเส้นเล็ก ๆ มารวมกันเป็นเชือกเส้นใหญ่กลายเป็นสหกรณ์เชือกเส้นนั้นก็จะเหนียวและต่อสู้กับสิ่งต่าง ๆ ได้

การพัฒนา...บางครั้งอาจไม่ได้ผลในบัดดล หรือร้อยเปอร์เซ็นต์เสมอไปค่ะ...แต่เราต้องค่อย ๆ พัฒนากันไปเรื่อย ๆ ดีกว่านิ่งนั่งเฉย ๆ โดยไม่ได้คิดพัฒนาขยับเขยื้อนอะไรเลย อย่างน้อย ๆ การนับหนึ่งเพื่อจะขยับไปนับสอง ยังดีกว่าอยู่ที่ศูนย์โดยไม่คิดจะนับให้ถึงร้อยค่ะ...แล้วเราจะได้เรียนรู้ว่า อ่อ!! ที่แท้เราก็นับเลขเป็นเหมือนกัน ค่อย ๆ ทำค่อย ๆ นับ ก็จะเป็นการพัฒนาที่ยั่งยืนค่ะ 

ขอบคุณบันทึกดี ๆ ค่ะ...อ่านเสร็จต้องไปทำหน้าที่ของตนเองแล้วสินะ