กาสะลอง

 

 

...

"กาสะลอง" ร่วงหล่น บนยอดหญ้า
ตกลงมา ตอนต้น ฤดูหนาว
หล่นใต้ต้น แต่นี้ มีเรื่องราว
ความเหน็บหนาว เล่าเรื่อง ไม่เคืองใจ

ค่อยค่อยตก ลงมา ทีละดอก
ไม่เคยบอก ว่าจะหล่น ที่ตรงไหน
ไม่เคยหลบ หรือหลีก ปลีกทางใด
ก็หัวใจ แอบหล่น ใกล้ใกล้เธอ

ฉันแอบหยิบ "กาสะลอง" มาห้าดอก
ฉันลืมบอก เจ้าของต้น ระคนเผลอ
ฉันเลยจับ วางไว้ เรียงห้าเบอร์
จับภาพเธอ "กาสะลอง" ประคองใจ

ก็แน่ล่ะ "กาสะลอง" มันต้องหล่น
จะค้างต้น ตรงไหน เป็นไปได้
หรือแอบหล่น ที่ใจอื่น อีกมากมาย
ใจหล่นหาย ตรงไหน หาไม่เจอ

ใครคิดถึง "กาสะลอง" ต้องกลับบ้าน
กลับมาสร้าง วิมาน อย่าได้เผลอ
กลับมาสร้าง ครอบครัวใหม่ ฉันและเธอ
ไม่อยากเก้อ รอคนเดียว ใจเกี่ยวเรา

เจ้าดอกปีบ "กาสะลอง" อันอ่อนหวาน
ละเมียดผ่าน ละไมจิต คิดถึงเจ้า
หอมเจ้าเอย หอมจัง กลิ่นเบาเบา
ยั่วยวนเย้า แอบเรอทัก ก็ "รักเธอ"

...

 

 

 

บ้านปลายดง แห่ง หางดอย

ณ เชียงใหม่

๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๔

๑.๑๓ น.

 

 

......................................................................................................................................................................

อารมณ์งาม ...

 

มีกัลยาณมิตรชื่นชมและชื่นชอบ "ดอกปีบ" หรือ "กาสะลอง" กันหลายท่าน

ผมก็เลยตั้งหลักความคิดไว้ที่ภาพ "ดอกปีบ" หรือ "กาสะลอง" ที่ถ่ายไว้

ต้องยอมรับอย่างหนึ่งว่า แต่งยากมาก สมองไม่ค่อยจะแล่น

ดีที่คิดถึงใครบางคนไปด้วย เลยพอกล้อม ๆ แกล้ม ๆ ไปได้

 

บุญรักษา ครับ ;)

 

......................................................................................................................................................................