วันอังคารที่ ๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๔

กราบสวัสดีค่ะครู

ตื่นเช้าขึ้นมาไหว้พระ แล้วหุงข้าว สักพักเพื่อนโทรมา แจ้งเบอร์บัญชีที่จะโอนตังค์ไปร่วมทำบุญ เธอชักชวนและเล่าถึงความพิเศษของการภาวนาในการสื่อสารกับพระยานาค เทวดา อินทร์พรหม รักษาคนด้วยสมาธิ ตรวจอดีตชาติ กูอนาคตแก้กรรม และช่วงนี้กำลังสร้างสิม หรืออะไรสักอย่าง ใจแว๊บระลึกถึงคำครู

“ติ๋วแกอย่างพึ่งเพี้ยนอีกคนนะเว้ย”

ถามว่าติ๋วสนใจไหม เคยสนใจนะคะครู ตอนนี้ก็ยังสนใจอยู่ และเชื่อว่าสิ่งเหล่านี้มี แต่ไม่ใช่ทางที่จักก้าวเดินไปสู่ความบริสุทธิ์หลุดพ้น ที่เหมาะกับตนเอง เพราะยังโง่และหลงง่าย ขนาดเรียนรู้จากครูมาตั้งหลายปี ยังไม่ค่อยจะก้าวหน้าเท่าไหร่ อย่างอื่นคงไม่ต้องพูดถึง เห็นความตั้งมั่นกับตนเองว่า “ไม่วอกแว่ก” บอกตนเองว่า “ไม่วอกแว่กก็ไม่เสียเวลานะติ๋ว”

จัดแจงกับข้าวไปวัด ติดนิสัยเงียบสำรวม ไม่ค่อยสุงสิง ภาวนาอยู่ภายในเสร็จกิจแล้วก็ออกมา แว๊บ กับตนเองว่า “การมาวัดนี่ ได้ฝึกละอะไรออกบ้าง”

จึงเขียนบันทึกไว้ระหว่างทางค่ะครู ที่ทำงานใช้ iPad ไม่ได้จะอัพได้ก็ตอนมาถึงบ้าน

มาถึงที่ทำงานปล่อยให้น้อง ๆ ไปจัดการเรื่องฉลากกับพี่เภสัชอีกคน เรียนรู้กับตนเองถึงการ “ไว้ใจ” แล้วก็มานั่งกวนเจล ก่อนหน้านี้เคยขุ่นค่ะครู เพราะไม่มีใครทำฉลากสักทีติ๋วก็เลยทำ แต่พอทำแล้วให้ช่วยดูก็เอาไปติให้น้องฟัง อืม แต่ก็มองมุมใหม่ หนึ่งงานจะได้ดีขึ้น สองคือ เขาไม่เข้าใจวัตถุประสงค์ของเรา แบบที่ครูเคยบรรยาย

ทำ ๆ ไป ค่อย ๆบรรจุ เจลลงขวดใหญ่ เพราะบรรจุภัณฑ์ขนาดเล็กหมดแล้วไม่ได้ซื้อเพิ่ม รอฟังว่าเชิงนโยบายจะอย่างไร สำหรับติ๋ว ถ้าไม่มีการร้องขอมาก็ไม่จำเป็นต้องดึงดันเอาชนะ เสร็จแล้วน้องๆก็มานั่งติด ดูจะไม่ง่ายเพราะว่ามันมาก ต้องเช็ดอัลกอฮอล์ก่อน แล้วก็หาวิธีแพ็ค น้องหญิงออกแบบได้น่ารักมาก เห็นความตั้งใจ ทำให้ติ๋วได้คิดว่า “เจลก็น่าจะลองเหมือนกัน” ก็ได้ออกมางดงาม งานวันนี้ทำหลายอย่างดูจะใช้แรงมากเอาการค่ะครู แต่เห็นผลงานก็ทำให้ได้อิ่มใจ เพราะตั้งใจ ก่อนหน้านี้ทำเสร็จก็แค่โยนๆรวมๆลงถุงพลาสติก แต่วันนี้ตั้งโจทย์พัฒนางานกับตนเองและน้องว่า

"ทำอย่างไร คนเอาไปบริจาคจึงจะสะดวก หยิบจับง่าย น่าใช้และผลิตภัณฑ์ยังปลอดภัย"

ก็เลยได้หน้าตาในภาพเลยค่ะครู

กลับมาถึงบ้านรู้สึกหิวส้มตำ รับรู้กับตนเองว่า “ใกล้เป็นประจำเดือน” ต้องตั้งสติมาก ๆ ระบบฮอร์โมนเปลี่ยนแปลง กิเลสครอบงำง่าย อ้อระหว่างทางครู โทรหาให้กราบเรียนพระอาจารย์ ครูค่ะติ๋วลืมโทรศัพท์ตลอดบ่าย (ศีลข้อ ๕ ด่างพร้อย) พึ่งหาเจอก่อนครูโทรมาสักสามนาทีค่ะ ประหลาดใจ แต่ก็รู้สึกได้ขำกับตนเอง “อีกแล้ว” มองดูฟ้าพระอาทิตย์ยังไม่ตกดินจึงรีบกดโทร พอกราบเรียนท่านเสร็จ ก็ไม่ได้ถามไถ่อะไรก็ขอโอกาสวางสาย แล้วก็ส่ง sms แจ้งครูหลังเสร็จภารกิจ

ศีลวันนี้ขุ่นมัวน้อยค่ะ เพราะใจจดจ่อกับงานและสิ่งที่พอจะทำได้ ศีลข้อ ๒ พอตั้งใจไปวัดทำให้ออกจากบ้านเช้าไปทำงานไม่สาย อืมแต่ลึก ๆ เห็นความโลภอยากมีตังค์เยอะๆของตนเองอยู่ค่ะครู ศีลข้อ ๓ ไม่เป็นชู้ใคร แต่ถ้าว่าด้วย “จริตราคะ” เยอะมากเลยค่ะครู เผลอปุ๊บก็ไม่ค่อยจะสำรวม อยากแต่งตัวสวย ๆ ข้อนี้ยังด่างพร้อยค่ะ ศีลข้อ ๔ ไม่โกหกค่ะ แต่ยังมีนินทา พูดเรื่องไร้สาระ เยอะอยู่ค่ะ ศีลข้อ ๕ ไม่ดื่มเหล้า สติก็ยังไม่ต่อเนื่องแต่พยายามฝึกให้เพิ่มขึ้นค่ะครู