เมื่อได้รู้จักทฤษฎีกันพออิ่มอร่อย อ.กะปุ๋มก็ ชวนแต่ละคนหันมองหน้างานตนเองจริงจังผ่านการเขียนโดยตั้งคำถามว่า
“ให้เขียนชื่อ ......งาน...... และR2R ที่ทำไปแล้ว หรือ กำลังจะทำ”
พอเขียนเสร็จก็ได้งานมาอย่างที่เห็น
ทีเด็ดอยู่ตรงที่ว่า พอพี่ ๆมาเล่า ๆ ให้ อ.กะปุ๋มฟังท่านชี้ว่า
“อ้าวเสร็จแล้วนี่พี่ นี่แหละคือ R2R เหลือแค่เขียน”
พอได้ฟังอ.กะปุ๋มพูด พี่ๆเขาก็ดีใจ อย่าง
กรณีของพี่วิ ที่ทำเรื่องการพัฒนางานเกี่ยวกับการสลายนิ่ว อย่างของคุณบุ๋ม ทำเกี่ยวกับลด ฟิล์มเสีย และของคุณเดียร์จาก ICU อันนี้มาทีหลังตอนท้าย เบ็ดเสร็จแล้วได้เหนาะ ๆ สามเรื่อง
แต่เอ.......รู้สึกว่าจะมีท่านหนึ่ง ถ้าติ๋วจำไม่ผิดชื่อ คุณไก่ บอกว่า ทำ ๆ ไปแล้วมันไม่ work ค่ะ อาจารย์เลยไม่ทำแล้ว อ.กะปุ๋มบอกว่า
“นั่นแหละคือเสร็จแล้ว เราก็รายงานได้ว่า วิธีนี้มันไม่ work เป็นความเข้าใจผิด”
เออแฮะ ติ๋วมานั่งคิด คงมีคนคิดแบบนี้กันเยอะ เลยล้อมเลิกไปก่อน จะว่าไป มันก็เหมือนกันทดสอบสมมุติฐานนะ แล้วก็รายงานนี่นา
ตอนบ่าย ๆ อ.กะปุ๋มให้เขียนหน้างานออกมา กับ R2R ที่ทำ แล้วขมวดตอนท้ายปรับแต่งโครงร่างวางแผนลุยงานเก็บข้อมูลต่อเนื่อง ต่อยอดกันไปได้ข้อมูลดังภาพค่ะ
แต่ละท่านเขียน ออกมา R2R เป็นเนื้อเป็นหนังทีเดียวค่ะ ในฐานะ Note taker แล้ว จดจนเป็นระวิง ทั้งเรียนรู้ทั้งต่อยอด เชื่อโยงงาน จับมือกันแก้ไขปัญหาเชิงระบบ
ร่วมแรงรวมใจกันขนาดนี้ ต้องยกความดีให้ ป้าแดงและชาว รพร.ท่าบ่อทุกคนขอบพระคุณนะคะที่ให้โอกาสได้ร่วมเรียนรู้
เห็นคำว่า R ต้องเข้ามาอ่าน
ยิ่งพบพานคำว่า ทู(2) ยิ่งต้อง Lean
R ตัวหลังนั่งคิด คิดจนเพลิน
มัวแต่เลิน เพลินแต่คิด.จนติดขัด ....
ขอบพระคุณค่ะ ท่าน วอญ่า เข้ามาร่วมเรียนรู้ด้วยกัน ติ๋วมีโอกาสได้ไปร่วมเรียนรู้กับที่นี่แล้ว รู้สึกชื่นชม ที่มองออกว่า อะไรคืดส่วนเกินของงาน และสนุกสนานกับการ คิดพัฒนางาน r2r
ขอบพระคุณที่แวะมาค่ะท่าน โสภณ
หายใจเข้า R
หายใจออก R
= R2R
ลายแทงของพวกเรา
เพียงบันทึกคุณเขียนและลงคำสำคัญว่า
"R2R"
เราก็จะเจอกันครับ
มีความสุขที่ได้มาเรียนรู้ด้วยครับ
กำลังเรียนรู้
ขอบคุณนะคะ