อร่อย จริงๆค่ะ เนื้อจระเข้ ขนาดชิมชิมนะคะ ไม่ได้ทานมากมายอะไร
*****
ตอนยังเด็ก ก็กลัวจระเข้จาก นิทาน เรื่อง ไกรทอง และไม่คิดว่า เนื้อจระเข้ หรือ เจ้า ชาละวัน ที่ไกรทองล่ามานั้น .....มันกินได้
*****
เช้าวันเสาร์ที่ผ่านมา ครอบครัวครูอ้อย แซ่เฮ คุณสะมะนึก และน้องขวัญ มีภารกิจ ไปพทยากัน เมื่อเข้าที่พักเรียบร้อย ครูอ้อยก็จัดแจง ดึง คุณสะมะนึกออกจากวง เพื่อนๆ และตรงไปยัง ตลาดน้ำสี่ภาค พัทยากัน ใกล้ๆๆกัน ไม่ถึง 10นาทีจาก โรงแรมแอมบาสเดอร์ ซิตี้ ที่เราพัก
*****
พอถึง บริเวณ ด้านในภาคเหนือ คุณสะมะนึก ก็แวะ เรือที่มาจอดข้างทางทันที ครูอ้อยก็เห็น จระเข้น้อย อยู่บนงอบของเขา ผู้เป็นคนขาย
*****
*****
เขาจับมาเองด้วย และหมักเนื้อจระเข้ เหมือนหมักหมูปิ้งทั่วๆไป .....บรื๋อส์ส์ส์ส์ ครูอ้อยกลัว
*****
*****
มีหัวของจระเข้ ที่เขาจับมานั้น โชว์ด้วย ว่า เป็นของแท้ ไม่ได้หลอกลวง
*****
*****
ครูอ้อย ก็ถามถึง ตะเภาแก้ว ตะเภาทอง นางเอกของเรื่อง ไกรทองด้วย.....เอิ๊กเอิ๊ก
*****
*****
คุณสะมะนึก กินอร่อย ไม้ละ 20 เราซื้อ 6ไม้ ราคา 100 สามคน บิหารจัดการ คนละ 2 ไม้
*****
*****
น้องขวัญ ก็จัดการ ส่วนครูอ้อย เอิ๊กเอิ๊ก หมดก่อนใครเลยค่ะ
*****
ไม่รู้ว่าจะกล้ากินเองหรือเปล่าครับ
ได้ยินเขาว่าเนื้อจระเข้อร่อย มาเห็นพี่ครูอ้อยยืนยันอีก
อยากจะลองบ้างแล้วสิ แต่ต้องไม่บอกให้รู้ก่อนก็ดีนะคะ อิอิ
สวัสดีค่ะ อาจารย์ ตึ๋ง
พอได้รับรู้ รับรสค่ะ จะติดใจ กินมันอีก คงไม่แล้วค่ะ ขอบคุณมากนะคะ นักอ่านบล็อก ตัวยง
สวัสดีค่ะ น้อง
ครูอ้อย มีเพียงอยากรู้ อยากสัมผัสรับรส เท่านั้นค่ะ ไม่ได้มีจิต คิด ติดใจ จะกินต่อไปค่ะ สบายดีนะคะ ขอบคุณมากนะคะ ที่มาทักทาย
ผมกินบ่อยอร่อยดีจระเข้ผัดเผ็ดราดข้าวแกล้มเบียร์